آموزشگاه رانندگی مسابقه‌ای سطح بالای فورد

بسیاری از علاقه‌مندان به رانندگی در مورد تجربه بهره‌گیری از حداکثر عملکرد خودرویشان در یک پیست مسابقه رؤیاپردازی می‌کنند. ولی باید توجه داشت که قبل از رسیدن به این نقطه، چیز‌های زیادی باید فرا گرفت و البته جاهایی مخصوص این کار درنظر گرفته شده است. یکی از این مکان‌ها، آموزشگاه رانندگی فورد پرفورمنس ریسینگ است که در امریکا، در بیرون از شهر سالت‌لیک، در ایالت یوتا قرار دارد.

 Higher Learning in High Gear With Ford Performance Racing School
Higher Learning in High Gear With Ford Performance Racing School

این آموزشگاه که قبلاً با نام ساده «فورد ریسینگ» شناخته می‌شده، پس از یکپارچه‌ شدن برندهای عملکردی فورد شامل «فورد ریسینگ» و SVT به یک برنده جهانی «فورد پرفورمنس»، تغییر نام داده است. با وجود این تغییر نام، این آموزشگاه هنوز در «میلر موتوراسپورت پارک» در «توئل» یوتا واقع شده که حدود ۳۰ دقیقه با شهر سالت‌لیک فاصله دارد. الکس نیشیموتو از Motor Trend در یک دوره‌ ۲ روزه در این آموزشگاه شرکت کرده که در ادامه با تجربه‌ی وی همراه می‌شویم. در این دوره، از نسخه‌های اصلاح‌شده فورد موستانگ GT کوپه مدل ۲۰۱۵ استفاده می‌شود. در همین حال، شرکت‌کنندگان می‌توانند از گزینه سطح بالاتر آخرین نسل باس 302 موستانگ نیز استفاده کنند.

 Higher Learning in High Gear With Ford Performance Racing School
Higher Learning in High Gear With Ford Performance Racing School

انرژی و هیجان اولین روز
روز اول همانند سایر آموزشگاه‌های رانندگی، در کلاس درس شروع شد. البته من با کمی خوش‌شانسی در گروه کوچکی قرار گرفتم که تنها ۳ عضو داشت و با حضور ۳ مربی، در بسیاری از تمرین‌ها می‌توانستیم به راحتی از آنها استفاده کنیم. پس از نزدیک به ۳۰ دقیقه آموزش در مورد اصول اولیه کنترل خودرو، انتقال وزن و خط مسابقه، لباس‌های مقاوم در برابر آتش را پوشیدیم، کلاه مسابقه را بر سر کردیم و کلاس درس را به مقصد اولین درس داخل خودرویمان ترک کردیم. البته در اولین تمرین، خبری از موستانگ نبود و به جای آن سوار یک فورد فیوژن قدیمی شدیم. این خودرو برای آموزش تدارک دیده شده بود و شامل یک سری چرخ‌های آموزشی و یک سیستم تعلیق با کنترل هیدرولیکی بود که به مربی اجازه می‌داد با بالا و پایین‌ کردن بخشی از از خودرو، کم‌فرمانی و بیش‌فرمانی را شبیه‌سازی کند. تصحیح کم‌فرمانی بیشتر نیازمند صبر و آرامش شماست. در این حالت، سرعت را کم می‌کنید، اندکی فرمان را می‌پیچانید و و وقتی احساس کردید که خودرو چسبندگی لازم را در جلو به‌دست آورد، دوباره فرمان را باز می‌گردانید.

ford-fusion-skid-car-front-three-quarter
سپس وارد خودروهای خودمان شدیم تا کمی رانندگی در پیست را تمرین کنیم. فورد موستانگ GT ها که جایگزین مدل‌های قدیمی نسل S197 موستانگ GT در این آموزشگاه شده‌اند، هنوز هم حال و هوای یک خودروی نو را دارند. البته این خودروها کاملاً «دسته اول» نیستند؛ چرا که تجهیزات عملکردی فورد، نظیر کیت سیستم تعلیق FR3 با ارتقای شوک‌ها، فنربندی و میله‌های ضدّ لغزش، یک رادیاتور فورد پرفورمنس و یک اگزوز فورد پرفورمنس به آنها اضافه شده است. همچنین این موستانگ‌ها صاحب یک یک خنک‌کننده خارجی روغن، خنک‌کننده دیفرانسیل، صندلی‌های مسابقه‌ای OMP با کمربند چهار نقطه‌ای، یک چارچوب محافظ سرنشین سفارشی و تایرهای سطح عملکرد بالای 285/35R19 BFGoodrich gForce Comp 2 شده‌اند.

