پنجاه‌سالگی بی‌ام‌و سری ۶ نسل اول، شاهکار بی‌تکرار باواریا

در سال ۱۹۷۶ دنیا شاهد معرفی خودروهای مهمی مانند مرسدس بنز W123 و هوندا آکورد بود اما در باواریا، نسل اول ب‌ام‌و سری ۶ با کد E24 به بازار آمد و توانست جایگاه ویژه‌ای را برای خود تثبیت کند. سری ۶ جانشین مدل‌های E9 بود که بخشی از خانوادهٔ انقلابی سری نئو کلاس بودند و محبوبیت زیادی کسب کردند. سری E9 طراحی زیبا و عملکرد فوق‌العاده‌ای داشت و در پیست‌های مسابقه نیز موفق عمل کرد؛ بنابراین، سری ۶ برای جانشینی یک مدل محبوب، وظیفه سنگینی بر دوش داشت.

در دهه ۱۹۷۰ میلادی، ب‌ام‌و تصمیم گرفت نام خودروهای خود را تغییر دهد و از سیستم شماره‌گذاری سری استفاده کند. این کار با معرفی سری ۵ در سال ۱۹۷۲ آغاز شد و سپس سری ۳ در سال ۱۹۷۵ به بازار آمد. جانشین E9 نیز با نام سری ۶ شناخته شد. این خودرو بر پایهٔ سری ۵ نسل E12 ساخته شد و بخش زیادی از شاسی، قطعات و اجزای فنی آن را قرض گرفته بود. طراح این خودرو نیز پل براک بود که ظاهری منحصربه‌فرد برای آن تدارک دید.

در زمان عرضه، سری ۶ در دو مدل 630CS و 633CSi به بازار آمد. مدل پایه، 630CS بود که از موتور M30B30V با قدرت ۱۸۲ اسب بخار استفاده می‌کرد اما مدل 633CSi با سیستم انژکتوری و حجم کمی بزرگ‌تر (۳.۲ لیتر) قدرت بیشتری برابر با ۱۹۷ اسب بخار ارائه می‌داد. در ابتدا گیربکس‌ها دستی چهار سرعته و اتوماتیک سه سرعته بودند اما پس از مدتی یک گیربکس دستی پنج سرعته نیز به لیست گزینه‌ها اضافه شد.

تنها دو سال پس از آغاز عرضه، ب‌ام‌و مدل 635CSi را معرفی کرد که به‌سرعت به محبوب‌ترین نسخه سری ۶ تبدیل شد و توانست جایگاه ویژه‌ای در بین علاقه‌مندان به خودروهای کوپه پیدا کند. 635CSi از موتور M90 با حجم ۳.۵ لیتر استفاده می‌کرد که قبلاً در مدل‌های اروپایی 735i نصب شده بود و ۲۱۵ اسب بخار قدرت تولید می‌کرد. این نسخه برای چند سال در کنار 633CSi عرضه شد اما طبیعی بود که اکثر خریداران مدل 635CSi را انتخاب کنند زیرا این نسخهٔ جدید درعین‌حالی که قدرت و گشتاور بیشتری داشت، خیلی گران‌تر نبود.

در سال ۱۹۸۲، سری ۶ یک به‌روزرسانی اساسی را تجربه کرد که هرچند شامل تغییرات ظاهری و داخلی بزرگی نمی‌شد اما بهبودهای مهمی را در شاسی و سیستم تعلیق به همراه داشت. قطعات سیستم تعلیق از سری ۵ نسل E28 گرفته شدند و سیستم تعلیق عقب نیز برای حفظ زاویه چرخ‌ها در هنگام رانندگی پرسرعت بهبود پیدا کرد. نمای ظاهری خودرو نیز با تغییرات جزئی در سپرها به‌روزرسانی شد. همچنین پس‌ازاین به‌روزرسانی، مدل 633CSi حذف شد.

در سال ۱۹۸۳، ب‌ام‌و نسخه اسپرت سری ۶ را معرفی کرد که اگرچه در اروپا با نام M6 شناخته نمی‌شد اما یک M واقعی به‌حساب می‌آمد. این مدل از موتور M88/3 استفاده می‌کرد که قبلاً در سوپرکار M1 نصب شده بود و ۲۸۲ اسب بخار قدرت و ۲۵۱ نیوتن‌متر گشتاور تولید می‌کرد. ب‌ام‌و با این خودرو در مسابقات مختلف شرکت کرد و توانست عنوان‌های مهمی مثل پیروزی در مسابقات جهانی تورینگ کار را کسب کند.

در سال ۱۹۸۶ برای نسخهٔ پرچم‌دار M635CSi در بازارهای آمریکا، کانادا و ژاپن از نام M6 استفاده شد هرچند که در دیگر بازارها همان نام طولانی قبلی دیده می‌شد. موتور نسخهٔ آمریکایی با نام S38B35 شناخته می‌شد که قدرت کمتری (۲۵۶ اسب بخار) نسبت به نسخه اروپایی داشت. این کاهش قدرت به دلیل رعایت استانداردهای آلایندگی بود اما حتی بااین‌وجود، مدل‌های M6/M635CSi خودروهای بسیار محبوب و ارزشمندی محسوب می‌شدند.

پس از تولید ۸۶,۲۱۶ دستگاه، سرانجام سری ۶ نسل E24 در آوریل ۱۹۸۹ از خط تولید خارج شد. این مدل هرگز فروش بالایی نداشت اما توانست به‌ یکی از بهترین خودروهای ب‌ام‌و تبدیل شود. مدل‌های جدیدی که پس‌ازآن عرضه شدند نیز نتوانستند حس و حال سری ۶ نسل اول را تکرار کنند. اگرچه نسل‌های جدیدتر E63 و F12 سری ۶ از نظر عملکرد بهتر بودند اما هیچ‌کدام نتوانستند جایگاه ویژه E24 را به دست آورند. امیدواریم که در آینده شاهد بازگشت یک سری ۶ مناسب باشیم که بتواند دوباره حس نوآوری و زیبایی را به دنیای خودروها بازگرداند.