نكاتي درباره نسكار

زمان، زمان شروع نسكار است و اگر كسی شیفته مسابقاتی مانند فرمول یک و رالی قهرمانی جهان باشد، بهتر است به نسکار نیز فرصتی دوباره بدهد. نسکار، در اولین نگاه یک پیست مسابقه محدود است که  یک سری اتومبیل، دوش تا دوش هم، به صورت خسته‌کننده‌ایِ، چندین بار از مسیر عبور می‌کنند. ولی این تنها یک نگاه سطحی است. مطالب زیر را بخوانید تا از حقیقت ماجرا مطلع شوید.

Crash NASCAR

اتومبیل‌ها

تمام شرکت کنندگان در نسکار برای رسیدن به کاپ سرعت، از اتومبیلی با عنوان «نسل ۶» استفاده می‌کنند. این اتومبیل‌ها در سه نوع مدل ارائه می‌شوند: ‍شورولت SS، فورد فیوژن و تویوتا کمری. ولی تنها چیزی که اتومبیل‌ها را از هم متمایز می‌کند، برچسب‌های آن‌هاست و ظاهر همگی، شبیه به هم ساخته می‌شود. ممکن است از لحاظ ساختار داخلی، اندکی فرق داشته باشند، ولی در نهایت باید از یک فرمت پیروی کنند. «نسل ۶» اولین بار در سال ۲۰۰۷ معرفی شد؛ چیزی که با عنوان «اتومبیلی برای آینده» شناخته شد. این اتومبیل ۱۵۶۵ کیلوگرمی از موتور ۵/۸ لیتری V8 استفاده می‌کرد و مانند اتومبیل‌های ۵۰ سال قبل، کارآیی مناسبی داشت. با این تفاوت که این خودرو، ۸۵۰ اسب‌بخار قدرت داشت. این خودرو، می‌بایست یک دور مسابقه را به طول ۸۰۵ کیلومتر (۵۰۰ مایل) طی کند.

NASCAR

سیستم تعلیق در جلو، دوبل جناغی با سيستم فرمان قديمی گردشی است و سیستم تعلیق عقب نیز به صورت دومحوره متصل طراحی شده که از بازوهای کشنده استفاده می‌کنند. لاستیک‌های استفاده شده در این خودرو، دارای رویه صاف هستند و توسط شرکت گودیر (Goodyear) تولید شده‌اند.

NASCAR

خودروهای نسل ۶، محصول هفت سال تحقیق و ‍پژوهش، پس از مرگ دیل ارن‌هارت  در مسابقات دیتونا ۵۰۰ سال ۲۰۰۱ هستند. در این نسل، صندلی راننده ۶ اینچ به طرف وسط کابین، کشیده شده است، جعبه‌فرمان، ۳ اینچ به سمت عقب آمده و به ارتفاع خودرو نیز، ۲ اینچ اضافه شده است. همچنین، خروجی اگزوز در سمت راست قرار گرفته تا هر چه بیشتر، حرارت را از راننده دور کند. مخزن سوخت نیز مقاوم‌تر و کوچکتر شده و گنجایش آن از ۸۳ لیتر به  ۶۷ لیتر کاهش یافته است.

NASCAR

کلاو

زمانی که در نسکار، خودروی شرکت‌هایی مانند پونتیاک و فورد با ظاهر مخصوص به خود در مسابقات ظاهر می‌شدند، گذشته است و این روزها، فارغ از عنوان برند خودروها، همگی باید از یک فرمت پیروی کنند. در بررسی اولیه، که به صورت  رسمی توسط مسئولان نسکار انجام می‌شود، وضعیت استاندارد هر خودرو با دستگاهی به نام «کلاو» بررسی می‌شود. این دستگاه، از رعایت ابعاد مجاز برای هر خودرو، مطمئن می‌شود. هر کدام از تیم‌ها به دنبال این هستند که با تغییرات در بدنه، نسبت به تیم‌های دیگر از لحاظ آیرودینامیکی و وزن اتومبیل، برتری داشته باشند.

NASCAR

رانندگان

تا حدود ۳۰ سال پس از ظهور مسابقات نسکار، یعنی تا اواخر دهه ۸۰ میلادی، رانندگان زیادی می‌توانستند در حالت مستی در مسابقات شرکت کنند. و تقریباً مسابقات حال و هوای جدّی به خود نداشت. امّا پس از آن نسکار، تغییرات زیادی به خود دید. همه این تغییرات از آنجایی شروع شد که سرمایه‌‌گذاری‌های زیاد برای این مسابقات، صورت گرفت.

جف گوردون، نمونه‌ای از یک راننده مدرن نسکار است. وی که متولد ۱۹۷۱ است، از بچگی، در مسابقات شرکت می‌کرد. وی در ۱۶ سالگی، مسابقات اتومبیلرانی سرعت را شروع کرد و خانواده‌اش از کالیفرنیا به ‍پیتزبورو در ایندیانا، نقل‌مکان کردند تا جف بتواند به کار خود ادامه دهد.