 Higher Learning in High Gear With Ford Performance Racing School
Higher Learning in High Gear With Ford Performance Racing School

با اینکه اگزوز جدید می‌تواند یک قدرت اضافی برای خودرو به همراه داشته باشد، ولی آموزشگاه قدرت خودروهایش را به همان اندازه GT های معمولی یعنی ۴۳۵ اسب‌بخار و حداکثر گشتاور ۵۴۲ نیوتن‌متر اعلام کرده است. در اولین درس در پیست، با نحوه صحیح تعویض دنده در پیچ‌ها یا شیفت به دنده پایین‌تر با پنجه و پاشنه پا و ترمزگیری محدود آشنا شدیم. در این حالت، تا ناحیه ترمزگیری شتاب می‌گیرید، سپس ترمز کرده و کلاج را درگیر می‌کنید. حالا با پاشنه پای راست، پدال گاز را فشار می‌دهید تا دور موتور را با سرعتی که دارید، تنظیم کنید و سپس به دنده پایین‌تر شیفت می‌دهید. تمام این کارها را در حالتی انجام می‌دهید که فشار را بر روی پدال ترمز حفظ کرده‌اید. به نظر می‌رسد که هر چقدر سریعتر بروید، این کار برای شما آسان‌تر باشد.

ford-mustang-boss-302-frs-front-end-track
پس از چند دور حرکت در پیست، به آرامی در پشت‌سر مربی حرکت کردیم تا خط مناسب عبور از پیست را یاد بگیریم. در همین حال، در برخی مواقع از خودروهایمان خارج می‌شدیم تا جزئیات سطح پیست را از نزدیک مشاهده کنیم. در نتیجه، می‌توانستیم ببینیم که در کجاها چسبندگی کمتر و یا بیشتر خواهیم داشت. وقتی سوار بر خودرو با سرعت از یک پیچ گذر می‌کنید، ممکن است از تغییر شیب سطح پیست آگاه نشوید، ولی وقتی با پای پیاده بر روی آن قدم می‌زنید، انحنای سطح پیست را به‌درستی درمی‌یابید.

دورهای پشت‌سر مربی، رفته‌رفته سرعت بیشتری به خود گرفت و هر کدام از شرکت‌کنندگان شانس این را داشت که به صورت مستقیم در پشت مربی حرکت کند. در نتیجه، می‌توانستیم نقطه مرجعی را برای تایرها در ورود و خروج از پیچ‌ها برای خودمان درنظر بگیریم. پس از حدود ۳۰ دقیقه، دوباره به محل آماده‌سازی برگشتیم تا یک کلاس درس دیگر را شروع کنیم و پس از آن، برای ناهار آماده شویم.

2015-ford-mustang-gt-side
نیمه دیگر روز، آزادیِ غافلگیر کننده‌ای برای ما داشت و در واقع، برای بقیه روز، پشت‌سر هم مسیر پیست را طی می‌کردیم. ما تنها ۳ خودرو بر روی این پیست بودیم و فضای زیادی برای وجود داشت. ولی اگر به یک خودروی دیگر می‌رسیدیم، سبقت‌گرفتن فقط در مسیر مستقیم مجاز بود. این توافقی بود که در مورد خودروی سبقت‌گیرنده و خودرویی که از آن سبقت گرفته می‌شود، انجام شده بود. خودرویی که از آن سبقت گرفته می‌شد، می‌بایست به شما سیگنالی حاکی از مشکل‌نداشتن با سبقت شما از سمت چپ نشان می‌داد. این کار با اشاره دادن انگشت به خارج از پنجره خودرو انجام می‌شد. وقتی این سیگنال منتقل می‌شد، خودروی سبقت‌گیرنده وظیفه داشت که تا قبل از رسیدن به پیچ بعدی از خودروی با سرعت کمتر، جلو بزند. در همین حال، خودرویی که از آن سبقت گرفته می‌شد نیز بایستی سرعت خود را کم می‌کرد تا خودروی دیگر فضای مناسب برای کار خود داشته باشد.

