یادی از پونتیاک سولستیس، تلاشی برای رقابت با مزدا MX-5 که شکست خورد
برای بیش از سه دهه، مزدا میاتا بهعنوان استاندارد طلایی برای رودسترهای مقرونبهصرفه و سبکوزن شناخته شده است. ماشینی که تعادل بین سادگی، هندلینگ و لذت رانندگی را با قیمتی در دسترس همگان برقرار میکند. در طول سالها، خودروسازان زیادی تلاش کردهاند رقیبی برای رودستر مزدا ارائه کنند که یکی از آنها جنرال موتورز بود. در اواسط دهه ۲۰۰۰، این شرکت با دو رودستر که امیدوار بود خریداران جدیدی را به برندهای ساترن و پونتیاک جذب کند، شانس خود را امتحان کرد. پونتیاک سولستیس و ساترن اسکای جایگزینهای جذاب برای میاتا بودند که قدرت بیشتری را با قیمت مقرونبهصرفهای ارائه میدادند و روی کاغذ، رقبای قابلاحترامی به نظر میرسیدند، اما چند سال بعد، هم این دو خودرو و هم برندهای سازندهشان ناپدید شدند.
طرح بلندپروازانه جنرال موتورز
ایدهٔ ساخت رودسترها را باب لوتز افسانهای مطرح کرد. وی در سال ۲۰۰۱ درحالیکه ۶۹ سال سن داشت، بهعنوان رئیس توسعه محصول جهانی وارد جنرال موتورز شد زیرا این شرکت به فردی مشتاق و پرشور نیاز داشت که دوباره هیجان را به برندهایش برگرداند. لوتز اما خیلی زود متوجه شد که هرچند شرکت امپراطوری بزرگی از برندها را زیر چتر خود داشت اما تنها هیجانی که میشد پیدا کرد در کوروت و کامارو بود که دومی هم روزهای پایانی عمر خود را سپری میکرد. او همیشه طرفدار پونتیاک بود و اعتقاد داشت پتانسیل تبدیل به یک برند پرفورمنس را دارد. درنتیجه، لوتز که مدتی بود که رؤیای ساخت رودستر کوچکی را در سر داشت، یکی از اولین اقداماتش تحقق این رؤیا در پونتیاک بود.
وی اساساً همان مسیری را در پیش گرفت که زمان حضورش در کرایسلر با وایپر انجام داده بود. مهم نبود خودروی جدید چقدر فروش داشته باشد بلکه هدف احیای پونتیاک و جلبتوجه به این برند بود. تنها چند ماه پس از تأیید این طرح، خودروی اسپرت دونفرهٔ پونتیاک در قالب کانسپت در نمایشگاه دیترویت ۲۰۰۲ رونمایی شد. استقبال رسانهها و مردم گرم به جنرال موتورز اعتمادبهنفس لازم برای تولید آن را داد و حتی نسخهای از آن با برند ساترن هم با نام اسکای تولید شد. هر دو خودرو روی پلتفرم محرک عقب جدید کاپا ساخته شده بودند و اشتراک قطعات قیمت را پایین نگه میداشت.
پونتیاک سولستیس و ساترن اسکای
پونتیاک سولستیس در اواخر سال ۲۰۰۵ با مدل ۲۰۰۶ وارد بازار شد. نسخهٔ تولیدی کاملاً به کانسپت وفادار مانده بود و به دلیل طراحی جذاب با خطوط ایتالیایی، مورد تحسین قرار گرفت. زیر کاپوت، موتور چهار سیلندر ۲٫۴ لیتری اکوتک جنرال موتورز قرار گرفته بود که قبلاً در مدلهایی مانند شورلت کبالت استفاده شده بود و به گیربکس دستی پنج سرعته یا اتوماتیک متصل میشد. این موتور ۱۷۷ اسب بخار و ۲۲۴ نیوتن متر گشتاور تولید میکرد که از ۱۷۰ اسب بخار و ۱۹۰ نیوتن متر گشتاور میاتای آن زمان بیشتر بود. البته سولستیس با وزن ۱۳۲۰ کیلوگرم، حدود ۱۸۰ کیلوگرم از رقیب ژاپنی سنگینتر بود اما راهحل جنرال موتورز این مشکل ارائهٔ نسخهٔ GXP بود.
این نسخه در سال ۲۰۰۷ با موتور ۲ لیتری توربو عرضه شد که ۲۶۰ اسب بخار قدرت و ۳۵۰ نیوتن متر گشتاور داشت. سولستیس GXP همچنین از دیفرانسیل لغزش محدود، سیستم تعلیق متفاوت و ویژگیهای خاص دیگری هم بهره میبرد تا تجربهٔ رانندگی را بسیار بهبود ببخشد. ساترن اسکای نیز که در سال ۲۰۰۷ وارد بازار شد، هرچند قوای محرکهٔ اساساً یکسانی با سولستیس داشت اما با هدف ارائهٔ حس لوکستری عرضه شد. البته اسکای علیرغم اشتراکات فنی با سولستیس، در ظاهر با خطوط بسیار تیزتر از پونتیاک، کاملاً متفاوت بود. خریداران از این رودسترها استقبال کردند و در سال ۲۰۰۶ فقط در ایالاتمتحده حدود ۳۰ هزار دستگاه فروختند. بعداً حتی نسخهٔ کوپهٔ سولستیس هم با سقف تارگا ارائه شد اما عمر این مدلهای اسپرت کوتاه بود.
چرا شکست خوردند؟
اسکای و سولستیس علیرغم ادعایی که داشتند، نتوانستند خریداران میاتا را به سمت خود بکشانند زیرا این خودروها با وجود نقاط مثبت قابلتوجه، محصولات دههٔ ۲۰۰۰ جنرال موتورز بودند که یعنی با چند مشکل اساسی دستوپنجه نرم میکردند. یکی از این مشکلات، کیفیت پایین کابین بود. ازآنجاییکه قیمت پایین در اولویت قرار داشت، فضای داخلی پر از پلاستیک ارزانقیمت، کروم مصنوعی و دکمهها و سوئیچهایی بود که در محصولات مختلف دیگر جنرال موتورز دیده میشدند. یکی دیگر از مشکلات هم کمبود فضای صندوق بار بود. در نسخهٔ کانورتیبل، زمانی که سقف جمع میشد بشدت فضای بار را کاهش میداد درحالیکه میاتا صندوق بزرگتری داشت.
اما بزرگترین ضربه به رودسترهای پلتفرم کاپا را مشکلات مالی شدید جنرال موتورز وارد کرد. تا اواخر دهه ۲۰۰۰، این شرکت در آستانه ورشکستگی قرار داشت که یکی از دلایل اصلی آن بحران مالی سال ۲۰۰۸ بود. درنتیجه، جنرال موتورز باید هزینهها را کاهش میداد و برای این کار چارهای جز حذف برخی برندهای خود نداشت. درنتیجه، هردو برند ساترن و پونتیاک در لیست سیاه قرار گرفتند و این دو مدل اسپرت هم به تاریخ پیوستند.
منبع: CarBuzz