درگ شورولت کوروت ZR1، لامبورگینی روئلتو منصوری و پورشه 911توربو S؛ نبرد سه کشور مدعی
سه خودروی قدرتمند از آمریکا، ایتالیا و آلمان در رقابت درگ مت واتسون حاضر شدند تا رقابت هیجانانگیز کوروت ZR1، روئلتو منصوری و 911 توربو شکل بگیرد.
رقابت میان سه خودروی قدرتمند از آمریکا، ایتالیا و آلمان، یکی از جذابترین مقایسههای دنیای خودرو را رقم میزند. شورولت کوروت ZR1، لامبورگینی روئلتو با تیونینگ منصوری و پورشه 911 توربو S، سه فلسفه متفاوت برای دستیابی به سرعت و شتاب بالا دارند. یکی به موتور V8 توئینتوربو متکی است، دیگری از ترکیب موتور V12 تنفس طبیعی و پیشرانههای الکتریکی استفاده میکند و سومی با یک موتور شش سیلندر تخت توئینتوربو و فناوری هیبریدی وارد میدان میشود.
در این رقابت، تنها قدرت موتور تعیینکننده نیست؛ سیستم انتقال قدرت، نحوه توزیع گشتاور، کنترل کشش، عملکرد لانچ کنترل و حتی دمای لاستیکها میتوانند نتیجه مسابقه را تغییر دهند. در نهایت، کوروت ZR1 موفق میشود عنوان سریعترین خودرو را به دست آورد.
۱. شورولت کوروت ZR1؛ هیولای ۱۰۶۴ اسب بخاری آمریکایی
شورولت کوروت ZR1 یکی از قدرتمندترین محصولات تاریخ جنرال موتورز است. این خودرو به پیشرانه ۵٫۵ لیتری V8 با میللنگ تخت (Flat-Plane Crank) و دو توربوشارژر مجهز شده است. موتور LT7 با استفاده از فناوری تزریق مستقیم و غیرمستقیم سوخت، توانسته به ارقام خیرهکنندهای دست پیدا کند.
خروجی این پیشرانه به ۱۰۶۴ اسب بخار قدرت در دور موتور ۷۰۰۰ دور بر دقیقه و ۱۱۲۳ نیوتنمتر گشتاور در دور موتور ۶۰۰۰ دور بر دقیقه میرسد. برخلاف دو رقیب اروپایی، کوروت از سامانه هیبریدی استفاده نمیکند و تمام نیروی موردنیاز خود را از موتور بنزینی دریافت میکند. نیروی موتور از طریق جعبهدنده ۸ سرعته دوکلاچه به چرخهای عقب منتقل میشود. این ترکیب در کنار سامانههای کنترل کشش و مدیریت لانچ، ZR1 را به خودرویی بسیار سریع در مسیر مستقیم تبدیل کرده است.
وزن خشک نسخه کوپه کوروت ZR1 حدود ۱۶۶۵ کیلوگرم است. این رقم در مقایسه با وزن دو رقیب دیگر، مزیت قابلتوجهی محسوب میشود؛ بهخصوص زمانی که قدرت بالای موتور در اختیار راننده قرار میگیرد.
۲. لامبورگینی روئلتو منصوری؛ ترکیب موتور V12 و سه موتور الکتریکی
لامبورگینی روئلتو (Revuelto) نماینده نسل جدید ابرخودروهای ایتالیایی است. این محصول نخستین سوپراسپرت هیبریدی پرقدرت لامبورگینی با موتور V12 محسوب میشود و از ترکیب یک پیشرانه ۶٫۵ لیتری تنفس طبیعی و سه موتور الکتریکی بهره میبرد.
در نسخه استاندارد، موتور V12 بهتنهایی ۸۲۵ اسب بخار قدرت و ۷۲۵ نیوتنمتر گشتاور تولید میکند. با کمک سه موتور الکتریکی، قدرت مجموع سامانه به ۱۰۱۵ اسب بخار میرسد. اما نسخه موردنظر در این رقابت به برنامه ارتقای منصوری (Mansory Initiate) مربوط است. منصوری با اصلاح پیشرانه احتراق داخلی، قدرت موتور V12 را به ۸۸۰ اسب بخار و گشتاور آن را به ۷۶۰ نیوتنمتر افزایش داده است. قدرت ترکیبی سامانه هیبریدی نیز به ۱۰۷۰ اسب بخار میرسد.
این خودرو از یک جعبهدنده ۸ سرعته دوکلاچه استفاده میکند و به دلیل بهرهگیری از دو موتور الکتریکی در محور جلو و یک موتور الکتریکی در بخش عقب، از سامانه چهارچرخ محرک برخوردار است.