این دورها در پیست، حدود ۲۰ دقیقه ادامه داشت؛‌ تا اینکه دوباره به کلاس درس برگشتیم و با نکات دیگری از مربی مواجه شدیم. پس از آن، باز هم سوار خودروها شده و مسیر پیست را بارها و بارها طی کردیم؛ طوری که در پایان روز، می‌توانستیم چشم‌بسته در آن حرکت کنیم. البته دانستن مسیر پیست برای روز دوم کمک چندانی به ما نمی‌کرد؛ ولی مهارت‌های کسب‌شده، خیلی به درد ما می‌خورد.

ford-mustang-boss-302-frs-rear-three-quarters
روز دوم و اندکی باران که نمی‌توانست لذت مسابقه را از ما بگیرد

برای روز دوم، بلافاصله بعد از اینکه به آموزشگاه رسیدیم، برای رفتن به پیست آماده شدیم. امّا این بار، سوار بر یک ون در محوطه پیست بودیم و دو شرکت‌کننده دیگر نیز به جمع ما اضافه شده‌ بودند. هر دوی آنها، نتوانسته بودند خود را به روز اول برسانند و در همین حال، آپشن موستانگ باس 302 را نیز انتخاب کرده بودند. این ارتقای خودرو در آموزشگاه، نیازمند هزینه اضافی ۶۵۰ دلار برای هر روز و همین طور یک کلاه ایمنی کامل، محافظ گردن HANS و یک گوشی برای ارتباط بی‌سیم (واکی‌تاکی) است. البته آموزشگاه همه این وسایل را به ازای پرداخت هزینه اضافی در اختیار شرکت‌کننده می‌گذارد.

ford-mustang-boss-302-frs-side-in-motion
در خودروهای نسخه باس 302 از موستانگ‌، تجهیزات زیادی اضافه شده است. این خودرو‌ها در ابتدا، نسخه‌های استاندارد مدل ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ از باس 302 موستانگ بوده‌اند که آموزشگاه به آنها مواردی مانند چارچوب محافظ ویژه FIA، کویل‌اور‌های تنظیم‌شونده MCS، یک اسپلیتر جلوی فورد ریسینگ، یک بال عقب فیبر کربنی، یک نمایشگر رنگی MoTec، یک سیستم آتش‌نشانی، یک گیربکس دستی ۶ دنده ترمک T56 مگنیوم XL، ترمزهای جلوی چهار پیستونه «برمبو» و یک چرخ‌های ۱۸ اینچی «فورج‌لاین» همراه با تایرهای BFGoodrich gForce R1 DOT-R اضافه کرده است. نتیجه چیزی شده که آموزشگاه فورد به آن باس 302 FRS می‌گوید و یک هیولای به‌ تمام معناست. این خودروها همراه با تنظیمات مسابقه‌ای، قدرتی بین ۴۶۰ و ۴۸۰ اسب‌بخار دارند.

ford-mustang-boss-302-frs-interior-02
تعداد نفرات بیشتر و خودروهای سریعتر، شرایط پیست را در روز دوم اندکی تغییر داده بود. ولی چیزی که بیشتر از همه آرامش و راحتی‌ را از ما گرفت، این بود که ما قرار بود در یک پیست متفاوت رانندگی کنیم. طول مسیر در میلر موتوراسپورت پارک در مجموع ۴/۴۸ مایل (۷/۲ کیلومتر) است و به‌گونه‌ای طراحی شده که می‌تواند به دو پیست مجزا با طول مشابه طی شود. روز اول، در پیست غربی بودیم، ولی امروز می‌بایست به پیست شرقی می‌رفتیم. هر کدام از پیست‌ها، پیچ‌های چالش‌برانگیز خود را دارند، ولی ولی پیست شرقی، تکنیک‌های بیشتری می‌طلبد. پس از گشت‌زنی با ون در محوطه پیست شرقی، به طرف خودروهایمان رفتیم و برای یک دور پشت‌سر مربی با سرعت بالا آماده شدیم. این کار باعث می‌شد که به یک ریتم منظم برای عبور از پیچ‌ها و نقاط مرجع مناسب برای پیچیدن دست پیدا کنیم.

