ملاقات با یانکی‌های فناناپذیر: بیوک و کامارو

نسل جدید، از خودروهایی پر از امکانات و تکنولوژی با چهره‌های عجیب و غریب و بعضی هم کوچک و جمع‌وجور استقبال می‌کنند، ولی هنوز کسانی هستند که با وجود هرگونه مشکل اقدام به بازسازی و نگهداری از نسلی می‌کنند که شاید حتی در کوچه و خیابان‌ها هم جایی برایش نباشد چه برسد به دل جوانان.

هر دو خودرو با صدای وحشتناکی وارد محل قرار شدند هیبت و زیبایی هر دو چنان بود که از دختر و پسرهای اواخر دهه 80 هم دل‌فریبی می‌کرد قبل از توضیحات در مورد خودروها این مطلب را ذکر کنم که هر دو خودرو در حال انجام تعمیرات و بازسازی بعضی از اجزا بودند و قابل ذکر است، دوستانی که مایل به داشتن خودروهای کلاسیک هستند بدانند تمامی قطعات بکار رفته در این خودروها باید فابریک خود خودرو باشد در غیر این صورت از حالت کلاسیک خارج خواهد شد. (مثال: تعویض رینگ‌های جدید و بزرگ کرومی با رینگ‌های فابریک اصلی مدل موردنظر). تمامی قطعات این خودروها در ایالات‌متحده هنوز تولید می‌شود و با کمی کنکاش و صرف هزینه‌ای نامشخص در کشور قابل دسترس می‌باشد

بیوک ایران 1365 پارس‌خودرو (اسکای لارک)

این خودرو در ایالات‌متحده به نام چکاوک معروف بوده و تولید این مدل تا سپتامبر سال 1978 با 3 پیشرانه در آمریکا

ادامه داشت موتور خودرو با حجم 5.7 لیتر 8 سیلندر وی شکل با بدنه‌ای بزرگ چهار درب سدان محسوب می‌شود.

که با وزن 1578 کیلوگرم شتابی معادل 10.5 ثانیه از 0 تا 100 را دارد و البته با این حجم و وزن و شتاب مصرفی نزدیک

به 18 لیتر در هر 100 کیلومتر البته درون شهر، توان تولیدشده این مدل حداکثر 175 اسب بخار با حداکثر سرعتی معادل 185 کیلومتر بر ساعت

داخل کابین بیوک ایران

اتاق بسیار بزرگ و جادار است صندلی‌ها پس 30 سال همچنان سالم و نرم و راحت مسافران را در آغوش می‌گیرند، برای سرنشینان جلو جای پا و فاصله تا سقف فراوان است برای سرنشینان عقب کمی کوچکتر، آن هم به خاطر فرم صندلی‌ها و سقف خودروست.

این مدل در جای خودش کم از امکانات نیست سیستم تهویه خوب (کولر و بخاری) و حتی مکنده و دمنده برای سرنشینان عقب هر چهار شیشه برقی و با کنترلر مرکزی توسط راننده با شیشه‌های سولار، درب‌های جلو دارای کلید مخصوص قفل درب و قفل مرکزی کمربندهای ایمنی سقفی که به راحتی باز و بست می‌شوند که تمامی این‌ها نوید یک سفر راحت و ایمن را به شما می‌دهد.

آزمون رانندگی

پشت فرمان می‌نشینم سوئیچ خودرو را درون شیار پشت فرمان قرار داده کمی می‌چرخانم با صدای زنگ عجیبی متوجه می‌شویم که برق وارد مدار

شده است و سوئیچ باز است شاید به‌جرئت باید گفت فاصله چرخش سوئیچ تا استارت به‌اندازه چند میلی‌متر است و در کمتر از 2 ثانیه این غول خفته

بیدار می‌شود دنده اتوماتیک خودرو را از حالت پارک خارج کرده و در حالت درایو می‌گزارم ترمز پایی را که بیشتر در خودروهای 2012 به بعد

می‌بینیم می‌زنم با کمی نیش گاز دماغه بلند می‌شود شتاب خودرو عالیست و مهار کردن خودرو کمی سخت مخصوصاً اینکه آینه‌های این هیولاها بسیار

کوچک هستند خودرو را در مسیری مستقیم تست می‌کنیم بسیار پرقدرت شتاب می‌گیرد تعویض دنده کمی تکان به خودرو می‌دهند ولی آزاردهنده

و شدید نیست ترمزها هم خوب عمل می‌کنند تکان‌های داخل کابین به لطف سیستم تعلیق و کمک‌های فوق‌العاده بسیار کم است.

