بدترین خودروهای اسپرت: پونتیاک فیرو

نگاهی به اولین و تنها خودروی اسپرت موتور وسط تولید انبوه ساخت آمریکا

چه خودرویی است؟

فیرو یک خودروی اسپرت موتور وسط بود که در سال 1983 توسط پونتیاک معرفی شد. با وجودی‌ که فیرو تصویری غیرقابل‌اعتماد از خود بر جای گذاشت اما ازلحاظ فروش بسیار موفق عمل کرد.

autowp-ru_pontiac_fiero_gt_1985

کی و کجا ساخته شد؟

درمجموع تعداد 370,168 دستگاه از فیرو طی پنج سال در کارخانهٔ پونتیاک در میشیگان تولید شد.

autowp-ru_pontiac_fiero_10

مشخصات فنی

پونتیاک فیرو از ترکیب موتور وسط-محور عقب استفاده می‌کرد و دو موتور بنزینی برای آن ارائه می‌شد. پیشرانهٔ پایه یک واحد 2.5 لیتری چهار سیلندر و موتور بعدی یک نمونهٔ 2.8 لیتری شش سیلندر بود. برای انتقال نیروی این موتورها نیز سه گیربکس مختلف در نظر گرفته شده بود که شامل نمونه‌های سه سرعتهٔ اتوماتیک و چهار سرعته و پنج سرعتهٔ دستی می‌شد. برای تعلیق فیرو در سال‌های 1984 تا 1987 از شاسی شورلت شِوِت (Chevette) استفاده شده بود و از طرح دو جناغی استفاده می‌کرد؛ اما در سال 1988 تعلیق کاملاً جدیدی برای فیرو ارائه شد و ترمزها نیز در هر چهارچرخ به نوع دیسکی با تهویهٔ مناسب تغییر یافتند. بدنهٔ این خودرو توسط پونتیاک و Entech توسعه پیدا کرده بود و بر روی یک شاسی فضایی نصب شده بود.

pontiac_fiero_2

چرا بد است؟

بر روی کاغذ، پونتیاک فیرو خودروی بسیار مناسب و جذابی بود. یک ماشین اسپرت کوچک، نسبتاً سبک و سرگرم‌کننده. همچنین در ابتدا به دلیل هندلینگ خوب و قیمت مقرون‌به‌صرفه، به‌خوبی توسط خریداران مورد استقبال قرار گرفت. این‌یک کوپهٔ فوق‌العاده جذاب، ارزان‌قیمت و مهم‌تر از آن‌ها، ساخت آمریکا بود؛ اما بعد از شروعی قدرتمند، حدود دو سال بعد علاقه‌مندان به خودرو به معنای واقعی کلمه از فیرو متنفر شدند چراکه این خودرو مانند مخلوطی غیردقیق از قطعات مختلفی که مرکز توسعهٔ جنرال موتورز در اواخر دههٔ 70 و اوایل دههٔ 80 وجود داشت، احساس می‌شد.

autowp-ru_pontiac_fiero_5

این تمام مشکل نبود. به خاطر تعلیق مستقل پیچیدهٔ پونتیاک فیرو، این خودرو هزینه‌های نگهداری بسیار بالایی داشت. همچنین به دلیل نصب رادیاتور در قسمت جلوی خودرو و نصب لوله‌های طولانی جهت انتقال آب به پیشرانه، سیستم خنک‌کنندهٔ آن ناکارآمد بوده و به موتور آسیب می‌رساند. از سوی دیگر، در ابتدا پونتیاک قصد داشت از یک پیشرانهٔ 1.8 لیتری دور بالا به‌عنوان موتور پایه در فیرو استفاده کند اما درنهایت به خاطر کاهش قیمت خودرو، از پیشرانهٔ 2.5 لیتری در آن استفاده شد آن‌هم فقط به خاطر اینکه این موتور در آن زمان در دسترس بود و نیازی به هیچ‌گونه سرمایه‌گذاری از سوی جنرال موتورز نداشت.

