فولکسواگن ID.UNYX یکی از متفاوتترین خودروهای برقی واردشده به ایران است؛ کراساووری کوپه و دیفرانسیل عقب که با سه تیپ Pure، Pro و Ultra در بازار دیده میشود. تفاوت این نسخهها فقط به چند آپشن محدود نمیشود و ظرفیت باتری، برد حرکتی، شتاب و تجهیزات رفاهی هم تغییر میکند.
ماموت خودرو حدود یک سال پس از ورود فولکسواگن ID.4 به ایران، سراغ محصولی متفاوتتر و اسپرتتر از خانواده برقی فولکسواگن رفت. نخستین سری ID.UNYX در تابستان ۱۴۰۴ به دست مشتریان ایرانی رسید و به دومین خودروی تمامبرقی فولکسواگن در بازار کشور تبدیل شد.
با افزایش تعداد نمونههای وارداتی و شرکتهای واردکننده، حالا نامهای Pure، Pro و Ultra بیشتر در آگهیها و بازار شنیده میشوند؛ نامهایی که در نگاه اول ممکن است صرفا به سطح آپشن اشاره داشته باشند، اما واقعیت کمی پیچیدهتر است. Pure نهفقط تجهیزات کمتری دارد، بلکه باتری کوچکتر و برد پایینتری هم ارائه میکند؛ Pro تقریبا قوای فنی Ultra را با تجهیزات کمتر در اختیار میگذارد و Ultra کاملترین نسخه تکموتوره این خانواده محسوب میشود.
برای شناخت دقیقتر این خودرو، باید از هویت اصلی آن شروع کرد. یونیکس در کارخانه واگن آنهویی در شهر هفئی چین تولید میشود؛ مجموعهای که ۷۵ درصد آن در اختیار فولکسواگن و ۲۵ درصد آن متعلق به گروه جیایسی است. خود فولکسواگن نیز ID.UNYX را یکی از محصولات اختصاصی جوینتونچر آنهویی برای بازار چین معرفی میکند.
نکته جالبتر، ارتباط نزدیک این خودرو با کوپرا تاواسکان است. تاواسکان نیز در همین کارخانه چین تولید میشود و برای بازارهای صادراتی به فروش میرسد. بنابراین ID.UNYX را میتوان از نظر معماری و ساختار فنی، یکی از نزدیکترین بستگان تاواسکان دانست؛ هرچند طراحی، برندینگ و برخی تنظیمات آنها برای بازارهای متفاوت انجام شده است. این نکته را نیز باید تصحیح کرد که برند کوپرا حاصل همکاری فولکسواگن و جیایسی نیست؛ کوپرا برند اسپرت گروه اسایاِت و از زیرمجموعههای گروه فولکسواگن است و همکاری با جیایسی به شرکت واگن آنهویی مربوط میشود.
در خانواده مدل ۲۰۲۵ ID.UNYX 06 چهار تیپ اصلی Pure، Pro، Ultra و Max دیده میشود. سه نسخه اول تکموتوره و دیفرانسیل عقب هستند و Max نسخه دوموتوره و چهارچرخ محرک است. از آنجا که تمرکز بازار ایران عمدتا روی سه نسخه تکموتوره است، Max در این بررسی کنار گذاشته میشود.
مشخصات پایه سه نسخه به شکل زیر است:
نوع موتور در هر سه نسخه تکموتور برقی، محور محرک عقب، قدرت ۱۷۰ کیلووات معادل حدود ۲۲۸ اسب بخار، گشتاور ۳۱۰ نیوتنمتر و حداکثر سرعت ۱۶۰ کیلومتر بر ساعت است. تفاوت اصلی از جایی آغاز میشود که پای باتری و برد به میان میآید. Pure باتری ۵۳ کیلوواتساعتی دارد و برد آن در چرخه سیالتیسی ۴۲۶ کیلومتر اعلام شده، در حالی که Pro و Ultra از باتری ۸۰.۲ کیلوواتساعتی استفاده میکنند و برد رسمیشان به ۶۱۴ کیلومتر میرسد. شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت در Pure برابر ۹.۳ ثانیه و در Pro و Ultra حدود ۷.۷ ثانیه است.
