نقشه کسبوکار شرکت نیو در حوزه زیرساخت انرژی خودروهای برقی وارد مرحلهی تازهای شده است. در ووهان، مرکز یک استان در چین، داراییهای ایستگاههای تعویض باتری به سمت مالکیت دولتی رفته اما رسیدگی به بخشهای فنی و تکنیکال همچنان در اختیار نیو باقی مانده است. این تغییر در یک مراسم تحویل با حضور مجموعه «Optics Valley Traffic»، نهاد دولتی طرف قرارداد، اعلام شد و در نخستین فاز، ۳۶ ایستگاه تعویض باتری بهصورت رسمی تحویل دولت چین شد.
«نیو پاور» بازوی انرژی خودروسازی نیو در حوزه خدمات خودروهای برقی است و تمرکز اصلی آن بر ساخت شبکه شارژ و تعویض باتری قرار دارد.
با این واگذاری، همه داراییهای موجود ایستگاههای تعویض باتری در ووهان اکنون زیر مالکیت سرمایه دولتی قرار گرفتهاند، اما مسئولیت بهرهبرداری تخصصی و مدیریت فنی همچنان بر عهده نیو پاور باقی مانده است. «جیمین نیوز» گزارش داده که این الگو در ووهان با عنوان «مالکیت دارایی دولتی + بهرهبرداری حرفهای نیو» در حال اجراست. منطق اقتصادی چنین تغییری روشن است؛ نیو از نقش سنگینِ «مالک دارایی» فاصله میگیرد و به سمت جایگاه «ارائهدهندهی خدمات ملکی و فنی» حرکت میکند. جداسازی مالکیت از عملیات روزمره میتواند ساختار ترازنامه را سبکتر کند، فشار مالی ساخت و نگهداری زیرساخت را پایین بیاورد و دست شرکت را برای توسعهی سریعتر بازتر بگذارد.
تعویض باتری، سیستم نیو بهجای شارژ مجدد باتری محصولاتش، برخلاف ظاهر سادهای که دارد، یک کسبوکار پرهزینه به شمار میرود. طبق اعلام نیو، هزینه ساخت ایستگاههای نسل اول حدود ۴۰۰ هزار دلار بوده است. نسل دوم نزدیک به ۳۰۰ هزار دلار تمام میشد و هزینهی نسل سوم و چهارم نیز به حدود ۲۰۰ هزار دلار کاهش یافته است.
این برند چینی تاکنون بیش از ۳ میلیارد دلار در فناوری شارژ و تعویض سرمایهگذاری کرده است. تا ۱۲ ماه اوت، شبکه ملی این شرکت به ۹٬۱۹۸ ایستگاه شارژ و تعویض رسیده بود که شامل ۴٬۰۱۷ ایستگاه تعویض و ۵٬۱۸۱ ایستگاه شارژ میشود. این شبکه با ۲۹٬۸۷۵ شارژر پشتیبانی میشود و تاکنون بیش از ۱۲۰ میلیون تعویض باتری و ۲۰۰ میلیون خدمت ترکیبی شارژ و تعویض را ثبت کرده است.
گسترش همکاری نیو پاور فقط به ووهان محدود نمانده است؛ این بازو با بیش از ۴۰ پلتفرم دولتی و مؤسسه مالی در ۲۵ استان و منطقه چین همکاری کرده و بیش از ۸۰۰ ایستگاه تعویض باتری را در قالب همین مدل اداره میکند. نشانههای مالی هم از تغییر مسیر حکایت دارند؛ مدیران شرکت پیشتر گفته بودند که ایستگاههای تعویض در شانگهای به نقطه سربهسر نزدیک شدهاند و تعداد سفارشهای روزانه به حدود ۱۰٬۰۰۰ واحد رسیده است.
در سطح شرکتی، نشانههای افزایش سوددهی مالی نیز پررنگتر شدهاند؛ در سهماهه چهارم ۲۰۲۵، این شرکت نخستین سود فصلی تاریخ خود را ثبت کرد؛ سود خالص به ۴۰۰ میلیون دلار و سود عملیاتی هم به ۲۰۰ میلیون دلار رسید. در سهماهه نخست ۲۰۲۶، درآمد کل نیو به ۳.۷ میلیارد دلار افزایش یافت که نسبت به سال قبل ۱۱۲.۲ درصد رشد داشته است. سود عملیاتی هم از ۱۰ میلیون دلار فراتر رفت و دومین فصل پیاپیِ سود عملیاتی را رقم زد.
نیو از ابتدای ژانویه تا پایان ژوئیه ۲۰۲۶ در مجموع ۲۲۷٬۰۵۷ خودرو تحویل داده که نسبت به سال قبل ۶۸.۰ درصد رشد را نشان میدهد. از این رقم، ۱۳۹٬۴۹۶ دستگاه به برند نیو، ۵۲٬۶۱۸ دستگاه به زیربرند اونوو و ۳۴٬۹۴۳ دستگاه به زیربرند فایرفلای تعلق دارد. تحویلهای تجمیعی شرکت نیز به ۱٬۲۲۴٬۶۴۹ دستگاه رسیده است. ترکیب این اعداد یک تصویر مشخص میسازد؛ نیو همزمان با رشد فروش خودرو، دارد مدل سرمایهگذاری زیرساختی خود را بازآرایی میکند؛ مدلی که در آن مالکیت دارایی به سمت نهادهای دولتی میرود و نیو روی بهرهبرداری، فناوری و مقیاسپذیری شبکه تمرکز میکند.
شما این مدل همکاری Nio و بخش دولتی را چگونه ارزیابی میکنید؟