سپس هر کدام از شرکت‌کنندگان به صورت اختصاصی با یک مربی همراه شد تا یک دور کامل به وی آموزش بدهد. مربی من، «جانی»، راننده سری مسابقات IMSA کانتیننتال تایر، آن‌چنان رانندگی می‌کرد که موستانگ با آن همه سنگینی در زیر دستانش، نرم و سبک‌بال به نظر می‌رسید. مربی هر کاری را که برای حرکت در پیست انجام می‌داد، به من یادآوری می‌کرد: ترمز، گاز، پیچاندن فرمان، اینکه خودرو کجای پیست باید قرار گیرد و کجا را باید درنظر داشته باشیم. اطلاعات زیادی بود و به سرعت نیز منتقل می‌شد؛ ولی وقتی نتیجه کار مشاهده می‌شد، حسّ بسیار خوبی داشت. در دور بعدی می‌توانستم به‌سرعت چیزی را که یاد گرفته بودم، پیاده کنم. البته شاید سرعت بیشتری نداشتم، ولی احساس بهتری در رابطه با این موضوع داشتم. جریان رانندگی در پیچ‌ها بسیار خوب بود و یکی از بهترین لحظات زندگی‌ام را تجربه می‌کردم.

Ford Mustang Boss 302 Frs
در حالی که فکر می‌کردم همه‌ی چیزی را که می‌توانسته‌ام، یاد گرفته‌ام، یک چالش دیگر بر سر راهمان ظاهر شد و این بار، از طرف طبیعت بود. کارمان برای ناهار قطع کرده بودیم و در حالی که داخل بودیم، آسمان شروع به باریدن کرد و نزدیک به یک ساعت ادامه داشت. در این حالت، نیمه دوم کلاس رانندگی مسابقه‌ای ما در هاله‌ای از ابهام قرار گرفت و مربی‌ها به سراغ پیست رفتند تا ببینند چقدر ادامه کار در آن شدنی است. بعد از اینکه از شرایط جوّی در پیست شرقی جان سالم به در بردیم و گزارش‌های هواشناسی را هم تماشا کردیم، به ما گفته شد که برای ادامه کلاس آماده باشیم. در حالی که باس 302 ها به تایرهای بارانی سوئیچ‌ می‌کردند، ما در کلاس درس مشغول دستورالعمل‌های رانندگی در پیست خیس بودیم.

هنگامی که وارد پیست شدیم، باران بند آمده بود، ولی مسیر پر از آب و رطوبت بود. با این وجود، دیگر از باران سیل‌آسا خبری نبود.

2015-ford-mustang-gt-front-three-quarters
فضای زیادی به یکدیگر دادیم. خودروی اول در پیچ دوم به سرعت دچار لغزش شد و این هشداری برای ما بود که بیشتر مراقب باشیم. وقتی نوبت به من رسید، در دور اول سعی کردم آرامش را حفظ کنم؛ طول ناحیه ترمزگیری‌ام را افزایش دادم و با سرعت کمتری ادامه دادم. چاله‌های زیادی پُر از آب بود، ولی به نظر می‌رسید که همه خارج از خط مسابقه پیست باشند. با این حال، هنوز هم بایستی خط خود را تنظیم می‌کردیم تا با اطمینان بیشتری حرکت کنیم. چند دور محتاطانه در هوای بارانی به من اعتماد به نفس داده بود تا اینکه به ذهنم رسیدم کمی شجاعانه‌تر برخورد کنم. بنابراین، قدم بعدی فشار پدال گاز در هنگام رسیدن به مسیر مستقیم بود. ولی تایرهای عقب به سرعت با شروع به لغزیدن، به من گوشزد کردند که هنوز زمان این کار فرا نرسیده است. مهارت‌های غریزی که در صبح روز اول اضافه شده بود، به من کمک کرد تا در این شرایط کنترل فرمان را در اختیار داشته باشم. در همین حال، نمی‌خواستم این کارم را دوباره در شرایط بارانی تکرار کنم. تأثیر انتقال وزن در یک مسیر خیس چند برابر می‌شود و اگر با آرامش حرکت نکنید، به راحتی از پیست منحرف می‌شوید. در زیر باران، من دائماً مراقب پدال گاز و ترمز بودم و سعی می‌کردم با ورودی‌هایم، به خودرو استرس وارد نکنم. ظرافتی که آموزش رانندگی در زیر باران در اختیار ما قرار می‌داد، قابل‌‌ارزش‌گذاری نبود. بیل راینهارت (Bill Rhinehart)، مربی این آموزشگاه می‌گفت که به دلیل باران، بایستی از ما ۲۰۰ دلار هزینه اضافی می‌گرفتند!