Pure در پاییز ۱۴۰۴ بهعنوان گزینه ارزانتر ID.UNYX توسط ماموت خودرو وارد بازار شد. مهمترین تفاوت Pure با Ultra زیر خودرو پنهان شده است؛ جایی که ظرفیت باتری از حدود ۸۰.۲ به ۵۳ کیلوواتساعت کاهش پیدا کرده است. برد رسمی Pure در چرخه CLTC حدود ۴۲۶ کیلومتر است، در حالی که Pro و Ultra روی کاغذ تا ۶۱۴ کیلومتر پیمایش دارند؛ اختلافی نزدیک به ۱۹۰ کیلومتر. البته اعداد CLTC نسبتا خوشبینانه هستند و در استفاده واقعی، خصوصا در بزرگراه، هوای سرد یا گرم، سرعت بالا و استفاده مداوم از سیستم تهویه، باید انتظار عدد پایینتری را داشت.
کاهش توان قابلاستفاده از مجموعه باتری در Pure روی شتاب نیز اثر گذاشته است. با اینکه قدرت موتور هر سه نسخه یکسان اعلام شده، شتاب صفر تا ۱۰۰ Pure حدود ۹.۳ ثانیه است؛ در حالی که Pro و Ultra این کار را در حدود ۷.۷ ثانیه انجام میدهند. در نتیجه، کسی که Pure میخرد فقط از چند آپشن چشمپوشی نمیکند، بلکه برد حرکتی و عملکرد ضعیفتری هم دریافت خواهد کرد.
Pro از نظر جایگاه محصول، نسخهای بسیار جالب است. این مدل باتری ۸۰.۲ کیلوواتساعتی، برد ۶۱۴ کیلومتری، موتور ۱۷۰ کیلوواتی و شتاب ۷.۷ ثانیهای Ultra را حفظ میکند، اما بخشی از تجهیزات گرانتر نسخه اولترا را کنار میگذارد. بنابراین میتوان ساختار خانواده را خیلی ساده اینگونه تعریف کرد. Pure باتری کوچکتر و تجهیزات پایهتر دارد، Pro باتری بزرگ و تجهیزات متوسط را ارائه میدهد و Ultra باتری بزرگ با تجهیزات کاملتر را در اختیار میگذارد.
اگر اختلاف قیمت Pro و Ultra در بازار ایران زیاد باشد، Pro میتواند از نظر نسبت قیمت به مشخصات، جذابترین نسخه خانواده باشد؛ زیرا مهمترین مزیت فنی Ultra، یعنی برد بیشتر و عملکرد بهتر، در Pro نیز وجود دارد. Ultra اما انتخاب کسی است که حاضر نیست برای کاهش قیمت از تجهیزات لوکس و فناوریهای کابین صرفنظر کند.
بر اساس تجهیزات نمونههای وارداتی و مشخصات نسخههای بالاتر، از جمله امکانات مهم Ultra میتوان به دوربین ۳۶۰ درجه، هدآپ دیسپلی واقعیت افزوده، شارژر بیسیم، گرمکن و ماساژور صندلیهای جلو، تریم کاملتر صندلیها، نورپردازی گسترده کابین و برخی تجهیزات رفاهی پیشرفتهتر اشاره کرد. سیستم صوتی هارمن کاردون نیز در نسخههای بالاتر دیده میشود، اما هنگام خرید نمونههای وارداتی بهتر است وجود آن روی همان خودرو بررسی شود؛ زیرا سطح سفارش میتواند بین خودروها تفاوت داشته باشد.
مهمترین تغییرات گزارششده برای نسخه Pure در مقایسه با Ultra شامل حذف یا سادهسازی دوربین ۳۶۰ درجه، هدآپ دیسپلی واقعیت افزوده، شارژر بیسیم، گرمکن صندلیهای جلو، ماساژور صندلیهای جلو، روکش تمامچرمی صندلیها، زیرآرنجی تاشوی ردیف عقب و سیستم رایحهافشان تهویه میشود. سیستم صوتی هارمن کاردون نیز در Pure میتواند وابسته به سفارش خودرو باشد و نمیتوان درباره تمام نمونههای وارداتی حکم یکسانی صادر کرد.
