چرا پیشرانه W16 بوگاتی کنار رفت و با V16 جایگزین شد؟

بوگاتی می‌گوید تولید پیشرانه W16 به پایان رسیده اما هنوز چند دستگاه از این موتورها روی قفسه‌های دفتر مرکزی شرکت در مولشیم فرانسه خاک می‌خورند. این شرکت فرانسوی در حال نصب این پیشرانه‌ها روی محصولات تک‌ساخت و خاصی مانند برویارد و F.K.P هوماژ است. این قلب تپنده از زمان معرفی در ویرون تا زمان بازنشستگی، دهه‌ها مسیر تکامل را پشت سر گذاشت. بااین‌حال، مرگ این پیشرانه صرفاً به خاطر قوانین سخت‌گیرانه دولتی آلایندگی نبود و خود بوگاتی تصمیم گرفت آن را با گزینه‌ای جایگزین کند که به‌مراتب وحشی‌تر از قبل باشد.

بیست‌ویک سال از تولد نخستین خودروی W16 بوگاتی می‌گذرد و این پیشرانه تا پیش از معرفی توربیون، روی تمام مدل‌های مدرن این برند از نخستین نمونه ویرون در سال ۲۰۰۵ گرفته تا دستریه که چندی پیش معرفی شد، سایه انداخته بود. پس‌ازآنکه پورشه سهام خود در بوگاتی را در سال ۲۰۲۱ به ریماک واگذار کرد، مت ریماک، بنیان‌گذار و مدیرعامل شرکت، تمرکز خود را روی ترکیب تخصصش در زمینه برقی‌سازی با اصالت موتورهای بنزینی بوگاتی معطوف کرد. توربیون به‌عنوان نخستین محصول جدید در دوران مالکیت جدید، مهندسی کلاسیک را با تفکر مدرن پیوند زده است. این خودرو از یک پیشرانه تنفس طبیعی V16 بهره می‌برد که به‌تنهایی ۱۰۰۰ اسب بخار از مجموع ۱۸۰۰ اسب بخار قدرت کلی توربیون را تأمین می‌کند. از سوی دیگر، فردیناند پی‌ئک فقید چیزی فراتر از یک مدیر پشت‌میزنشین بود و چه از روی کنجکاوی خالص و چه برای به چالش کشیدن مهندسان خود، به انجام ریسک‌هایی معروف بود که خیلی‌ها از آن‌ها فراری بودند. شاهکار بی‌چون‌وچرای او، پیشرانه W16 بود که با الهام و توسعه از موتور W8 فولکس‌واگن پاسات شکل گرفت.

موتور معروف VR6 فولکس‌واگن از نظر مهندسی به‌عنوان یک موتور V شکل با زاویه باریک تعریف می‌شود و یک سرسیلندر واحد، هر دو بلوک سه سیلندری را پوشش می‌دهد. همین منطق درباره موتور W8 نیز صدق می‌کند که از دو سرسیلندر تشکیل شده و هرکدام دو ردیف دوتایی از سیلندرها را در بر می‌گیرند. نتیجه کار یک موتور هشت سیلندر است که طولی به‌اندازه یک موتور V6 دارد. پیشرانه W16 بوگاتی بر همین اساس توسعه یافته و شامل دو بلوک است که هرکدام دو ردیف چهار سیلندری و دو سرسیلندر دارند. حاصل این آرایش، شانزده سیلندر در فضایی است که کمی از یک موتور V8 طول بیشتری دارد. اگرچه این طراحی به عرض بیشتری برای جا دادن موتور نیاز دارد اما طول کلی خودرو کوتاه‌تر می‌شود و وزن می‌تواند در نقاط دیگر توزیع شود تا قلب تپنده بزرگ خودرو پشت کابین تعادل ماشین را حفظ کند. اصرار پی‌ئک روی استفاده از آرایش W بسیار کارآمد از آب درآمد، به‌طوری‌که موتور W12 نیز بعدها زیر کاپوت محصولات بنتلی و آئودی قرار گرفت.

بوگاتی پیشرانه W16 را برای مدت‌ها حفظ کرد تا از تمام سرمایه‌گذاری انجام‌شده روی آن نهایت بهره را ببرد اما حالا که شرکت از زیر سایه گروه فولکس‌واگن خارج شده، به یک عنصر جدید نیاز بود که نشان‌دهندهٔ دوران جدید بوگاتی باشد. درنتیجه، تیم مهندسی جدید ایده افزودن سیستم هیبریدی به پیشرانه W16 چهار توربو را کنار گذاشت و در عوض از جادوگران موتور در شرکت کاسورث کمک خواست تا یک پیشرانه تنفس طبیعی را توسعه دهند. حاصل کار، یک موتور ۸.۳ لیتری V16 بود که تا ۹,۵۰۰ rpm دور می‌گیرد. با این تعویض قلب، خودرو توانست فرم بدنه کاملاً جدیدی به خود بگیرد؛ فاکتور کلیدی که به طراحان و مهندسان اجازه داد بدنه‌ای را خلق کنند که هوا را به شکلی بهتر از هر بوگاتی دیگری پیش از توربیون شکاف دهد. پیشرانه V16 کمی به سمت جلو متمایل شده تا فضای کافی برای گیربکس هشت سرعته دوکلاچه و موتور الکتریکی ۳۳۵ اسب بخاری در عقب فراهم شود. این چیدمان همچنین فضای کافی را برای دیفیوزر عقب ایجاد می‌کند تا زودتر کار خود را آغاز کرده و در اطراف موتور تقسیم شود؛ امری که و بسیار مؤثرتری بدون ایجاد درگ (مقاومت هوا) تولید می‌کند.

بازنشستگی موتور افسانه‌ای W16 بوگاتی بیش از آنکه حاصل فشار قوانین محیط‌زیستی باشد، نتیجه تسلیم شدن در برابر محدودیت‌های فیزیکی و هندسی بود. وزن زیاد و ابعاد بزرگ این پیشرانه دست و پای مهندسان را برای خلق بدنه‌های آیرودینامیک‌تر بسته بود و اجازه توسعه سیستم‌های هیبریدی مدرن را نمی‌داد. بوگاتی برای اینکه بتواند نسل جدید هایپرکارهای خود را سبک‌تر، چابک‌تر و با طراحی سیال‌تری روانه بازار کند، ناگزیر شد قید این غول حجیم را بزند و با معرفی پیشرانه V16 جدید، راه را برای تحولی بنیادین در مهندسی سرعت و عملکرد باز کند. البته قوانین آلایندگی هم در این میان نقش داشتند. از نظر فنی، موتور W16 توانست استانداردهای فعلی را پاس کند اما قوانین سخت‌گیرانه‌تر آینده کار را برای این موتور سالخورده بسیار دشوارتر می‌کرد. در تولیدات محدود و تک ساخت مثل برویارد و دستریه، این موتور همچنان جواب می‌دهد اما برای تیراژهای گسترده‌تر مثل ۲۵۰ دستگاه توربیون، رویکرد جدیدی نیاز بود تا موتورهای بنزینی تا جایی که ممکن است روی بوگاتی‌ها ماندگار بمانند.