منصوری علاوه بر ارتقای فنی، تغییرات گستردهای در ظاهر خودرو ایجاد کرده است. قطعات فیبرکربنی بدنه، کاپوت جدید، رکابهای جانبی اختصاصی، دیفیوزر بازطراحیشده و رینگهای فورجکاریشده ۲۱ و ۲۲ اینچی از جمله ویژگیهای این نسخه هستند. شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت روئلتو منصوری طبق اطلاعات اعلامشده از سوی تیونر، ۲٫۴ ثانیه و حداکثر سرعت آن ۳۵۴ کیلومتر بر ساعت است.
۳. پورشه 911 توربو S؛ مهندسی آلمانی با فناوری هیبریدی
پورشه 911 توربو S در این رقابت نماینده مهندسی دقیق آلمانی است. نسل جدید این خودرو با کد ۹۹۲.۲ از فناوری هیبریدی T-Hybrid بهره میبرد؛ سامانهای که با هدف افزایش توان، بهبود پاسخدهی توربوشارژرها و ارتقای عملکرد خودرو توسعه یافته است.
قلب تپنده این مدل یک پیشرانه ۳٫۶ لیتری شش سیلندر تخت (Flat-Six) با دو توربوشارژر برقی است. موتور الکتریکی یکپارچه با جعبهدنده نیز در کنار این مجموعه فعالیت میکند. قدرت ترکیبی این سامانه به ۷۱۱ اسب بخار و گشتاور آن به ۸۰۰ نیوتنمتر میرسد. البته عدد قدرت اعلامی پورشه در مشخصات اروپایی ۷۱۱ اسب بخار متریک (PS) است که معادل حدود ۷۰۱ اسب بخار مکانیکی (hp) خواهد بود.
نیروی تولیدشده از طریق جعبهدنده ۸ سرعته PDK به هر چهار چرخ منتقل میشود. این ویژگی در کنار سیستم مدیریت کشش پورشه، امکان انتقال مؤثر نیرو به سطح زمین را فراهم میکند.
شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت این خودرو ۲٫۵ ثانیه و حداکثر سرعت آن ۳۲۲ کیلومتر بر ساعت اعلام شده است. وزن خالص خودرو بر اساس استاندارد DIN نیز ۱۷۲۵ کیلوگرم است.
جدول مقایسه مشخصات فنی سه ابرخودرو
مشخصات | کوروت ZR1 | روئلتو منصوری | پورشه توربو S |
|---|---|---|---|
حجم موتور | ۵٫۵ لیتر | ۶٫۵ لیتر | ۳٫۶ لیتر |
آرایش سیلندر | V8 | V12 | ۶ سیلندر تخت |
سیستم پرخوران | دو توربو | تنفس طبیعی | دو توربوی برقی |
تعداد موتور برقی | ندارد | ۳ | ۱ |
قدرت ترکیبی | ۱۰۶۴ اسب بخار | ۱۰۷۰ اسب بخار | ۷۱۱ PS |
گشتاور موتور بنزینی | ۱۱۲۳ نیوتنمتر | ۷۶۰ نیوتنمتر | ۷۶۰ نیوتنمتر |
انتقال قدرت | عقب | چهارچرخ | چهارچرخ |
جعبهدنده | ۸ سرعته دوکلاچه | ۸ سرعته دوکلاچه | ۸ سرعته PDK |
وزن | ۱۶۶۵ کیلوگرم | حدود ۱۷۷۲ کیلوگرم | ۱۷۲۵ کیلوگرم |
شتاب صفر تا ۱۰۰ | ۲٫۳ ثانیه | ۲٫۴ ثانیه | ۲٫۵ ثانیه |
حداکثر سرعت | بیش از ۳۴۶ کیلومتر بر ساعت | ۳۵۴ کیلومتر بر ساعت | ۳۲۲ کیلومتر بر ساعت |
توضیح: قدرت پورشه در جدول بر اساس واحد PS درج شده است. وزن کوروت و روئلتو بهصورت خشک و وزن پورشه بر اساس استاندارد DIN گزارش شده؛ بنابراین مقایسه وزنها کاملاً همشرایط نیست. گشتاور ترکیبی کل سامانه هیبریدی روئلتو منصوری بهصورت رسمی اعلام نشده و عدد ۷۶۰ مربوط به موتور V12 است.
درگ سه مرحله برای مشخص شدن سریعترین خودرو
در بخش نخست رقابت، هر سه خودرو در مسابقه درگ از حالت سکون شرکت میکنند. این مرحله اهمیت زیادی دارد؛ زیرا توانایی سیستم لانچ کنترل، میزان چسبندگی لاستیکها و نحوه انتقال گشتاور به چرخها نقش تعیینکنندهای دارند.
لامبورگینی روئلتو در شروع مسابقه عملکرد بسیار خوبی نشان میدهد و با شتاب اولیه مناسب از رقبا فاصله میگیرد. در مقابل، کوروت ZR1 برای انتقال قدرت بسیار زیاد خود به سطح زمین با مشکل چسبندگی مواجه میشود. پورشه نیز به دلیل لغزش مختصر چرخها، نمیتواند بهترین شروع ممکن را تجربه کند.