بنابراین هنگام خرید ID.UNYX دستدوم یا صفرکیلومتر از بازار، صرفا به عنوان Pure یا Ultra در آگهی اعتماد نکنید و وین، فهرست آپشنها و تجهیزات واقعی همان خودرو را بررسی کنید. یکی از ویژگیهایی که ID.UNYX را از بسیاری از کراساوورهای برقی بازار ایران جدا میکند، دیفرانسیل عقب بودن نسخههای تکموتوره است. موتور روی محور عقب قرار گرفته و همین معماری، در کنار مرکز ثقل پایین ناشی از قرارگیری باتری در کف خودرو، رفتار دینامیکی جذابی ایجاد میکند.
یونیکس بیش از آنکه یک کراساوور خانوادگی آرام باشد، تلاش میکند کمی از شخصیت اسپرت برادر کوپرایی خود را حفظ کند. این موضوع در تغییر جهتهای سریع و مانورهای ناگهانی بیشتر احساس میشود؛ جایی که محور عقب فعال و توزیع وزن مناسب، حس متفاوتی نسبت به بسیاری از کراساوورهای دیفرانسیل جلو ایجاد میکند. رینگهای ID.UNYX در نمونههای مورد بحث ۲۰ اینچی هستند، اما اندازه تایرهای جلو و عقب میتواند متفاوت باشد.
استفاده از تایرهای ناهمسان بین دو محور معمولا برای رسیدن به چسبندگی بهتر، مدیریت توان محور محرک و تنظیم دقیقتر هندلینگ انجام میشود و با شخصیت دیفرانسیل عقب این خودرو نیز هماهنگ است. البته هنگام تعویض تایر باید به همین موضوع توجه کرد؛ زیرا برخلاف خودروهایی که چهار لاستیک یکسان دارند، امکان جابهجایی آزادانه تایرهای جلو و عقب وجود ندارد و هزینه نگهداری نیز ممکن است بالاتر باشد.
کابین ID.UNYX فاصله زیادی با فولکسواگنهای محافظهکار گذشته دارد. نورپردازی داخلی فقط به داشبورد محدود نیست و روی رودریها هم ادامه پیدا میکند؛ عنصری که در تاریکی، فضای کابین را کاملا تغییر میدهد. دستهدنده نیز مانند ID.4 در بخش بالایی ستون فرمان قرار گرفته و کنسول وسط را خلوتتر کرده است.
نکته دیگر اینکه اگرچه خودرو دکمه فیزیکی استارت دارد، در استفاده روزمره الزام چندانی به فشردن آن وجود ندارد. همانند بسیاری از خودروهای برقی مدرن، ورود راننده و فشردن پدال ترمز میتواند خودرو را آماده حرکت کند و پس از ترک خودرو، سیستم خاموش شود. یکی از جزئیات کاربردی ID.UNYX، سیستم شستوشوی دوربین عقب است؛ آپشنی که شاید روی کاغذ چندان هیجانانگیز نباشد، اما در روزهای بارانی، مسیرهای خاکی یا زمانی که بخش عقب خودرو کثیف میشود، ارزش خود را نشان میدهد.
در نسخههای مجهز به دوربین ۳۶۰ درجه نیز تصویر اطراف خودرو کیفیت خوبی دارد و سیستم میتواند هنگام مانور، دید بهتری از فضای اطراف ارائه دهد. در نسخههای مجهز، شارژر بیسیم گوشی با توان ۴۰ وات ارائه میشود که در مقایسه با بسیاری از خودروهای بازار، توان بالایی محسوب میشود. این ویژگی البته در Pure حذف شده و یکی از همان آپشنهایی است که تفاوت سطح تجهیزات را در استفاده روزمره ملموس میکند.
چراغهای جلو در نسخههای مجهز از فناوری ماتریکسی استفاده میکنند. این چراغها میتوانند الگوی پخش نور را بر اساس شرایط مسیر و حضور سایر خودروها تغییر دهند تا بدون ایجاد خیرگی برای رانندگان مقابل، بخش بیشتری از جاده روشن بماند. این فناوری مدتهاست در محصولات لوکس آلمانی دیده میشود و حضور آن در ID.UNYX یکی از نشانههای جایگاه نسبتا بالای این خودرو در خانواده برقی فولکسواگن چین است.
