چین در یک دهه‌ی گذشته نشان داده که می‌تواند ماشین‌های عجیب و پیشرفته بسازد؛ از سدان‌های برقی با توان چهاررقمی تا هیبریدهای شارژی با بردهایی که بعضی وانت‌های دیزلی را هم جا می‌گذارند. اما موج تازه‌ چیز دیگری را نشانه گرفته؛ تقلیدِ بسیار آشکار از زبان طراحی شاسی‌بلندهای خشن غربی.

به‌گزارش نیو اطلس، نمایشگاه خودروی چنگدو به‌خوبی نشان داد که این روند دیگر یک اتفاق پراکنده نیست. کافی بود نگاه‌ها بین غرفه‌ها بچرخد تا حس «کشف مدل تازه» جای خودش را به بازی «دفندر را پیدا کن» بدهد؛ چون تعداد زیادی شاسی‌بلند مکعبی، ایستاده و آفرودمحور کنار هم جمع شده بودند، آن‌قدر شبیه نسخه‌های غربی که گاهی به‌نظر می‌رسید استودیوی طراحی لندروور را یک‌جا به سیچوان منتقل کرده‌اند.

BYD FCB Ti 9 یکی از واضح‌ترین نمونه‌ها بود. کراس‌اوور فول‌سایزی که با طولی بیش از ۵٫۲ متر و فاصله‌ی محوری ۳٫۱۳ متر، همان ابهت بصری را دنبال می‌کند که خریداران سال‌ها از یک رنج‌روور انتظار داشته‌اند. بدنه‌ی چهارگوش، حالت ایستاده، گلگیرهای عضلانی و اورهنگ‌های کوتاه، همه کنار هم قرار گرفته‌اند تا خودرو از هر زاویه، پرصلابت دیده شود.

اما برتری اصلی آن جای دیگری پنهان شده؛ در قوای محرکه و عدد برد. ترکیب این خودرو به برد ترکیبی ادعایی ۲٬۳۰۰ کیلومتر می‌رسد. همین‌جا تفاوت اصلی خود را نشان می‌دهد. جایی که طراحی از نمادهای آشنا وام گرفته شده، فناوری زیر پوسته سعی می‌کند از رقیب غربی جلو بزند.

GAC Yue 7 شاید صریح‌ترین نشانه باشد که دیفندر برای برخی برندهای چینی به یک الگوی طراحی تبدیل شده. فرم عمودی، بدنه‌ی مکعبی، قوس‌های برجسته‌ی چرخ، دماغه‌ی تخت و لاستیک زاپاسِ نصب‌شده روی درِ عقب، بلافاصله ذهن را به سراغ لندروور مدرن می‌برد. GAC البته تلاش کرده تنها کپی‌کار نباشد؛ ترکیبی از دیفندر و تویوتا لندکروزر دیده می‌شود، با چاشنی سلیقه‌ی طراحی چینی.

زیر این ظاهر آشنا، یک سامانه‌ی هیبرید شارژی قرار دارد که از موتور ۱٫۵ لیتری توربوشارژ و دو موتور برقی استفاده می‌کند و حدود ۵۳۶ اسب‌بخار نیرو تولید می‌کند. سامانه‌ی i-4WD و سه دیفرانسیل قفل‌شونده هم نشان می‌دهد ماجرا فقط به ظاهر نرسیده و خودرو ادعای آفرود واقعی دارد.

جتور Traveler 7 نیز همین بازی را ادامه می‌دهد. بدنه‌ی بلند و مکعبی، پهلوهای صاف، گلگیرهای برجسته، شیشه‌های ایستاده و زاپاسِ بیرون‌نصب، همگی یاد دیفندر را زنده می‌کنند. با این حال جتور لبه‌های تهاجمی معمول را کمی نرم کرده؛ سپرها و قوس چرخ‌ها هم‌رنگ بدنه‌اند و چراغ‌های گردِ رترو با یک نوار نور افقی به هم وصل شده‌اند.

