دنده عقبفولکس واگن

میراثی ارزشمند، نگاهی به پروتوتایپ‌های قدیمی فولکس‌واگن (قسمت دوم)

در قسمت قبلی این مطلب به معرفی و بررسی پنج پروتوتایپ قدیمی فولکس‌واگن در دهۀ ۵۰ میلادی پرداختیم که عمدتاً با هدف یافتن جایگزینی مناسب برای بیتل طراحی و ساخته شده بودند. حال در این قسمت به ادامۀ مطلب پرداخته و شش پروتوتایپ دیگر فولکس‌واگن که متعلق به دهۀ ۶۰ هستند را معرفی میکنیم.

EA128

vw-ea128-1

تا اینجا تمامی پروتوتایپ‌های فولکس‌واگن با هدف یافتن جایگزین مناسبی برای بیتل ساخته شده بودند و این شرکت همواره بر خودروهای اقتصادی و ارزان‌قیمت تمرکز داشت؛ اما این سازندهٔ آلمانی در سال ۱۹۶۳ پروتوتایپ EA128 را معرفی کرد که کاملاً متفاوت از محصولات معمول آن دورانش بود و کلاس کاملاً جدیدی برای این شرکت در دههٔ ۶۰ محسوب می‌شد. ویژگی جالب EA128 این بود که مانند دیگر ساخته‌های آن زمان فولکس‌واگن، این سدان بزرگ هم خودرویی موتورعقب بود ولی به دلیل اینکه EA128 به‌عنوان یک خودروی لوکس در نظر گرفته شده بود، پیشرانه‌های چهار سیلندر ضعیف فولکس‌واگن برای آن مناسب نبودند و به همین دلیل در آن از پیشرانهٔ ۲ لیتری شش سیلندر تخت هواخنک پورشه ۹۱۱ استفاده شد و تعلیق آن‌هم از ۹۱۱ گرفته شده بود.

این موتور ۹۰ اسب بخار قدرت تولید می‌کرد که با توجه به استانداردهای آن زمان قدرت مناسبی محسوب می‌شد. فولکس‌واگن این سدان بزرگ لوکس را به‌طور خاص برای عرضه در ایالات‌متحده در نظر گرفته بود تا با خودروهایی چون شورلت کورویر که آن‌هم خودرویی موتورعقب بود به رقابت بپردازد؛ اما به خاطر اینکه فولکس‌واگن در آن زمان به‌عنوان سازندهٔ خودروهای ارزان‌قیمت و اقتصادی شناخته می‌شد، ممکن بود بازار یک سدان لوکس گران‌قیمت را از آن نپذیرد؛ بنابراین درنهایت به همین دلیل و البته به خاطر ترس از شکست در برابر شورلت کورویر، پروژهٔ تولید EA128 لغو گردید؛ اما به دلیل اینکه پروتوتایپ EA128 خودروی بسیار خاص و منحصربه‌فردی محسوب می‌شود، در آینده در مطلبی مجزا بیشتری به آن خواهیم پرداخت.

EA142

vw-ea142-1

در دههٔ ۶۰ فولکس‌واگن قصد داشت در کنار بیتل و تایپ ۳، خودروی جدیدی بنام تایپ ۴ را به‌عنوان محصولی بزرگ‌تر تولید کند. در فرایند توسعهٔ این خودرو، مهندسان و طراحان فولکس‌واگن فناوری‌ها، ویژگی‌ها و پیشرانه‌های متنوعی شامل نمونه‌های تخت هواخنک و حتی خطی آب‌خنک را مورد آزمایش قرار دادند. در همین راستا پروتوتایپ EA142 در سال ۱۹۶۶ معرفی شد که یکی از پروتوتایپ‌های تایپ ۴ محسوب می‌شد اما طراحی آن هنوز نهایی نشده بود. از لحاظ فنی، فولکس‌واگن در این خودرو هم همچنان به طرح موتورعقب خود وفادار مانده بود و نهایتاً یک پیشرانهٔ ۱.۷ لیتری چهار سیلندر تخت هواخنک با ۶۸ اسب بخار قدرت برای آن انتخاب شد که پیشرانهٔ نهایی و آمادهٔ تولید تایپ ۴ محسوب می‌شد. سرانجام تولید تایپ ۴ در سال ۱۹۶۸ آغاز شد اما در طراحی با پروتوتایپ EA142 تفاوت داشت چراکه فرم بدنهٔ آن از ناچ‌بک یا صندوقدار به فست‌بک تغییر پیدا کرد.

