تولد والتر اوون بنتلی، مردی که لوکسسواری را تغییر داد
اول اوت ۱۸۸۸ مردی در لندن به دنیا آمد که نامش برای همیشه با خودروهای لوکس، مهندسی بینقص و پیروزی در مسابقات استقامت گره خورد. والتر اوون بنتلی، که بیشتر با نام دبلیو. او. بنتلی شناخته میشود، فقط یک خودروساز نبود و باور داشت «یک خودروی خوب باید هم سریع باشد، هم بادوام و هم لذتبخش برای رانندگی». همین نگاه، بیش از یک قرن بعد، هنوز در DNA محصولات بنتلی دیده میشود.
بهگزارش پدال، والتر اوون بنتلی در خانوادهای مرفه در لندن متولد شد و علاقهاش به ماشینآلات از دوران نوجوانی شکل گرفت. نخستین تجربه حرفهای او نه در صنعت خودرو، بلکه در راهآهن بود؛ جایی که بهعنوان کارآموز مهندسی در گرِیت نورثرن ریلوی مشغول شد و با اصول طراحی و ساخت ماشینآلات سنگین آشنا شد. اما موتورهای درونسوز بیش از هر چیز دیگری توجه او را جلب کردند و در سالهای ابتدایی قرن بیستم، همراه برادرش وارد تجارت خودرو شد و نمایندگی فروش خودروهای فرانسوی دیافپی را برعهده گرفت.
در جریان مسابقات اتومبیلرانی، بنتلی متوجه شد که پیستونهای فولادی وزن زیادی دارند و عملکرد موتور را محدود میکنند. او تصمیم گرفت از آلیاژ آلومینیوم برای ساخت پیستون استفاده کند؛ اقدامی جسورانه برای آن زمان که نتیجهای حیرتانگیز بههمراه داشت. کاهش وزن موتور، افزایش دور موتور، دوام بیشتر، مصرف سوخت کمتر و عملکرد بهتر در مسابقات، تنها بخشی از دستاوردهای این نوآوری بود و همین ایده بعدها در صنعت خودروسازی و حتی هوافضا به استاندارد تبدیل شد.
با آغاز جنگ جهانی اول، استعداد مهندسی بنتلی به خدمت صنعت هوانوردی درآمد. او موتورهای مشهور بیآر یک و بیآر دو را برای هواپیماهای نظامی بریتانیا طراحی کرد؛ موتورهای شعاعیای که از قدرتمندترین پیشرانههای زمان خود بودند و نقش مهمی در موفقیت نیروی هوایی بریتانیا ایفا کردند. تجربه ساخت موتورهای هواپیما بعدها مستقیما روی خودروهای بنتلی اثر گذاشت و محصولاتی را شکل داد که به استحکام، دوام و توانایی حرکت با سرعت بالا در مسافتهای طولانی مشهور شدند.
در سال ۱۹۱۹، تنها یک سال پس از پایان جنگ، والتر بنتلی بنتلی موتورز را تاسیس کرد و شعارش هم ساده بود و هم جاهطلبانه، «ساخت خودرویی سریع، خوب و بهترین در کلاس خود». نخستین محصول شرکت، بنتلی سه لیتر، در سال ۱۹۲۱ معرفی شد و خیلی زود بهدلیل کیفیت ساخت فوقالعاده و عملکرد فنی مثالزدنی شهرت یافت. این خودرو برخلاف بسیاری از رقبا، فقط یک خودروی لوکس نبود و برای رانندگی سریع هم طراحی شده بود.
دهه ۱۹۲۰ را میتوان دوران طلایی بنتلی دانست. گروهی از رانندگان ثروتمند و ماجراجو که بعدتر با نام بنتلی بویز شناخته شدند، خودروهای بنتلی را در مسابقات مختلف به میدان آوردند و نتیجه فوقالعاده بود. بین سالهای ۱۹۲۴ تا ۱۹۳۰، بنتلی پنج بار فاتح مسابقه ۲۴ ساعته لمانز شد؛ در سالهای ۱۹۲۴، ۱۹۲۷، ۱۹۲۸، ۱۹۲۹ و ۱۹۳۰. همین پیروزیها برند بنتلی را به نماد استقامت، کیفیت و سرعت تبدیل کردند.
با وجود موفقیتهای ورزشی، هزینه بالای تولید خودروهای دستساز و وقوع رکود بزرگ اقتصادی در سال ۱۹۲۹، بنتلی را با مشکلات مالی شدید روبهرو کرد. سرانجام در سال ۱۹۳۱، رولزرویس بنتلی موتورز را خرید و این اتفاق پایان حضور والتر بنتلی در شرکتی شد که خودش بنیان گذاشته بود. او مدتی برای رولزرویس کار کرد، اما هرگز آزادی عمل گذشته را به دست نیاورد و بعدتر در پروژههای مختلف مهندسی فعالیت کرد.
بنتلی در جریان جنگ جهانی دوم نیز در توسعه تجهیزات نظامی مشارکت داشت. هرچند دیگر هیچگاه شرکتی به نام خود نداشت، اما اعتبار مهندسی او همچنان حفظ شد و بسیاری از مهندسان نسل بعد، او را یکی از پیشگامان طراحی موتورهای مدرن میدانستند. والتر اوون بنتلی در سال ۱۹۷۱ و در ۸۳ سالگی درگذشت، اما میراثش زنده ماند و همچنان در مسیر این برند دیده میشود.
امروز، بیش از صد سال پس از تاسیس بنتلی، نام این برند مترادف با خودروهای فوقلوکس، موتورهای قدرتمند و کیفیت ساخت کمنظیر است. هرچند بنتلی امروزی بخشی از گروه فولکسواگن بهشمار میرود و تمرکز زیادی بر فناوریهای مدرن، پیشرانههای هیبریدی و خودروهای برقی آینده دارد، اما بسیاری از ارزشهایی که والتر بنتلی پایهگذاری کرد همچنان حفظ شدهاند؛ از مهندسی بدون مصالحه و دوام بالا گرفته تا عملکرد قدرتمند و لوکسگرایی همراه با قابلیت رانندگی واقعی.
والتر اوون بنتلی جملهای مشهور دارد که هنوز هم میان علاقهمندان خودرو نقل میشود، «برای ساخت یک خودروی خوب، باید بهترین مواد، بهترین طراحی و بهترین مهندسی را به کار گرفت؛ حتی اگر هزینه بیشتری داشته باشد». شاید همین نگاه بود که باعث شد بنتلی، بیش از یک قرن پس از تولد بنیانگذارش، همچنان یکی از معتبرترین نامهای صنعت خودروسازی جهان باقی بماند.
شما میراث بنتلی را بیشتر در مهندسی میبینید یا در مسابقه؟