معایب سایپا کوییک؛ چرا کوییک نخریم؟

خودروی سایپا کوییک به‌عنوان یکی از محصولات پرفروش بازار داخلی، طی سال‌های اخیر سهم قابل‌توجهی از تقاضای خودروهای اقتصادی را به خود اختصاص داده است. با این حال، بررسی واقع‌بینانه هر خودرو مستلزم توجه هم‌زمان به نقاط قوت و ضعف آن است. معایب کوییک موضوعی است که برای خریداران بالقوه و حتی مالکان فعلی این خودرو اهمیت زیادی دارد؛ چرا که شناخت دقیق محدودیت‌ها و کاستی‌ها، نقش مهمی در تصمیم‌گیری آگاهانه و مدیریت انتظارات مصرف‌کننده ایفا می‌کند.

در کنار قیمت پایین‌تر نسبت به سایر خودروها و دسترسی مناسب به قطعات یدکی، مشکلات کوییک در بخش‌هایی مانند کیفیت ساخت، سطح ایمنی، عملکرد فنی و تجربه رانندگی همواره محل بحث کارشناسان و کاربران بوده است. برخی از این ایرادات به پلتفرم قدیمی خودرو بازمی‌گردد و برخی دیگر ناشی از سطح تجهیزات و فناوری به‌کاررفته در آن است؛ مسائلی که در مقایسه با استانداردهای روز صنعت خودروسازی بیشتر به چشم می‌آیند.

از سوی دیگر، نوسانات کیفیت تولید، انتقادهایی را در خصوص دوام قطعات داخلی، سیستم تعلیق و عایق‌بندی کابین مطرح کرده است. همچنین عملکرد موتور و گیربکس در شرایط مختلف رانندگی، به‌ویژه در مسیرهای شهری پرترافیک یا جاده‌های بین‌شهری، از جمله مواردی است که در ارزیابی معایب کوییک موردتوجه قرار می‌گیرد. در ادامه این مقاله، تلاش می‌شود با نگاهی واقعی و بی‌طرفانه، مهم‌ترین مشکلات کوییک بررسی شود تا مخاطبان با دیدی روشن‌تر نسبت به انتخاب یا نگهداری این خودرو تصمیم‌گیری کنند.

هرچند ظاهر کوییک نمای نسبتاً بروزتری را نشان می‌دهد اما زیر این پوسته اساساً همان پلت‌فرم پراید قرار دارد. این یعنی هرچقدر هم که این ساختار با بدنه‌ای جدید بزک شده باشد و یا حتی با افزودن ورق‌های بیشتر برای تقویت شاسی، مستحکم‌تر شده باشد اما همچنان یک پلت‌فرم فسیل و غیرقابل‌دفاع قدیمی است که با هیچ استاندارد امروزی قابل‌مقایسه نیست؛ بنابراین، از کوییک نباید انتظار ایمنی خیلی بهتری را نسبت به پراید داشت و همین موضوع می‌تواند یکی از اصلی‌ترین دلایل برای خرید چنین خودرویی باشد.

یکی دیگر از مشکلات بزرگ کوییک، پیشرانه قدیمی آن است. مثل پلت‌فرم، ریشه این موتور هم به پیشرانه 1.3 لیتری پراید بازمی‌گردد که حجم آن افزایش پیدا کرده اما همچنان هشت سوپاپ است و طبیعتاً در قیاس با پیشرانه‌های روز دنیا بازدهی بسیار پایینی دارد. این موتور با وجود حجم 1.5 لیتری، تنها 87 اسب بخار قدرت و 130 نیوتن متر گشتاور تولید می‌کند. چنین ارقامی را امروزه می‌توان در پیشرانه‌های سه سیلندر با حجمی در حدود 1000 سی‌سی دید. این موضوع خود را در مصرف سوخت هم نشان می‌دهد زیرا طبق اعلام سایپا، کوییک در هر صد کیلومتر به‌صورت ترکیبی 7.2 لیتر بنزین می‌سوزاند که برای پیشرانه‌ای با زیر 90 اسب بخار قدرت رقم بسیار بالایی است.

یکی از مشکلاتی که بسیاری از خریداران کوییک را آزار می‌دهد، صدای زیاد پیشرانه است که خصوصاً در دورهای بالاتر از 3 هزار rpm بسیار به کابین وارد می‌شود. این مشکل دو دلیل دارد. دلیل اول ساختار قدیمی و هشت سوپاپ پیشرانه است زیرا این موتور ذاتاً با صدای زیادی کار می‌کند. دلیل بعدی هم عایق‌بندی ضعیف کابین است که سروصدای زیادی را به گوش سرنشینان می‌رساند. این در حالی است که برای مقایسه، سروصدای کابین در خودرویی مثل پژو 206 به‌مراتب کمتر از کوییک است. علاوه بر این، کوییک هنگام کار لرزش زیادی هم دارد که این مشکل هم ناشی از پیشرانه است و هنگام روشن کردن کولر بدتر می‌شود اما در بسیاری نمونه‌ها، مشکل صفحه کلاچ هم باعث لرزش زیاد کابین خودرو می‌شود. این مشکلات بشدت کیفیت سواری کوییک را کاهش داده‌اند.

