رولزرویس گوست دست‌دوم یا مرسدس بنز اس‌کلاس صفر کیلومتر

خریدارانِ دنبالِ نهایتِ تجمل، ناچارند سراغِ برندهایی مثل رولزرویس و بنتلی بروند و در سوی دیگر، نسخه‌های مایباخِ مرسدس بنز هم تا حدی به همان اعتبار نزدیک می‌شوند. با این حال، یک رولزرویس گوستِ نو حدودِ ۳۷۰ هزار دلار قیمت دارد و نسخه‌های کارکرده‌ی آن هم هنوز ارزان محسوب نمی‌شوند. با وجودِ همین سطحِ قیمت، هم‌قیمت شدنِ یک گوستِ کارکرده با یک مرسدس بنز اس‌کلاسِ نو نشان می‌دهد که افتِ ارزشِ این مدل چقدر سنگین بوده است.

با وجودِ این، خریدارانِ ثروتمند هنوز می‌توانند یک سدانِ مدرنِ فوق‌لوکس را با بهایی بسیار کمتر از رقمِ اولیه‌ی آن به دست آورند و حتی زیرِ شش رقم هزینه کنند. رولزرویس گوست در اصل سدانِ ورودِیِ برند به شمار می‌رود، هرچند واژه‌ی «ورودی» برای خودرویی که هنوز حدودِ ۳۷۰ هزار دلار قیمت دارد، بیشتر نسبی به نظر می‌رسد. این خودرو نخستین‌بار در سالِ ۲۰۱۰ با برچسبِ ۲۴۵ هزار دلاری عرضه شد و با هدفِ جذبِ خریدارانِ جوان‌تر و پرانرژی‌تر شکل گرفت.

در همان زمان، رولزرویس فانتوم را به‌عنوان تجربه‌ای شبیهِ قایقِ لوکس و باشکوه ارائه می‌کرد و می‌خواست در سبدِ محصولاتش مدلی کوچک‌تر و سبک‌تر اضافه کند؛ خودرویی که بیشتر برای حرکتِ آرام به سمتِ زمینِ گلف مناسب باشد تا ایستادن روی چمن در یک نمایشگاهِ کلاسیک. گوست با الهام از رولزرویس سیلور گوستِ اوایلِ دهه‌ی ۱۹۰۰ نام‌گذاری شد و برای مدلِ سالِ ۲۰۱۰ به بازار آمد. خودرویی که موضوعِ این گزارش است، به نیمه‌ی نخستِ سریِ یک تعلق دارد؛ نسلی که از مدل‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۴ فروخته شد و در سالِ ۲۰۱۵ به‌روزرسانی شد.

نسلِ دومِ واقعیِ این مدل برای سالِ ۲۰۲۱ معرفی شد و همچنان به‌عنوان ارزان‌ترین محصولِ برند نقش‌آفرینی می‌کند. برای مقایسه، اس‌کلاسِ ۲۰۲۷ با جلوپنجره‌ی تازه، نشانِ رویِ کاپوتِ روشن‌شونده، نورپردازیِ بیرونی، یک هشت‌سیلندرِ تخت‌صفحه و تغییراتِ بسیار دیگر تازه‌سازی شده و قیمت‌ها نسبت به مدلِ ۲۰۲۶ بالا رفته‌اند. خریدار باید دست‌کم ۱۱۲ هزار و ۵۵۰ دلار برای اس ۵۰۰ فورماتیکِ ۲۰۲۷ بپردازد یا ۱۳۴ هزار و ۶۰۰ دلار برای اس ۵۸۰ فورماتیک هزینه کند.