روند زهکشی و خشک‌شدن پیست به طرز خارق‌العاده‌ای انجام گرفت. پس از نزدیک به ۲۵ دقیقه حرکت در پیست، چاله‌های آب دیگر دیده نمی‌شد. وقتی بعد از کلاس درس و استراحت دوباره به مسیر برگشتیم، اثری از آب‌های جمع‌شده در سطح پیست که بعد از ناهار دیده بودیم، نبود. در ادامه، مربی‌ها با موستانگ‌های خودشان پشت‌سر ما در پیست می‌آمدند و برای گفتن نکته یا نکاتی در کنار ما قرار می‌گرفتند. در طول دور پایانی، مربی‌ها از هر زمانی بیشتر بودند. جالب‌ترین نکته در مورد این موستانگ‌ها، صدایی بود که از طریق واکی‌تاکی درون اسپیکرهای داخل خودرو پخش می‌شد. مربی‌ها از این طریق، نکاتی را در رابطه با رانندگی به ما گوشزد می‌کردند و یا به ما اطلاع می‌دادند که برای نشان دادن مسیر مناسب، می‌خواهند جلوی ما قرار بگیرند. تماشای حرکات مربی، برداشت از آنها و سپس استفاده از آنها برای ارتقای سطح رانندگی خود، چیزی است که با کمک آن می‌توانید در تمامی جنبه‌ها پیشرفت کنید. دور پایانی حضور ما در پیست، سریعتر از آنچه که تصور می‌شد به انتها رسید و قبل از این که چشم به هم بزنیم، در داخل مشغول گرفتن گواهی پایان دوره، نشان و چیزهای دیگر بودیم. بعد از گذراندن این دوره، احساس می‌کنید که واقعاً سزاوار دریافت این گواهی هستید.

2015-ford-mustang-gt-rear-three-quarters
پولی که هزینه می‌شود، چقدر ارزشش را دارد؟
دوره ۲ روزه آموزشگاه پرفورمنس هزینه‌ای برابر ۳۱۹۵ دلار در بر دارد و شامل کرایه یک موستانگ GT، یک کلاه ایمنی و لباس ضدّ آتش می‌شود. صبحانه و ناهار نیز برعهده آموزشگاه است. در همین حال، یک آپشن اضافه برای اطمینان بیشتر درنظر گرفته شده که با مبلغ ۱۳۲ دلار و ۸۲ سنت اضافه در هر روز، هر گونه آسیب به خودرو را بالاتر از سقف بیمه پوشش می‌دهد. باید اذعان کرد که هزینه حضور در این آموزشگاه بسیار بالاست؛ ولی به ازای پرداخت این هزینه می‌توانید خودرویی سوار شوید که کاملاً برای مسابقات تجهیز شده است.

2015-ford-mustang-gt-front-three-quarters
یک علامت سؤال بزرگ در مورد آینده آموزشگاه
گروه «لری اچ. میلر» که اداره آموزشگاه و میلر موتوراسپورت پارک را به صورت کلی برعهده دارد، به تازگی اعلام کرده که پیست در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۵ کار خود را متوقف خواهد کرد. در این تاریخ، تمام زمین‌های این مجموعه که بیش از ۲۰۰ هکتار وسعت دارند به «توئل کانتی» بازگردانده خواهند شد؛ گروه میلر از سال ۲۰۰۶ که این پیست را بازگشایی کرده، زمین‌های مربوطه را به صورت استیجاری استفاده کرده است. توئل کانتی هیچ برنامه‌ای برای استفاده از آن به عنوان یک پیست ندارد، ولی این امیدواری وجود دارد که شخصی علاقه‌مند با صفرهای زیاد در حساب بانکی، به دنبال راه‌اندازی دوباره این مجموعه باشد؛ مجموعه‌ای که از ابتدای افتتاح خود در سال ۲۰۰۶، هنوز به سوددهی نرسیده است.