EA311

vw-ea311-1

این پروتوتایپ در سال ۱۹۶۶ بر اساس تایپ ۳ ساخته شد که به‌عنوان جایگزینی احتمالی برای تایپ ۳ در نظر گرفته شده بود. EA311 مجهز به یک پیشرانهٔ ۱.۵ لیتری چهار سیلندر تخت هواخنک شده بود که ۵۸ اسب بخار قدرت تولید می‌کرد؛ اما به دلیل اینکه این خودرو همچنان از طرح قدیمی موتورعقب و پیشرانهٔ هواخنک استفاده می‌کرد، توسعهٔ آن متوقف شد.

EA235

vw-ea235-1

روند یافتن جایگزین مناسبی برای بیتل همچنان ادامه داشت و در همین راستا فولکس‌واگن در سال ۱۹۶۷ پروتوتایپ EA235 را معرفی کرد که انقلابی در این شرکت محسوب می‌شد چراکه سرانجام فولکس‌واگن از طرح سنتی موتورعقب خود دست کشیده و در این پروتوتایپ نهایتاً از پیشرانهٔ آب‌خنک نصب شده در جلو و سیستم انتقال قدرت دیفرانسیل جلو استفاده کرد. EA235 مجهز به یک پیشرانهٔ ۱.۲ لیتری چهار سیلندر خطی آب‌خنک شد بود که ۴۵ اسب بخار قدرت داشت. هرچند این خودرو هم نهایتاً به تولید نرسید اما گام بزرگی به سمت تحول در رویهٔ فولکس‌واگن و نهایتاً رسیدن به گلف دیفرانسیل جلو در دههٔ ۷۰ بود.

EA266

vw-ea266-1

در ادامهٔ فرایند جایگزینی بیتل، در سال ۱۹۶۹ پروتوتایپ EA266 معرفی شد. این خودرو که با کمک تیمی از پورشه طراحی و ساخته شد بود، خودروی بسیار منحصربه‌فردی بود چراکه برخلاف تمامی پروتوتایپ‌های قبلی، از پیشرانهٔ ۱.۶ لیتری چهار سیلندر خطی آب‌خنک استفاده می‌کرد که در زیر صندلی عقب نصب شده بود و ۱۰۰ اسب بخار قدرت تولید می‌کرد. بدین ترتیب EA266 هاچ‌بک مدرن فوق‌العاده‌ای محسوب می‌شد که می‌توانست جایگزین شایسته‌ای برای بیتل باشد. به همین دلیل ۵۰ دستگاه از آن ساخته شد و به مدت سه سال مورد آزمایش قرار گرفت و تقریباً آمادهٔ تولید گردید؛ اما نهایتاً به دلیل تغییر مدیریت فولکس‌واگن و البته پیچیدگی‌های فنی، تولید EA266 هم لغو شد. برای دریافتن اطلاعات بیشتر در مورد این خودرو می‌توانید به مطلب «یادی از پدر فولکس‌واگن گلف افسانه‌ای» مراجعه کنید.

EA276

vw-ea276-1

و درنهایت به آخرین پروتوتایپ دوران قدیم فولکس‌واگن رسیدیم که بازهم با هدف جایگزینی بیتل ساخته شده بود. این پروتوتایپ نیز که EA276 نام داشت در سال ۱۹۶۹ ساخته شد و همزمان با EA266 مورد آزمایش قرار گرفت. این خودرو، یک هاچ‌بک دیفرانسیل جلو بود اما در اصل از همان پیشرانهٔ ۱.۵ لیتری چهار سیلندر تخت هواخنک بیتل استفاده می‌کرد که در جلو نصب شده و ۴۴ اسب بخار قدرت داشت. ظاهر EA276 کاملاً مدرن بود و به‌وضوح می‌شد نمای مدل آیندهٔ گلف را در آن دید. بااین‌حال نصب پیشرانهٔ هواخنک قدیمی بیتل در جلوی یک هاچ‌بک مدرن ایدهٔ مناسبی نبود و به همین دلیل پروتوتایپ EA276 هم کنار گذاشته شد اما نهایتاً تمامی این تلاش‌ها در طول این سال‌ها منجر به تولید. هاچ‌بک گلف در سال ۱۹۷۴ به‌عنوان جایگزین بیتل گردید که به‌واقع جانشین شایسته‌ای برای بیتل افسانه‌ای محسوب می‌شد.

 

پایان

میانگین امتیازات ۵ از ۵
از مجموع ۳ رای

امیر دهقان

نویسنده و مترجم پدال، عاشق ماشین، عشقی که حد و حصر نداره

مطالب مشابه

‫۵ دیدگاه‌ها

  1. Madjid

    ۱۷ فروردین ۱۳۹۶
    سوابق: (11564 ديدگاه)

    .
    این پروتوتایپ ها جانشینان فولکس واگن بیتل برای طرح « توسعه ی شرکت فولکس واگن » یا development contract در دهه ی ۵۰ و ۶۰ میلادی بودند، فولکس واگن در این دوره عزم جدی برای پیشرفت پیدا کرد و علاوه بر معرفی جانشینان متعددی برای بیتل ، اتویونیون ( آئودی) رو هم از مرسدس بنز خرید.

