دنده عقب: مرگ بروس مک‌لارن، راننده و طراح خودرو

در چنین روزی در سال ۱۹۷۰، راننده ۳۲ ساله مسابقات، بروس مک‌لارن (Bruce McLaren)، در تصادفی که با یک خودروی آزمایشی با طراحی خودش در یک پیست مسابقه در «گود وود» داشت، جان خود را از دست داد.

bruce-mclaren-01
مک‌لارن که در «اوکلند» در کشور نیوزیلند متولد شده بود، در کودکی با بیماری مفاصل ران مواجه بود که مجبور شد به همین دلیل، سال‌های زیادی را در بیمارستان سپری کند. بروس در ۱۴ سالگی بهبودیِ کامل پیدا کرد. پدر بروس که یک مکانیک پاره‌وقت بود و علاقه‌ای به دنیای اتومبیلرانی سرعت داشت، به بروسِ جوان کمک کرد که اولین خودروی مسابقه‌اش را بسازد. بروس مک‌کلارن در سن ۱۵ سالگی در اولین مسابقه رانندگی عمرش شرکت کرد و بعداً در رشته مهندسی در دانشگاه اوکلند به تحصیل پرداخت. وی که از جانب مربی و راهنمایش، جک برابهام (Jack Brabham)، راننده مسابقات گرند پری حمایت می‌شد، اولین کسی بود که موفق به دریافت بورسیه موسوم به “Driver to Europe” از انجمن بین‌المللی گرند پری نیوزیلند گردید. «مک‌لارن» ورود خود را به صحنه رقابت‌های مسابقه در اروپا با پنجم‌شدن در گرند پری آلمان در نوربرگ‌رینگ و همین‌طور پیروزی در شاخه فرمول 2 اعلام کرد.

McLaren at 1962 Dutch Grand Prix
در سال ۱۹۵۹، مک‌لارن به مربی‌اش در تیم مسابقه «کوپر» ملحق شد. در دسامبر همان سال، وی در سن ۲۲ سالگی تبدیل به جوان‌ترین  برنده یک رقابت فرمول یک شد و این عنوان را در گرند پری ایالات متحده در «سبرینگ» به‌دست آورد. سال بعد، سال خوبی برای کوپر-مک‌لارن بود و این تیم در جدول نهایی قهرمانی جهان فرمول در جایگاه دوم، پس از تیم «برابهام» ایستاد. در سال ۱۹۶۲، مک‌لاارن به عنوان بهترین راننده تیم کوپر، برابهام را پشت‌سر گذاشت و سپس در سال ۱۹۶۴ به توسعه حوزه تولید و طراحی خودروهای مسابقه مشغول شد. وی بعداً تیم کوپر را به منظور تشکیل تیم مسابقه گرند پری خودش ترک کرد و در سال ۱۹۶۸ به همراه دوست صمیمی و راننده همکارش، دنی هولم (Denny Hulme) توانست در ۳ رقابت با خودروهای مک‌لارن-فورد به پیروزی برسد.

McLaren Bruce 1969
در عین حال، مک‌لارن تمرکز خود را به روی سری رقابت‌های کانادایی-امریکایی چلنج کاپ معطوف کرد و با همراهی باشگاه خودروهای اسپورت امریکا (SCCA) و کمیته ورزش‌های اتومبیلرانی کانادا (CASC)، حمایت مالی این مسابقات را برعهده گرفت. با رشد این سری رقابت‌ها، تیم مک‌لارن به حکمرانی در آن ادامه داد؛ تا جایی که این تیم در سال ۱۹۶۹ هر ۱۱ مسابقه این رقابت‌ها را با پیروزی به پایان رساند. مک‌لارن هنگام مرگش در ژوئن سال ۱۹۷۰ میلادی، به مدت بیش از ۱۰ سال بود که در بالاترین سطح دنیای مسابقات اتومبیلرانی سرعت قرار داشت. مطابق مقاله‌ای که در مورد تصادف منجر به مرگ «مک‌لارن» در نیویورک‌تایمز منتشر شده، مک‌لارن یکی از ثروتمندترین راننده-طراحان بود و در عین حال، به بازنشستگی از رانندگی، به منظور صرف وقت بیشتر برای پرداختن به جنبه‌های تجاری علاقه‌مندی‌اش، یعنی مسابقات سرعت، فکر می‌کرد. تیم مسابقه که نام «مک‌لارن» را با خود به همراه داشت، از این حادثه جان سالم به در برد و بعدها تبدیل به یکی از موفق‌ترین تیم‌ها در تاریخ فرمول یک گردید.

Bruce McLaren

درباره نویسنده

تصویر پروفایل مسعود انیس حسینی

مسعود انیس حسینی، مترجم اخبار و مطالب در سایت پدال

7 دیدگاه

  1. احمد باقری
    سوابق: (4265 دیدگاه) ,

    به هر حال، هر کدوم از این افراد تاثیر زیادی در طراحی و همچنین رونق این مسابقات داشتن.

    پاسخ
  2. احمد باقری
    سوابق: (4265 دیدگاه) ,

    به هر حال، هر کدوم از این افراد تاثیر زیادی در طراحی و همچنین رونق این مسابقات داشتن. بالاخره هر کسی یه سرنوشتی داره.

    پاسخ
  3. یاسین
    سوابق: (91 دیدگاه) ,

    سلام.این زلاندنو یی ها همیشه یه نفر توی دنیای سرعت دارند اینایی که موتور ران هستن می دونن قهرمان سرعت ۱۲۵ سی سی هم از این کشوره.من مک لارن رو از زمانی که خودروی مک لارن اف با مرسدس بنز سی ال کا،به دنیا معرفی شد شناختم و فک نمی کردم که این برند نام ایشون باشه.در هر صورت واقعا اگه عمر بیشتری می کردن،مسلما حرف زیادی برای مسابقات شتاب و سرعت داشتند.و فک کنم الان از زیر مجموعه های بنزه!درست میگم؟

    پاسخ

دیدگاه شما چیست؟

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفاً از نوشتن به‌صورت پینگلیش، اجتناب نمایید. نظرات حاوی توهین، عبارات غیراخلاقی، سیاسی، مطالب غیر مرتبط، اسپم، ترول و تبلیغاتی پذیرفته نمی‌شوند. برای تغییر آواتار خود می‌توانید از سایت گراواتار استفاده نمایید.