اگر هدف، خریدِ یک رولزرویسِ مدرن با پولِ یک مرسدس بنزِ نو باشد، بهترین نقطه‌ی شروع همان سال‌های آغازینِ گوست است. بررسیِ آگهی‌ها، حراجی‌ها و نتایجِ فروشِ گوستِ ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۴ نشان می‌دهد نسخه‌های کم‌کارکرد معمولا در بازه‌ی ۸۰ هزار تا ۱۰۰ هزار دلار می‌چرخند و داده‌های روندِ قیمتیِ خودِ رسانه هم نشان می‌دهد نخستین مدلِ سال اکنون حدودِ ۷۶ هزار دلار ارزش دارد. گران‌ترین آگهی‌ای که از منابعِ مختلف پیدا شده، مربوط به یک گوستِ پایه‌ی ۲۰۱۴ با ۲۴ هزار و ۹۵۵ مایل کارکرد در نیوجرسی بود که نمایندگیِ فروش برایش ۱۰۹ هزار و ۸۹۵ دلار درخواست کرده است.

در پایین‌ترین سطحِ بازار، فروشنده‌ای در تنسی برای یک مدلِ پایه‌ی ۲۰۱۱ با ۹۵ هزار مایل کارکرد، ۵۷ هزار دلار می‌خواهد. در عین حال، یک آگهیِ حراجِ اخیر نشان می‌دهد یک مدلِ ۲۰۱۰ با ۴۹ هزار مایل کارکرد در ماهِ ژوئنِ امسال با قیمتِ ۴۹ هزار دلار فروخته شده است. همین گستره‌ی قیمتی نشان می‌دهد که گوستِ کارکرده، هرچند هنوز گران است، اما می‌تواند به‌طرز شگفت‌انگیزی به بودجه‌ی یک سدانِ لوکسِ نو نزدیک شود.

البته قیمتِ خرید فقط آغازِ ماجرا به شمار می‌رود، چون مالکیتِ چنین خودرویی هزینه‌های دیگری هم دارد. برخی خودروهای لوکس مثل مدل‌های لکسوس، از نظرِ نگهداری، افتِ ارزش و بیمه هزینه‌های نسبتا پایینی دارند و همین سه عامل می‌تواند خریدار را از یک رولزرویسِ کارکرده یا حتی یک مرسدس بنزِ نو منصرف کند. نگهداریِ یک گوستِ سالم به‌طورِ میانگین سالی حدودِ ۳ هزار و ۹۰۰ دلار خرج دارد و نمایندگی‌های رولزرویس پیشنهاد می‌کنند هر ۵ هزار مایل، روغن و فیلترِ روغن عوض شود، فیلترِ هوا بررسی شود و سطحِ مایعات، تعلیق، تسمه‌های محرک و مواردِ دیگر هم بازبینی شوند.

مدل‌های نو فقط گارانتیِ منطقه‌ایِ چهار‌ساله دارند که در صورتِ خرابی، قطعاتِ مکانیکی را پوشش می‌دهد، اما هیچ‌کدام از سریِ یک دیگر تحتِ پوشش نیستند. یک سدانِ تازه‌ی مرسدس بنز اس‌کلاس هم با گارانتیِ جامعِ چهار‌ساله یا ۸۰ هزار کیلومتری عرضه می‌شود، با این حال هزینه‌های نگهداریِ منظم همچنان بر عهده‌ی مالک خواهد بود. طبقِ داده‌های ریپیرپال، نگهداریِ یک اس ۵۰۰ سدان به‌طورِ میانگین سالانه ۱ هزار و ۷۶ دلار هزینه دارد.

هزینه‌ی قطعیِ دیگر، بیمه است. نرخِ بیمه بسته به محلِ سکونت، سن و سوابقِ رانندگی تفاوت دارد و حتی محله‌های مجاور هم می‌توانند قیمت‌های متفاوتی ارائه دهند. با این حال، میانگین‌های آماری تصویرِ روشنی می‌دهند. در موردِ گوستِ سریِ یک، راننده‌ای با سابقه‌ی بدونِ تصادف می‌تواند انتظار داشته باشد سالانه بینِ ۲ هزار تا ۳ هزار دلار بیمه بپردازد. سنِ بالاترِ سریِ یک به پایین‌تر بودنِ رقمِ سالانه‌اش کمک کرده، در حالی که یک اس‌کلاسِ نو طبقِ داده‌های زبرا به‌طورِ متوسط سالانه ۶ هزار و ۵۷۴ دلار بیمه دارد.