به گفته بسیاری از خریداران کوییک، سیستم برق این خودرو نقصی اساسی دارد به‌گونه‌ای که مثلاً هنگام بالا یا پایین دادن شیشه‌ها دور موتور افت می‌کند. این مشکل به دلیل ضعف شدید سیستم برق خودرو است که در پراید دیده می‌شد و در کوییک هم به قوت خود باقی است. همچنین هنگام استفاده از کولر نیز این موضوع خود را نشان می‌دهد و خودرو با افت دور موتور و لرزش مواجه می‌شود. علاوه بر این، سایپا در خانوادهٔ محصولات کوییک و ساینا از باطری بسیار بی‌کیفیتی استفاده می‌کند و اگر تنها چند روز خودرو روشن نشود باطری می‌خوابد.

کوییک در نسخه گیربکس دستی 1065 کیلوگرم و در نسخه اتوماتیک 1120 کیلوگرم وزن دارد که برای خودرویی در این کلاس و با این ابعاد رقم زیادی است. از سوی دیگر، پیشرانه این خودرو نیز روی کاغذ تنها 87 اسب بخار قدرت دارد که مشخص نیست چقدر از این قدرت نهایتاً به چرخ‌ها می‌رسد. به همین دلیل، کوییک هنگام حرکت در سربالایی‌ها خصوصاً اگر از چهار سرنشین داشته باشد کاملاً کم می‌آورد. استفاده از کولر نیز همه‌چیز را بدتر می‌کند و در این صورت با خودرویی کاملاً تنبل مواجه خواهید شد. البته کشش خودرو با تک سرنشین و کولر خاموش مناسب است.

کوییک کیفیت بسیار پایینی دارد که این مشکل در داخل کابین بیشتر خود را نشان می‌دهد. در اینجا کل داشبورد و رودری‌ها از پلاستیک خشک بسیار بی‌کیفیتی ساخته شده که انسان را به یاد اسباب‌بازی‌های بازیافتی می‌اندازد. کیفیت کابین کوییک به‌قدری پایین است که بسیاری از خریداران با شکستن دستگیرهٔ درها مواجه شدند. علاوه بر این، پلاستیک نامرغوب کابین این خودرو بوی ناخوشایندی از خود ساطع می‌کند که بسیار آزاردهنده خواهد بود. در مورد کیفیت صدای سیستم صوتی هم بهتر است صحبت نکنیم که حتی از ضبط‌های کاستی نیم قرن پیش هم افتضاح‌تر است.

در حال حاضر قیمت نسخه های متنوع کوییک در بازار به بیش از 800 میلیون تومان رسیده است. آیا یک هاچ‌بک کوچک با پلت‌فرم قدیمی، پیشرانهٔ منسوخ، کیفیت بشدت پایین و ایمنی پایین ارزش نزدیک به یک میلیارد تومان را دارد؟ پاسخ این سوال در بازار بسته و نگاهی به رقبای این خودرو نهفته است.

کوییک در بازاری انحصاری و مدیریت شده قرار دارد که مشتریان را با انتخاب ‌های اجباری، محدود کرده است. متاسفانه در این بازه قیمتی شما محصول دیگری را نمی‌یابید. حتی خودروهای همین رده با قیمت گران‌تر در بازار ایران هم توجیه خرید نسبت به قیمت خود ندارند. درواقع کیفیت ساخت یا مشخصات فنی خودروها حتی در بازه قیمتی 30 تا 50 درصد بالاتر، تفاوت معنی‌داری با کوییک ندارد بنابراین می‌توان گفت که با خرید کوییک نسبت به این خودروها، در هزینه خود صرفه‌جویی کرده‌اید.

مثلا کوییک اتومات ارزان‌ترین خودروی اتومات بازار ایران محسوب می‌شود. با این رقم شما ناچارید خودروهای کارکرده اتومات که عمر مفید آن‌ها به سر رسیده را انتخاب کنید. یا اینکه با 50 درصد قیمت بالاتر به سراغ دومین خودروی اتومات بازار بروید که البته در کلاس بالاتری قرار دارد. کوییک همچنین برای مصارف شهری و ترافیک، خودروی مناسبی محسوب می‌شود. این خودرو نسبت به پژو 206، جادارتر و نرمتر است.