autowp-ru_pontiac_fiero_gt_5

این کار به این خاطر انجام شد که قرار بود پونتیاک فیرو یک خودروی اسپرت مقرون‌به‌صرفه و ارزان‌قیمت باشد بنابراین جنرال موتورز نمی‌خواست با استفاده از یک پیشرانهٔ جدید در آن، قیمتش را افزایش دهد؛ اما این موتور 2.5 لیتری افتضاح بود. موتوری سنگین، پرسروصدا، دور پایین و ضعیف. البته موتور بزرگ‌تر V6 کاملاً عملکرد مناسب و بالایی داشت اما قیمت فیرو با این موتور در سال 1987 از 13,489 دلار آغاز می‌شد که 5 هزار دلار بیشتر از نسخهٔ پایه بود.

pontiac_fiero_4

مشکل بعدی این بود که انتظار می‌رفت وزن فیرو با ساختار نوآورانه‌ای متشکل از شاسی فضایی و پانل‌های بدنهٔ پلاستیکی، کمتر از 900 کیلوگرم باشد اما نهایتاً وقتی ساخت خودرو به پایان رسید، مشخص شد که فیرو نه‌تنها سنگین است که حتی وزن بیشتری از خودروهایی با اندازهٔ یکسان و با بدنهٔ فولادی دارد؛ بنابراین فیرو به خاطر وزن 1135 کیلوگرمی‌اش، خودرویی کُند، واقعاً کُند بود. آزمایش واقعی کارانددرایور در دسامبر سال 1983 نشان داد که شتاب صفر تا 96 کیلومتر نسخهٔ پایهٔ فیرو 11.3 ثانیه و حداکثر سرعتش تنها 170 کیلومتر در ساعت است.

autowp-ru_pontiac_fiero_gt_1

در سوی دیگر، چندی بعد کابوس فیرو یعنی هوندا CRX به بازار آمد. خودرویی با بدنهٔ فوق‌العاده سبک، اندازه‌ای جمع‌وجور و پیشرانه‌ای با ساختار ساده. با وجودی که CRX قدرت کمتری از نسخهٔ پایهٔ فیرو داشت اما از سرعت بالاتری برخوردار بود، سریع‌تر متوقف می‌شد و رانندگی لذت‌بخش‌تری داشت. همچنین خودروی ژاپنی با ضریب درگ 0.33 در مقابل 0.37 فیرو، خودروی کم‌مصرف‌تری بود.

autowp-ru_pontiac_fiero_gt_4

علاوه بر این، نمونه‌های اولیهٔ پونتیاک فیرو به آتش گرفتن معروف شدند چراکه درمجموع 135 مورد آتش‌سوزی از این خودرو گزارش شد که 122 مورد آن در حین رانندگی بود. این مشکل که پس از مدت کوتاهی از آغاز تولید فیرو در سال 1983 ایجاد شد، برای مهندسین پونتیاک تکان‌دهنده بود. درنهایت جنرال موتورز در سال 1988 اعتراف کرد که آزمایش‌ها نشان داده‌اند سطح روغن پایین در موتور فیروهای مدل 1984 در برخی موارد موجب شکستگی شاتون‌ها شده که ممکن است به آتش‌سوزی در محفظهٔ موتور منجر شود. در ارتباط با این موضوع 10 جراحت جزئی گزارش شد.

pontiac_fiero_1984

اما همه با این نظر موافق نیستند

این ماشین برای جنرال موتورز مانند ستاره‌ای درخشان عمل کرد چراکه برای یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های جهان که در آن سال‌ها به خاطر بحران سوخت در حال از دست دادن سهم خود از بازار بود، ساخت یک خودروی اسپرت موتور وسط کم‌مصرف، راه‌حل بسیار خلاقانه‌ای محسوب می‌شد. همچنین نمونه‌های تولیدی سال‌های آخر عمر فیرو به‌مراتب بهتر از نمونه‌های تولید 1983 و 1984 بودند. پونتیاک فیرو پل نهایی بین خودروهای فوق‌العادهٔ گذشتهٔ آمریکا و دوران سیاه دههٔ 80 میلادی بود.

 

منبع: Motor1

درباره نویسنده

تصویر پروفایل امیر دهقان

نویسنده و مترجم سایت پدال، دانشجوی کارشناسی ارشد رشته حقوق خصوصی

9 دیدگاه

  1. حسین
    سوابق: (1227 دیدگاه) ,

    فک کنم اون نمونه ۶ سیلندر با گیربکس ۵ دنده گزینه بهتری باشه!
    و خب سری های اخرش هم که گفتید بهتر شده پس خیلی هم بد نیس!
    فقط عقبش ی جوری هس!