NASCAR

امروزه، رانندگان، از همان سنین قبل از دبستان در مسابقات کوچک اتومبیلرانی شرکت می کنند و به مانند ورزشکاران سایر رشته‌های ورزشی، آموزش می‌بینند و در این راه، رژیم‌های سخت غذایی را نیز تحمل می‌کنند. این راننده‌ها تمرکز زیادی روی ضربان قلب خود خواهند داشت؛ جایی که در مسیر ۸۰۵ کیلومتری مسابقه، باید سرعتی را در حدود ۲۹۰ کیلومتر بر ساعت، تحمل کنند.

NASCAR

پیست‌های مسابقه

اگر فکر می‌کنید که نسکار یک دور مسابقه در یک  پیست بیضی‌شکل است، احتمالاً از پیست‌های مختلف این رقابت‌های اتومبیلرانی سرعت، خبر ندارید.

۱) پیست‌های سرعت بالا

این مسیرها در طول بیش از ۲ مایل (۳/۲ کیلومتر) طراحی شده‌اند و در کشور امریکا، هفت نمونه از آن‌ها وجود دارد: پیست مسابقه ایندیاناپولیس، ‍پیست سرعت بالای تالادگا،  پیست بین‌‌المللی دیتونا، پیست بین‌المللی میشیگان، ‍پیست باشگاه اتومبیلرانی فونتانا در کالیفرنیا، پیست مسابقات جهانی تگزاس و پیست پوکونو در لانگ‌پوند در پنسیلوانیا. برخی از این ‍‍پیست‌های سرعت بالا، به خاطر مسیر طولانی‌تر، در رده‌بالاتری قرار می‌گیرند. پیست‌هایی مانند دیتونا و تالادگا از این نوع هستند که  به «بیضی‌های سه‌گانه» مشهورند. بیضی‌های سه‌گانه از این جهت جالب‌توجه هستند که افق دید بهتری را برای بیننده ایجاد می‌کنند.

NASCAR

۲) پیست‌های میانه

یک سری مسیرهای بین ۱ تا ۲ مایل و عمدتاْ ۱/۵ مایلی (۲/۴  کیلومتری) در سراسر ایالات متحده وجود دارند که مدت‌ها به خاطر شباهت زیادشان به یکدیگر، مورد تمسخر واقع می‌شده‌اند. امّا وقتی در  پیست شارلوت در سال ۱۹۹۲، سیستم روشنایی به کار برده شد، به صورتی کاملاً اتفاقی، مسابقات سرعت شبانه، پایه‌گذاری شد و ظرفیتی بزرگ از هیجان مسابقات، آزاد گردید. اگر یک دور مسابقه را می‌بینید که در شب برگزار می‌شود، مطمئن باشید که در یکی از همین پیست‌هاست.

NASCAR

۳) بیضی‌های یک مایلی

همان‌طور که از از نام‌شان برمی‌آید، این مسیرها، طولی به اندازه یک مایل دارند. با این حال ‍پیست‌های این چنینی، از لحاظ اقتصادی، صرفه‌ی چندانی ندارند و پیستی مانند «دوور» از این نظر، یک استثنا محسوب می‌شود.

NASCAR

۴) پیست‌های کوچک

با این که تمام توجهات بیشتر به مسیرهای سرعت بالا معطوف است؛ ولی پیست‌های کوچک نیز در مسابقات اتومبیلرانی، حال و هوای خود را دارند. این مسیرها، طولی بین نیم تا یک مایل دارند و مسابقه در آن‌ها، بیشتر به طی کردن پیچ‌ها و کمتر در مسیر مستقیم می‌گذرد. همچنین، برای مسیر کلی مسابقه، به جای تعداد مایل‌ها، معمولاً تعداد دورهای مسابقه را درنظر می‌گیرند.

NASCAR

۵) مسابقه جاده‌ای

اینکه رانندگان نسکار هیچ‌وقت در طول مسابقات به سمت چپ نمی‌پیچند، تصور اشتباهی است. هر ساله، دو دور مسابقات در پیست قدیمی واتکینز گلن در نیویورک  و همچنین پیست سونوما برگزار می‌شود.

NASCAR

«تعقیب»

در سال ۲۰۰۳، مت کن‌ست، ۱۹ دور از مسابقات را برنده شد و با ۲۶۴ امتیاز، مقام قهرمانی را از آنِ خود کرد. امّا این تنها برای خود راننده، یعنی مت کن‌ست مناسب بود، ولی برای تماشاگر، مسابقات را بسیار خسته‌کننده می‌کرد. بنابراین، از سال ۲۰۰۴، قهرمانی در نسکار با استفاده از یک سیستم حذفی با عنوان «تعقیب» مشخص شد.