پس از جمع‌زدنِ توانِ پرداختِ هزینه‌های نگهداری و بیمه، نوبت به افتِ ارزش می‌رسد. گوستِ سریِ یک در زمانِ نگارشِ مطلب ۱۲ تا ۱۶ ساله است و عملا از سال‌های اوجِ افتِ ارزش عبور کرده، بنابراین اگر در وضعیتِ مناسب و با کارکردِ کم نگهداری شود، نباید افتِ قیمتِ شدیدی داشته باشد. خریدِ یک اس‌کلاسِ نو اما یعنی پذیرفتنِ بخشِ عمده‌ی افتِ ارزش؛ داده‌های آیکارس نشان می‌دهد اس‌کلاس پس از پنج سالِ استفاده حدودِ ۵۵٫۴ درصد از ارزشش را از دست می‌دهد.

با بودجه‌ای نزدیکِ ۱۰۰ هزار دلار، انتخاب‌های زیادی پیشِ روی خریدار قرار می‌گیرد؛ از کادیلاک CT5-V بلک‌وینگِ نو گرفته تا یک پورشه پانامرا با کارکردِ کم، که هر دو پر از امکانات یا قدرت هستند. در همین محدوده‌ی بودجه، حتی می‌توان سراغِ یک مرسدس بنز اس‌کلاسِ نو رفت. با این همه، دلیلِ ارزشمند بودنِ یک گوستِ کارکرده فقط به قیمتِ آن محدود نمی‌شود، بلکه حسِ وقار و شکوهی را منتقل می‌کند که بسیاری از خودروهای هم‌قیمت یا به آن نمی‌رسند یا اصلا دنبالِ چنین چیزی نیستند.

گوست شاید موتورِ دوازده‌سیلندر داشته باشد، اما شخصیتش بسیار فراتر از پیشرانه است. در سوی دیگر، اس‌کلاسِ ۲۰۲۷ در بخشِ قوای محرکه و امکانات واقعا چشمگیر ظاهر می‌شود. نسخه‌ی پایه‌ی اس ۵۰۰ فورماتیک به یک موتورِ شش‌سیلندرِ خطیِ ۳٫۰ لیتری مجهز است که ۴۴۲ اسب‌بخار قدرت و ۶۰۱ نیوتن‌متر گشتاور تولید می‌کند. پله‌ی بالاتر، اس ۵۸۰ فورماتیک، یک هشت‌سیلندرِ دوقلو توربوشارژِ ۴٫۰ لیتری دارد که ۵۳۰ اسب‌بخار قدرت و ۷۵۰ نیوتن‌متر گشتاور ارائه می‌دهد.

نسخه‌ی هیبریدی هنوز برای سفارش آماده نشده، اما اس ۵۸۰ ئی فورماتیک PHEV با ترکیبِ یک شش‌سیلندرِ خطی و یک موتورِ برقی، در مجموع ۵۷۶ اسب‌بخار قدرت و ۷۵۰ نیوتن‌متر گشتاور تولید می‌کند. هر سه نسخه با سامانه‌ی چهارچرخ محرکِ استاندارد و جعبه‌دنده‌ی خودکارِ ۹ سرعته عرضه می‌شوند. گوست قرار نبود خودرویی اسپرت باشد، اما رولزرویس مطمئن شد این سدانِ بزرگ و سنگین از رقبا عقب نماند.