بیوک را پارک می‌کنیم و به سراغ برادرزاده شرورش می‌رویم.

شورولت کامارو

این خودرو در ایالات‌متحده عنوان بهترین خودرو را از اکتبر 1977 تا 1978 از آن خود کرد.

سبک و سیاق خودرو کوپه اسپرت فست بک و دیفرانسیل عقب بوده و نسخه دوم کامارو زد 28 می‌باشد. موتور خودرو تولید شرکت جنرال موتور با کد 350 با حجم 5.7 لیتر 8 سیلندر وی شکل با دماغه‌ای بزرگ دو درب هر جا که باشد ناخودآگاه همه را به خود جذب می‌کند.

با وزنی 1610 کیلوگرمی شتابی معادل 9.3 ثانیه از 0 تا 100 را دارد و البته با این حجم و وزن مصرفش نزدیک به 18 لیتر در هر 100 کیلومتر است و حداکثر توان تولیدی کامارو 188 اسب بخار، باک بنزین 79 لیتری را پر می‌کنیم تا این کوپه بتواند به حداکثر سرعت 166 کیلومتر دست پیدا کند.

داخل کابین شورولت کامارو

درب را باز می‌کنیم شاید به‌اندازه یک آدم بالغ اندازه درب باشد داخل که می‌نشینیم همه چیز تغییر می‌کند خیلی جمع و جورتر بوده و انگار فضایت کم است در را به‌سختی می‌بندم بسیار سنگین است فضای سر و پا کافی است ولی انگار خیلی از خودروی سدان کوچک‌تر است عقب هم جای کمی دارد از امکانات هم خبری نیست بخاری و یک نوار بسیار نازک که دور تا دور شیشه جلوی خودرو نقش آنتن رادیو را بازی می‌کند که بسیار ماهرانه درون شیشه فابریک این کامارو نصب شده است.

آزمون رانندگی

کامارو هم مانند بیوک با اندک اشاره‌ای روشن می‌شود صدایش زیباست این مدل هم مانند بیوک از گیربکس اتوماتیک 3 دنده استفاده می‌کند مانند خودروی قبلی گیربکس را از حالت پارک به درایو برده بعد ترمز پایی و ناگهان از زمین کنده می‌شود در مسیرهای مستقیم چنان زوزه‌ای می‌کشد که تمامی خودروهای جلویی و عابرین در جای خود می‌ایستند تا گذر این شهاب زمینی را نظاره کنند چنان قدرت خودرو بالاست که اگر در جایی فقط به‌اندازه 300 سی‌سی آب روی زمین باشد ماشین وحشتناک در جا می‌زند به‌هرحال کار هر کس نیست کنترل این خودرو.

نتیجه‌گیری

استفاده از این خودروها را به کسی پیشنهاد نمی‌دهم مخصوصاً در شهر بسیار کار دشوار و پرخطری است ولی نگهداری از این نوع مجموعه‌ها البته با صرف هزینه‌های سنگین می‌تواند کمک بزرگی برای حفظ میراث دنیای خودرو باشد.

در انتها از مالکین محترم خودرو آقایان سلطانلو و حسینی که برای تهیه این گزارش من را یاری نمودند و همچنین نگهداری و حفظ این نمونه‌های باقی مانده در کشور تشکر می‌کنم.

تهیه گزارش: سینا سندی

عکس: سینا سندی

این گزارش اختصاصی برای مجله پدال تهیه و تنظیم شده است.