در بخش کناری خودرو، درگاههای مربوط به شارژ عادی و شارژ سریع در دسترس هستند و در نمونههای سازگار، مالک برای استفاده از زیرساخت شارژ مربوطه نیازی به مبدلهای دستوپاگیر نخواهد داشت. برای خریدار ایرانی، این مورد اهمیت بیشتری از بسیاری از آپشنهای تزئینی دارد؛ زیرا سازگاری خودرو با ایستگاههای شارژ موجود میتواند مستقیما روی تجربه مالکیت اثر بگذارد.
اگر عمده استفاده شما داخل شهر است، پارکینگ مجهز به شارژ دارید و روزانه مسافت زیادی طی نمیکنید، Pure میتواند انتخاب قابلقبولی باشد. برد اسمی ۴۲۶ کیلومتر برای استفاده شهری کافی است و همچنان ظاهر، معماری دیفرانسیل عقب و شخصیت اصلی ID.UNYX را دریافت میکنید.
در مقابل، برای سفرهای بینشهری یا افرادی که دسترسی دائمی به شارژر ندارند، باتری کوچک Pure میتواند به مهمترین محدودیت خودرو تبدیل شود. از نظر ما Pro منطقیترین نقطه خانواده ID.UNYX است، البته به شرط آنکه اختلاف قیمت مناسبی با Ultra داشته باشد. موتور، گشتاور، باتری، برد و شتاب آن با Ultra یکسان است و آنچه از دست میدهید عمدتا در بخش تجهیزات رفاهی است.
به بیان ساده، اگر هدآپ دیسپلی، ماساژور صندلی، سیستم صوتی خاص یا چند آپشن لوکس برایتان اهمیت حیاتی ندارد، Pro میتواند همان تجربه رانندگی و برد Ultra را با هزینه کمتر ارائه کند. Ultra مناسب خریداری است که میخواهد تجربه کامل ID.UNYX را داشته باشد و حاضر است برای آپشنهای بیشتر هزینه کند. دوربین ۳۶۰ درجه، هدآپ دیسپلی واقعیت افزوده، تجهیزات کاملتر صندلیها، تریم بهتر کابین، شارژر بیسیم و امکانات رفاهی بیشتر، در استفاده روزمره تفاوت محسوسی ایجاد میکنند. بنابراین Ultra الزاما سریعتر یا دوربردتر از Pro نیست؛ لوکستر و کاملتر است.
اگر اولویت شما قیمت پایینتر و استفاده شهری است، Pure میتواند کافی باشد. اگر برد ۶۱۴ کیلومتری و عملکرد بهتر را میخواهید ولی علاقهای به پرداخت هزینه زیاد برای آپشنهای لوکس ندارید، Pro احتمالا بهترین انتخاب است. و اگر میخواهید ID.UNYX را با کاملترین امکانات ممکن در نسخه تکموتوره داشته باشید، Ultra گزینه نهایی خواهد بود. به زبان ساده، Pure اقتصادیترین انتخاب، Pro منطقیترین انتخاب و Ultra کاملترین انتخاب است.
تفاوت نسخههای فولکسواگن ID.UNYX را نباید صرفا در گرمکن صندلی یا دوربین ۳۶۰ درجه خلاصه کرد. Pure اساسا نسخهای متفاوت از نظر باتری، برد و عملکرد است، در حالی که Pro و Ultra از نظر فنی تقریبا یکسان هستند و اختلاف آنها بیشتر به سطح تجهیزات بازمیگردد. برای بازار ایران که هنوز زیرساخت شارژ خودروهای برقی گستردگی بالایی ندارد، باتری بزرگتر Pro و Ultra یک امتیاز مهم محسوب میشود. از طرف دیگر، اگر خودرو عمدتا برای رفتوآمد شهری استفاده شود، Pure میتواند بدون تحمیل هزینه نسخههای بالاتر، بخش بزرگی از جذابیتهای ID.UNYX را ارائه کند.
شما کدام نسخه ID.UNYX را انتخاب میکنید؛ Pure، Pro یا Ultra؟