زیرِ کاپوتِ سریِ یکِ پیش از فیس‌لیفت، یک موتورِ دوازده‌سیلندرِ دوقلو توربوشارژِ ۶٫۶ لیتری قرار دارد که ۵۶۳ اسب‌بخار قدرت و ۷۷۸ نیوتن‌متر گشتاور تولید می‌کند و نیرو را از طریقِ یک جعبه‌دنده‌ی خودکارِ هشت‌سرعته به چرخ‌های عقب می‌فرستد. درونِ کابین نیز ماجرا به همان اندازه مهم است. حذفِ صفحه‌نمایش‌های عظیمِ اس‌کلاس شاید برای برخی خریداران جذاب باشد و آن‌ها را به سمتِ یک گوستِ کارکرده هل دهد، اما فناوریِ فراوانِ اس ۵۰۰ هم وسوسه‌برانگیز به نظر می‌رسد.

فهرستِ امکاناتِ استانداردِ نسخه‌ی پایه آن‌قدر طولانی است که تنها چند مورد از آن‌ها ذکر شده، از جمله صندلی‌های جلو با گرم‌کن، سردکن و ماساژور، روکشِ چرمی، سقفِ شیشه‌ایِ پانورامیک، تهویه‌ی خودکارِ دو‌منطقه‌ای، شیشه‌های لمینیتِ عایقِ حرارت و صدا با بازتابِ مادون‌قرمز و نورپردازیِ محیطیِ ۶۴‌رنگ. از سویِ دیگر، داشبوردِ پوشیده از نمایشگرِ اس‌کلاس ممکن است خوشایندِ همه نباشد، اما در گوستِ سریِ یک، تزییناتِ چوبیِ واقعی، قطعاتِ آلومینیومی و صفحه‌نمایشِ ساده‌ی پشت‌آمپر جذابیتِ خاصی ایجاد می‌کنند.

در فهرستِ امکاناتِ گوست هم جایی برای اشاره‌های جذاب کم نیست؛ از کف‌پوش‌های ضخیم و نرم گرفته تا کنترل‌های مشهور به «دسته‌پیستونیِ توقفِ ارگ»، تهویه‌ی چهار‌منطقه‌ای، سامانه‌ی صوتیِ ۱۶ بلندگو، صندلی‌های چرمی و مواردِ دیگر. علاوه بر این، نسخه‌های کارکرده‌ای هم پیدا می‌شوند که به تجهیزاتِ آن زمانِ سفارشی مثل کف‌پوش‌های پشمِ بره، یخچالِ داخلی یا جعبه‌ی خنک‌کننده با جام‌های شامپاین، میزهای تاشو برای صندلی‌های عقب و امکاناتِ مشابه مجهز هستند.

خریدِ خودرویی حدودِ ۱۰۰ هزار دلاری هرگز تصمیمِ ساده‌ای نیست. حتی اگر پول بیش از نیاز داشته باشید، چنین خریدی همچنان تصمیمی مهم محسوب می‌شود که می‌تواند بر سبکِ زندگی و تصویری که از شما ساخته می‌شود اثر بگذارد. انتخاب بینِ یک اس‌کلاسِ نو و یک رولزرویس گوستِ کارکرده می‌تواند شب‌ها خواب را از چشمِ خریدار بگیرد، چون هر دو در محلِ کار نگاه‌ها را به خود جلب می‌کنند و کنارِ زمینِ گلف هم، وقتی چوب‌های گلف از صندوقِ جادارشان بیرون می‌آید، چشمگیر به نظر می‌رسند.

گوست وقار را به نمایش می‌گذارد و اس‌کلاس حال‌وهوایی جوان‌تر دارد؛ تناقضی جالب، وقتی به یاد بیاوریم رولزرویس دقیقا با همین ایده سراغِ معرفیِ گوست رفته بود. منابعِ این گزارش نیز رولزرویس، مرسدس بنز، اسمارت‌فایننشیال، زبرا، آیکارس و برینگ اِ تریلر هستند.

شما کدام را انتخاب می‌کنید؛ رولزرویس کارکرده یا مرسدس بنز صفر کیلومتر؟