 Higher Learning in High Gear With Ford Performance Racing School
Higher Learning in High Gear With Ford Performance Racing School

درباره نویسنده

تصویر پروفایل مسعود انیس حسینی

مسعود انیس حسینی، مترجم اخبار و مطالب در سایت پدال

14 دیدگاه

  1. کافر مقدس
    سوابق: (498 دیدگاه) ,

    چند صد تا پیست داره آمریکا:| ؟

    ماهم یدونه در ایالات رباط کریم داریم:)

    پاسخ
    1. Xman
      سوابق: (546 دیدگاه) ,

      اونا ماشین خوب واسه این کار دارن ولی ما چی ؟ توقع داری بیایم با تیبا 1 و 2 کورس بذاریم؟ مطمئن باش این ماشین ها تو همون پیچ اول از هم وا میرن و تیکه تیکه میشن !!!!!!!!!

      پاسخ
  2. تصویر پروفایل BMW E9
    BMW E9
    سوابق: (395 دیدگاه) ,

    سلام.
    اینکه بخوای با موستانگ های ساخته شده برای مسابقه آموزش رانندگی سطح بالا ببینی خوبه ولی در عمل به کار نمیاد چون به هیچ عنوان در دنیای بیرون از پیست و داخل پیست با چنین موستانگ هایی رانندگی نمی کنی. و بنظرم با نسخه های استاندارد ماشین آموزش ببینی بهتره.

    پاسخ
    1. Xman
      سوابق: (546 دیدگاه) ,

      پویا جان ! جوری در مورد مدلهای معمولی و تقویت شده حرف میزنی که انگار داری پرایدو با لافراری مقایسه میکنی ! اینا اونقدر هم با هم تفاوت ندارن. 10 درصد از نسخهی معمولی رو تقویت کردن ماشین مسابقه شده . مثلا وزنشو کم کردن یا موتورشو دست کاری کردن وگرنه استایل کلی ماشین تغییری نکرده.

      پاسخ
  3. milad
    سوابق: (209 دیدگاه) ,

    موستانگ جدید خیلی زیباست….یه امریکایی اصیله…

    پاسخ
    1. Xman
      سوابق: (546 دیدگاه) ,

      به پای موستانگه 2013 نمیرسه! موستانگ 2013 یه چیز دیگست!

      پاسخ
  4. رضا
    سوابق: (1690 دیدگاه) ,

    آقا مسعود خسته نباشی داداش
    زحمت کشیدی اینهمه ترجمه کردی
    مطلب جالبی بود.ممنون

    پاسخ
  5. mehdy
    سوابق: (35 دیدگاه) ,

    ما 6 دقیقه میریم کارتینگ 12 تومن میدیم تازه تو 5 متر پیست

    پاسخ
    1. Xman
      سوابق: (546 دیدگاه) ,

      با توجه به قیمت 3200 دلاری برای دو روز تو امریکا فک نکنم این قیمت زیاد عجیب باشه.

      پاسخ
    1. Xman
      سوابق: (546 دیدگاه) ,

      دقیقا الان ماشین هارو گفتی یا پیست رو؟؟؟؟؟؟؟

      پاسخ
    1. Xman
      سوابق: (546 دیدگاه) ,

      امریکایی ها همشون لاشخورن ! جان تو!

      پاسخ
  6. مسعود
    سوابق: (81 دیدگاه) ,

    خدااااا
    نگاه اصالت که داره موج مکزیکی میزنه توش
    حال کردم ایول

    پاسخ

دیدگاه شما چیست؟

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفاً از نوشتن به‌صورت پینگلیش، اجتناب نمایید. نظرات حاوی توهین، عبارات غیراخلاقی، سیاسی، مطالب غیر مرتبط، اسپم، ترول و تبلیغاتی پذیرفته نمی‌شوند. برای تغییر آواتار خود می‌توانید از سایت گراواتار استفاده نمایید.