    گذشته از این مدل ها ، فولکس در طول تارخ خودش کانسپت ها و پروتوتایپ هابی بی نظیر دیگه ای هم ارائه داده که ذکر ۲ موردش خالی از لطف نیست.

    1- VW L1 ( سال ۲۰۰۹)
    اتومبیلی که بعد ها ۲۵۰ دستگاه ازش رو در سال ۲۰۱۴ تولید کردن ، به « فولکس واگن ۱ لیتری» معروف شد ،چون در هر ۱۰۰ کیلومتر ، ۱ لیتر دیزل مصرف می‌ کرد.

    2_VW W12 syncro ( سال ۱۹۹۷) و VW W12 Nardo ( سال ۲۰۰۱)
    طراحی شده توسط جیورتو جیوجیارو ، هایپرکار چهارچرخ متحرک ۱۲۰۰ کیلوگرمی فولکس واگن در اواخر قرن ۲۰ و اوایل قرن ۲۱، با موتور دبلیو ۱۲ تنفس طبیعی ، پـدر معنوی بوگاتی ویرون ، ۰ تا ۱۰۰ در ۳.۵ ثانیه ، حداکثر سرعت ۳۵۷ کیلومتر بر ساعت. ۶۰۰ اسب بخار قدرت ۶۲۱ نیوتن‌ متر گشتاور ،

    .

    ۳- یک کانسپت دیگه که متعلق به آئودیه ولی حیفم میاد نگم ،
    Audi Rosemeyer ( سال ۲۰۰۰ )
    اسم این ماشین به یاد بود Bernd Rosemeyer گذاشته شد ، راننده ی سابق تیم آئودی
    موتور دبلیو ۱۶ ، ۸ لیتری تنفس طبیعی ، ۵ سوپاپ در هر سیلندر
    موتور وسط
    چهارچرخ متحرک ( سیستم کواترو )
    ۱۴۸۰ اسب بخار قدرت !!!
    ۱۳۳۹ نیوتن متر‌گشتاور !!!
    سقف سرعت ۲۶۱ مایل بر ساعت یا ۴۲۰ کیلومتر بر ساعت !!!

    این هایپرکار تولید انبوه نشد ، به دلیل اینکه آئودی تازه لامبورگینی رو خریده بود و از طرف دیگه بوگاتی هم به فولکس واگن پیوسته بود ، بنابراین Rosemeyer تولید نشد تا راه برای پیشرفت لامبورگینی و بوگاتی باز باشه.

    رنگ این هایپرکار هم مثل رنگ اتومبیل های حال حاضر فرمول ۱ مرسدس ، و رنگ مورد علاقه ی پورشه نقره ای بود ، این رنگ از دهه ی ۱۹۳۰ میلادی توسط مرسدس بنز و آئودی استفاده شده.
    در اون دوره ی تاریخی رنگ نقره ای نماد آلمان و خودروسازان آلمانی ( بویژه مرسدس بنز و آئودی) در مسابقات اتومبیل رانی بود. مثل ایتالیا که رنگ قرمز رو‌ انتخاب کرده بود.

    موافقم 0
    مخالفم 0
    1. Daniel

      ۱۷ فروردین ۱۳۹۶
      سوابق: (952 ديدگاه)

      در کنار مطالب آقای دهقان
      نکته های شما هم جالب بود.
      ممنون آقا مجید گل … .

      موافقم 0
      مخالفم 0
      1. Madjid

        ۱۷ فروردین ۱۳۹۶
        سوابق: (11564 ديدگاه)

        خواهش می‌کنم رفیق ،

        موافقم 0
        مخالفم 0
  2. moein

    ۱۷ فروردین ۱۳۹۶
    سوابق: (856 ديدگاه)

    خیلی از این ماشین ها رو برای بار اول دیدم مرسی از آقای دهقان عزیز خسته نباشید

    موافقم 0
    مخالفم 0
  3. محمد کاظم

    ۱۷ فروردین ۱۳۹۶
    سوابق: (13 ديدگاه)

    دیدن این عکسهای فولکسهای قدیمی با روح و روان ما قدیمی پرست ها بازی کرد!!

    موافقم 0
    مخالفم 0

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفاً از نوشتن به‌صورت پینگلیش، اجتناب نمایید. نظرات حاوی توهین، عبارات غیراخلاقی، سیاسی، مطالب غیر مرتبط، اسپم، ترول و تبلیغاتی پذیرفته نمی‌شوند. برای تغییر آواتار خود می‌توانید از سایت گراواتار استفاده نمایید.

دکمه بازگشت به بالا