این مدل هم هیبرید شارژی است. پیشرانه‌ی ۱٫۵ لیتری توربو در کنار سه موتور برقی قرار گرفته و خروجی ترکیبی به حدود ۷۷۱ اسب‌بخار می‌رسد. گشتاور اعلامی آن ۸۳۵ نیوتن‌متر است. برد برقی ادعایی بر پایه‌ی چرخه‌ی CLTC برابر ۲۴۵ کیلومتر اعلام شده و برد ترکیبی نیز تا ۱٬۴۰۰ کیلومتر می‌رسد.

اگر لندروور سلیقه‌ی شما نبود، BAIC تایتان 700 به‌دنبال لمس بصری جیپ می‌رود. توجه به نام هم مهم است؛ Taitan، نه Titan. این شاسی‌بلند شاسی نردبانی با طول ۵٫۰۴ متر، جلوپنجره‌ی سه‌شیار کرومی بزرگ، دماغه‌ی پهن و چراغ‌های یکپارچه، از فاصله‌ی دور هم به گرند چروکی پهلو می‌زند. تنها تفاوت روشن، زاپاسِ نصب‌شده روی درِ عقب است.

زیر پوست تایتان 700 هم یک سامانه‌ی هیبرید قرار دارد. موتور ۱٫۵ لیتری توربوشارژ بنزینی در کنار دو موتور برقی، مجموعا ۵۲۴ اسب‌بخار و ۶۲۴ نیوتن‌متر گشتاور تولید می‌کند. برد برقی ادعایی CLTC به ۲۲۰ کیلومتر می‌رسد و برد ترکیبی ۱٬۳۴۰ کیلومتر اعلام شده است. قفل دیفرانسیل جلو و عقب، قفل هوشمند مرکزی و کمک‌فنرهای نیتروژنیِ قابل‌تنظیم هم در فهرست تجهیزات دیده می‌شوند.

نگاه کلی به این خودروها یک الگوی مشترک را روشن می‌کند. زبان بصریِ رانگلر، دیفندر و لندکروزر وام گرفته شده، اما زیر آن پیشرانه‌ها و فناوری‌هایی قرار گرفته‌اند که هرچه بیشتر چینی به‌نظر می‌رسند. به بیان دیگر، لزوما فناوری کپی نشده؛ احساس و هویت بصری تقلید شده و فناوری بومی جایگزین شده است.

همین‌جا بحث اصلی شکل می‌گیرد. از یک طرف، طراحان سخت‌گیر می‌گویند جهان به شاسی‌بلند دیگری با چهره‌ی دیفندر نیاز ندارد. اگر هر خودروساز، «رُک و خشن» را برابر با یک بدنه‌ی مکعبی بداند، تنوع طراحی می‌تواند به سرعت رنگ ببازد.

از طرف دیگر، در این موج نوعی دموکراتیک‌سازی هم دیده می‌شود. سال‌ها شاسی‌بلند آفرود لوکس، باشگاهی گران‌قیمت بود. دیفندر پول جدی می‌خواست. G-Class پول بسیار جدی‌تر. لندکروزر هم با اینکه دسترس‌پذیرتر بود، هنوز خریدی ارزان محسوب نمی‌شد. خودروسازان چینی حالا پرسش دیگری را مطرح کرده‌اند؛ اگر بتوان همان خیال بصری را با قیمت کمتر ارائه داد، چه می‌شود؟

پاسخ همیشه یکسان نیست. گاهی نتیجه صرفا تقلیدی است. گاهی عجیب و حتی مضحک به‌نظر می‌رسد. و گاهی هم یک راهبرد تجاری دقیق شکل می‌گیرد.

اما یک چیز روشن مانده؛ شاسی‌بلندهای مکعبی از صحنه کنار نمی‌روند. حالا هم نمی‌شود به‌سادگی نادیده‌شان گرفت. به‌ویژه وقتی دیگر فقط یادآور اصل نیستند، بلکه برای خودشان به یک جریان تبدیل شده‌اند.

منابع: GAC، جتور، Fangchengbao، BAIC

شما این موج طراحی را کپی می‌دانید یا یک بازتعریف چینی؟