    پاسخ
  2. یوسف
    سوابق: (227 دیدگاه) ,

    طراحی داخلی با اینکه الان خیلی ازش گذشته و قدیمیه اما به نظر من زیبا اومد.

    پاسخ
  3. mahdi
    سوابق: (157 دیدگاه) ,

    واقعا حیف شد این کمپانی بشدت عاشقش بودم مخصوصن فایر برد وترنس ای ام هنوزم هم تو خواب هم بیداری تو ذهنم هست امیدوارم دوباره زنده بشه

    پاسخ
  4. تصویر پروفایل حسين
    حسين
    سوابق: (1245 دیدگاه) ,

    درود.
    دوران سیاه دهه 80 میلادی:

    اول بحران نفت در اثر تحریم اعمال شده از طرف لیبی و یه سری کشورهای عربی دیگه باعث افزایش قیمت نفت شد و اواخر دهه 70 هم انقلاب در ایران قیمت نفت رو بالا برد. و این موضوع مغایر با سیاستِ «هرچه بزرگتر، بهتر» خودروسازای امریکایی بود. امریکایی ها اونقدر شرکتهای بزرگ و انعطاف ناپذیری شده بودن که نتونستن خودشونو با شرایط دوران جدید سازگار کنن. از طرف دیگه حمله ی محصولات ژاپنی با کیفیت بالا و قیمت پایین (نه فقط در صنعت خودرو، که حتی در صنایع الکترونیک) مثل حمله مغول به ایران بود!!! از اون به بعد ماشینای امریکایی طراحی های زیباشون از بین رفت و شکل شمایل ساده و ارزون گرفتن همینطور از میزان لوکس بودنشون کاسته شد و قافیه رو به آلمانی ها باختن و اون تکنولوژی های دسته اول که توی کرایسلر و لینکلن و کادیلاک و … استفاده میشد، کم کم از بین رفتن. و خلاصه دوران شکوهشون رو به افول گذاشت. تاااااا اینکه ماشینایی مثل شورلت ولت کانسپت رونمایی شدن. مثل این بود که امریکایی ها یاد گرفته بودن توی دنیای جدید چجوری باید رقابت کرد. الانم که تسلا، فارادی فیوچر، فورد، شورلت و … همه و همه دارن به سمتی حرکت میکنن که نوید بخش یه آینده ی درخشان برای صنعت خودروی امریکاس. شاید نسلی که ادامه دهنده راه اون ماشینای فوق العاده دهه های 60 و 70 هستش، چند سال دیگه از راه برسه

    پاسخ
    1. حسین
      سوابق: (1227 دیدگاه) ,

      با توجه به بدهی امریکا به سایر کشور ها ، ممکنه در اینده امریکا چند تکه شده باشه!

      پاسخ
  5. ونوم
    سوابق: (523 دیدگاه) ,

    نشانگرهای پشت فرمون مجموعه ی جالبی داره یاد ضبط صوت های قدیمی افتادم دو تا باند دایره ای کنارش بود وسطش نوار میخورد در کل خوشم اومد

    پاسخ
  6. GOD BLESS AMERICA
    سوابق: (675 دیدگاه) ,

    من از این ماشین خوشم میاد اما با توصیفی که در گزارش اومد بنظرم مشتریانش از قیمت غیر منطقیش رنج میبردن.

    پاسخ
  7. علیرضا4225
    سوابق: (116 دیدگاه) ,

    با دیدن این ماشین نا خوداگاه یاد کارت های بازی قدیمی افتادم یادش بخیر چه ذوق و شورو حالی داشتیم این ماشین برام یه نوستالژی بیاد موندنیه

    پاسخ
  8. مهدی
    سوابق: (105 دیدگاه) ,

    تو ایران هم یکی دوتاش هست

    پاسخ

دیدگاه شما چیست؟

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفاً از نوشتن به‌صورت پینگلیش، اجتناب نمایید. نظرات حاوی توهین، عبارات غیراخلاقی، سیاسی، مطالب غیر مرتبط، اسپم، ترول و تبلیغاتی پذیرفته نمی‌شوند. برای تغییر آواتار خود می‌توانید از سایت گراواتار استفاده نمایید.