The Chase

‍پس از بیست‌و‌ششمین مسابقه فصل، ۱۲ راننده نخست رقابت‌ها، همگی به امتیاز ۵۰۰۰ می‌رسند و برای هر مسابقه‌ای که در ادامه فصل، برنده شوند، ۱۰ امتیاز به آن‌ها تعلق می‌گیرد. این موضوع، تعیین قهرمان را تا آخرین دور مسابقات، تضمین می‌کند و تماشای مسابقات را تا لحظه‌ی آخر، پرهیجان نگه می‌دارد. البته برای ایجاد انگیزه در میان رده‌های پایین، نسکار یک جایزه یک میلیون دلاری نیز برای رتبه سیزدهم درنظر گرفته است. همه‌ی این کارها، برای برگزاری هر چه بهتر مسابقات نسکار است.

درباره نویسنده

تصویر پروفایل مسعود انیس حسینی

مسعود انیس حسینی، مترجم اخبار و مطالب در سایت پدال

15 دیدگاه

    1. AMIN
      سوابق: (89 دیدگاه) ,

      رالی داکار رالی ایه که باید کشف کنی و نه تنها رانندگیه بلکه نوعی ماجراجوییه و واقعا بهش علاقه مندم…
      و در کل هر نوع رالی ای جذابیت های خودشو داره…

      پاسخ
  1. زیگما
    سوابق: (3078 دیدگاه) ,

    وقتی دور اول تموم میشه، اون وقته که پیست به خاک و خون کشیده میشه….
    حاشیه هاش هم جالبه. تیم ها معمولا با کاروان های تزیین شده خاصی میان تا نیاز های گروه رو بتونن توش برطرف کنن(!!)
    تریلر تزیین شده و رنگ آمیزی شده هم هر گروه داره. در مسابقه های مهم هم چند تا جت نیروی هوایی ابتدا مسابقه بالای پیست پروار میکنه. بی 52 یا جنگنده های کوچکتر. شلیک گلوله و تیراندازی هم وقتی یکی میبره ، کاملا عادیه. کلا حس و حالش فرق میکنه…..

    پاسخ
  2. Kayhan
    سوابق: (84 دیدگاه) ,

    تاریخچه نسکار هم جالبه. ریشه هاش برمیگرده به زمانی که قاچاقچی‌های امریکایی مشروب قاچاق میکردن و برای اینکه از دست پلیس فرار کنن ماشیناشون رو تقویت میکردن و بعضی وقت ها هم دورهمی با هم مسابقه میدادن که کم کم این مسابقات غیرقانونی تبدیل به نسکار شد. برای همینه کلا جوش با همه مسابقات فرق داره. واقعا دوست یکبار از نزدیک مسابقاتشون رو ببینم!

    پاسخ
  3. 160
    سوابق: (48 دیدگاه) ,

    این قدر میچرخن سرشون گیج نمیشه چیه همش باید به یک سمت بپیچی اینم شد مسابقه

    پاسخ
  4. امید
    سوابق: (1324 دیدگاه) ,

    چه حالی میکنن این ینگه دنیاییها حالا ما فلان مدل ماشینو تو خیابونای ایران یا محلمون می بینیم کلی کیف میکنیم شدیم مثل وقتی که تازه اولین بار ماشین یا قطار وارد ایران شد مردم برای دیدنش از سر و کول هم بالا میرفتن و این داستان ادامه دارد همچنان

    پاسخ
  5. شروین
    سوابق: (517 دیدگاه) ,

    بهترین راننده شون همین مت کنسته. هرچند از جیمی جانسون هم نمیشه گذشت. یکی از سرعتی ترین پیستاشون هم اسمش هست کوکا کولا 600

    پاسخ
  6. « میلاد . فقط آلمان . فقط بنز »
    سوابق: (6524 دیدگاه) ,

    درود .

    جالبه

    پاسخ
  7. شروین
    سوابق: (517 دیدگاه) ,

    داج چارجر هم جز ماشیناش هیت که ذکر نشده. قبل از تویوتا هم پونتیاک بود اما از وقتی دیگه تولید نمیشه تویوتا اومده.

    پاسخ
  8. ESI
    سوابق: (389 دیدگاه) ,

    لامصب برای دیدن مسابقات نسکار چغدر جمعیت زیادی میان

    پاسخ
  9. بیگانه
    سوابق: (2 دیدگاه) ,

    بی شک اگه کیفیت و امکانات پیست های ایران هم خوب می بود شاهد همچین جمعیت هایی شایدم بیشتر بودیم
    اما کو رسیدگی ؟ کو مسئولین دلسوز ؟؟

    پاسخ

دیدگاه شما چیست؟

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفاً از نوشتن به‌صورت پینگلیش، اجتناب نمایید. نظرات حاوی توهین، عبارات غیراخلاقی، سیاسی، مطالب غیر مرتبط، اسپم، ترول و تبلیغاتی پذیرفته نمی‌شوند. برای تغییر آواتار خود می‌توانید از سایت گراواتار استفاده نمایید.