چرا با وجود مخالفت طرفداران سنتی، کوروت باید موتوروسط می‌شد؟

توسعه اولین کوروت موتوروسط نه پس از پایان کار نسل C7، بلکه از حدود نیم قرن قبل از آن آغاز شد. از همان ابتدا یعنی در دهه ۱۹۵۰، زورا آرکوس دانتوف مصمم به ساخت کوروت موتوروسط بود اما مدیران ارشد شرکت تقریباً هیچ‌وقت از ساخت خودروهایی که سودآوری فوری نداشتند، استقبال نمی‌کردند. دانتوف اما هرگز تسلیم نشد. درحالی‌که نسخه‌های تولیدی موتورجلو طراحی و عرضه می‌شدند، کانسپت‌های موتوروسط به‌موازات تقریباً تمام نسل‌های کوروت توسعه می‌یافتند. سرانجام در سال ۲۰۱۹، رؤیای او با معرفی نسل C8 محقق شد؛ آن‌هم در شرایطی که طرفداران سرسخت و سنتی کوروت ادعا می‌کردند این تغییر، اصالت این خودرو را زیر پا گذاشته است اما زمان ثابت کرد چقدر در اشتباه بودند.

برای سال‌های متمادی، جهان کوروت را به‌عنوان خودروی اسپرت آمریکا می‌شناخت. کوروت که برای رقابت با محصولات خاص و اسپرت اروپایی در طراحی، قدرت و ظرافت ساخته شده بود، در کشوری که به گذاشتن پیشرانه‌های حجیم در خودروهای بزرگ شهرت داشت، یک استثنای بزرگ به شمار می‌رفت اما این به معنای پشت کردن به ریشه‌ها نبود. نسل C1 هرچند یک پیشرانه حجیم ۳.۸ لیتری شش سیلندر خطی زیر کاپوت داشت و با المان‌های طراحی فضایی دهه ۵۰ آمریکا تزئین شده بود اما بدون شک نخستین خودروی آمریکایی بود که توانست همان روح حاکم بر اسپرت‌های اروپایی را تسخیر کند. این فرمول، کوروت را طی هفت نسل با طراحی آشنای موتورجلو هدایت کرد. فرمول کوروت حتی پس از معرفی پیشرانه V8 در سال ۱۹۵۵ هم تغییر نکرد و تمام نیل‌های بعدی همگی خودروهای اسپرت دونفره با پیشرانه‌ای در جلوی کابین بودند. بااین‌حال، در سال ۱۹۵۹، نخستین کانسپت موتوروسط کوروت با نام CERV 1 متولد شد. این نمونه بدون سقف هیچ شباهتی به یک کوروت خیابانی نداشت اما نشان می‌داد تیم مهندسی کوروت وقتی آزاد باشند چه شاهکاری خلق می‌کنند. درحالی‌که مدل‌های تولیدی می‌آمدند و می‌رفتند، تیمی اختصاصی در سایه مشغول توسعه کوروت‌های موتوروسط عجیب‌وغریب بر اساس نسخه‌های تولیدی بودند.

کوروت در نسل‌های مختلف مرزهای پلتفرم خود را جابجا کرده بود. تا سال ۲۰۰۶، مدل C6 Z06 با پیشرانه ۷ لیتری LS7 قدرتی معادل ۵۰۵ اسب بخار تولید می‌کرد و در سال ۲۰۰۸ نسخه ZR1 با پیشرانه ۶.۲ لیتری سوپرشارژر LS9 و قدرت ۶۳۸ اسب بخار از راه رسید. در همین نقطه بود که تغییر چیدمان به موتوروسط می‌توانست بیش از هر زمان دیگری منطقی باشد اما مدیران جنرال موتورز هنوز کوتاه نیامدند. نسل C7 با مدل‌های Z06 با پیشرانه ۶۵۰ اسب بخاری و ZR1 آتشین با پیشرانه ۷۵۵ اسب بخاری مرزهای مهندسی را درنوردید و با عرضهٔ ZR1 نسل C7 در سال ۲۰۱۹، کوروت عملاً به سقف توانایی‌های ذاتی ساختار موتورجلو رسیده بود. هنسی و دیگر تیونرها شاید می‌توانستند از پیشرانه LT5 قدرت‌های ۱۰۰۰ اسبی بیرون بکشند اما جنرال موتورز دیگر نمی‌توانست قدرت بیشتری را به چرخ‌های عقب منتقل کند؛ به‌ویژه که همچنان از فنرهای شمش عرضی کامپوزیتی قدیمی استفاده می‌کرد. کوروت برای اینکه بتواند رقبای اروپایی خود را واقعاً شکست دهد و قدرت قابل‌استفاده‌تری ارائه کند، به فرم و کالبد جدیدی نیاز داشت و پاسخ این نیاز روی میز مهندسان آماده بود.

برای نسل بعدی کوروت، مهندسانی که سال‌ها در صف انتظار بودند وارد میدان شدند. تج جاکتر، مهندس ارشد کوروت، بارها اشاره کرده بود که دوست داشت نسل C7 اولین کوروت موتوروسط تاریخ باشد اما فشارهای مالی شرکت مانع از آن شد. پس از عبور جنرال موتورز از بحران مالی ۲۰۰8، بودجه لازم برای تحقق این رؤیای شش‌دهه‌ای فراهم شد. تست‌های پروتوتایپ‌های موتوروسط نشان داد که دینامیک، کشش و عملکرد کلی خودرو به شکل چشمگیری بهبود یافته است.

نسل C8 با نسخه استینگری مجهز به پیشرانه ۴۹0 اسب بخاری LT2 و گیربکس هشت سرعته اتوماتیک از راه رسید. هرچند حذف گیربکس دستی در C8 انتقاد برخی از هواداران سنتی را به دنبال داشت اما این خودرو توانست میانگین سنی خریداران کوروت را به‌شدت کاهش دهد و این مدل را به خودروی اسپرت شماره یک افراد زیر ۳۵ سال تبدیل کند. کوروت برای نسل جوانی که شیفته سوپراسپرت‌هایی مثل فراری ۴۵۸ بودند اما قیمت نجومی داشتند اکنون با برچسب قیمتی حدود ۷۰ هزار دلاری و گارانتی جنرال موتورز، به گزینه‌ای رؤیایی و بی‌نهایت جذاب تبدیل شد.