در این مرحله، روئلتو از خط پایان زودتر عبور میکند؛ اما این نتیجه هنوز به معنای برتری مطلق خودروی ایتالیایی نیست.
رقابت در سرعت میانی؛ جایی که کوروت قدرت واقعی خود را نشان میدهد
در مرحله بعد، شرایط مسابقه تغییر میکند. خودروها این بار از سرعت حدود ۴۰ مایل بر ساعت، معادل ۶۴ کیلومتر بر ساعت، وارد رقابت میشوند و رانندگان باید دنده مناسب را انتخاب کنند.
در نخستین تلاش، پورشه و لامبورگینی به دلیل شرایط انتخاب دنده و تنظیمات انتقال قدرت عملکرد متفاوتی دارند. اما با قرار گرفتن خودروها در حالت دستی و انتخاب دنده دوم، شرایط برای کوروت تغییر میکند.
ZR1 با قدرت ۱۰۶۴ اسب بخاری خود بهسرعت فاصله میگیرد و حتی پورشه 911 توربو S نیز نمیتواند با آن رقابت کند. این مرحله نشان میدهد که قدرت موتور کوروت در سرعتهای میانی، مزیت بزرگی برای این خودرو ایجاد میکند.
رقابت در حرکت؛ برتری چهارچرخ محرک در برابر قدرت V8
مرحله بعدی مسابقه از سرعت حدود ۱۰ مایل بر ساعت، معادل ۱۶ کیلومتر بر ساعت، آغاز میشود. در این وضعیت، خودروها از دنده یک حرکت میکنند و مسافت یکچهارم مایل، معادل حدود ۴۰۲ متر، را پشت سر میگذارند.
در این بخش، پورشه 911 توربو S شروع بسیار خوبی دارد. سامانه چهارچرخ محرک و فناوری هیبریدی به این خودرو کمک میکنند تا نیروی موتور را به شکل مؤثرتری به زمین منتقل کند.
با این حال، کوروت بهتدریج فاصله را جبران میکند و در ادامه از هر دو رقیب عبور میکند. روئلتو نیز با وجود برخورداری از سه موتور الکتریکی و سامانه چهارچرخ محرک، در این مرحله نمیتواند از قدرت بالای کوروت پیشی بگیرد.
چرا کوروت ZR1 برنده شد؟
پیروزی کوروت ZR1 را نمیتوان صرفاً به قدرت موتور آن نسبت داد. این خودرو در مقایسه با دو رقیب هیبریدی، ساختار فنی سادهتری دارد و از وزن خشک کمتری برخوردار است.
مهمترین عوامل موفقیت کوروت عبارتاند از:
- قدرت موتور: پیشرانه V8 توئینتوربو با ۱۰۶۴ اسب بخار قدرت، توانایی فوقالعادهای در سرعتهای بالا دارد.
- وزن کمتر: وزن خشک ۱۶۶۵ کیلوگرمی به بهبود نسبت قدرت به وزن کمک میکند.
- جعبهدنده سریع: گیربکس ۸ سرعته دوکلاچه امکان تعویض دنده سریع و انتقال مؤثر قدرت را فراهم میکند.
- تنظیمات رانندگی: انتخاب دنده مناسب و مدیریت کشش، تأثیر زیادی بر عملکرد خودرو در مسابقه داشت.
در مقابل، پورشه با وجود قدرت کمتر، به لطف سیستم چهارچرخ محرک و فناوری هیبریدی در شروع مسابقه بسیار رقابتی ظاهر شد. لامبورگینی نیز با موتور V12 و سه موتور الکتریکی، یکی از پیچیدهترین سامانههای محرکه این رقابت را در اختیار داشت.
تماشا کنید؛ پیروزی مهندسی آمریکایی در برابر فناوری اروپایی
رقابت شورولت کوروت ZR1، لامبورگینی روئلتو منصوری و پورشه 911 توربو S نشان میدهد که برای پیروزی در مسابقات درگ، صرفاً داشتن قدرت بیشتر کافی نیست. هماهنگی میان موتور، جعبهدنده، سیستم انتقال قدرت، لاستیکها و مهارت راننده اهمیت بسیار زیادی دارد.
کوروت ZR1 با موتور V8 توئینتوربو و وزن کمتر توانست در مسابقه نهایی سریعتر از دو رقیب هیبریدی خود ظاهر شود. پورشه 911 توربو S نیز با اختلاف بسیار ناچیز در جایگاه دوم قرار گرفت و روئلتو منصوری سوم شد. این نتیجه بار دیگر نشان میدهد که یک خودروی بنزینی قدرتمند و سبکتر همچنان میتواند در برابر پیشرفتهترین سامانههای هیبریدی جهان حرفهای زیادی برای گفتن داشته باشد.