پورشه ماکان در برابر آلپین A390، رقابت نزدیک اسپرت‌ترین شاسی‌بلندهای برقی

می‌گویند مسابقات اتومبیل‌رانی باعث پیشرفت خودروهای جاده‌ای می‌شود اما آیا این قاعده در عصر الکتریکی‌سازی هم صدق می‌کند؟ با اینکه هنوز اکثر مسابقات معتبر دنیا متکی بر موتورهای درون‌سوز هستند، این مسئله مانع خودروسازان برای ساخت اسپرت‌های برقی نشده است. ساخت یک شاسی‌بلند اسپرت و هیجان‌انگیز برقی همیشه مثل یک معما بوده اما آلپین با مدل A390 سعی دارد با تکیه بر میراث مسابقه‌ای خود، یک کراس‌اوور خانوادگی کاربردی و درعین‌حال خوش‌دست ارائه دهد. استفاده از سه موتور برقی، سامانه چهارچرخ محرک و تنظیماتی که هندلینگ کوپه افسانه‌ای A110 را تداعی می‌کند، نشان از دست‌پر این فرانسوی دارد. در طرف مقابل، پورشه قرار دارد؛ شرکتی که تخصصش ساخت شاسی‌بلندهای برقی با روح کاملاً اسپرت است. در این رقابت، ماکان برقی به دلیل شباهت‌های قیمتی و عملکردی، روبه‌روی آلپین A390 قد علم کرده است.

آلپین A390 اگرچه از پلتفرم مشترک با رنو سنیک و نیسان آریا استفاده می‌کند اما به ترکیب سه‌موتوره اختصاصی (یک موتور روی محور جلو و دو موتور روی محور عقب) مجهز شده است. این خودرو از باتری ۸۹ کیلووات ساعتی بهره می‌برد و بدنه فست‌بک و جسورانه آن در خیابان‌ها کاملاً جلب‌توجه می‌کند. این شاسی‌بلند در دو تیپ عرضه می‌شود؛ نسخه GT با قدرت ۳۹۵ اسب بخار و قیمت پایهٔ ۶۱,۳۹۰ پوند و نسخه قوی‌تر GTS با قدرت ۴۶۴ اسب بخار که قیمت پایه آن به ۶۹,۳۹۰ پوند می‌رسد.

با وجود کیفیت خوب بدنه، اشتراک قطعات آلپین با محصولات اقتصادی‌تر گروه رنو کمی ناامیدکننده است. دستگیره‌های درهای جلو همان نمونه‌های به‌کاررفته در رنو سنیک هستند که مکانیزم بیرون آمدنشان چندان خوش‌دست نیست. مهم‌تر از آن، سوییچ کارت خودرو است که به‌جز یک لوگوی آلپین روی بدنه پشتی، هیچ تفاوتی با ریموت خودروهای اقتصادی داچیا و رنو ندارد. در داخل کابین، سقف شیب‌دار فست‌بک باعث شده فضای سر برای سرنشینان قدبلند در صندلی‌های عقب کمی محدود باشد و پشت‌سری‌ها برای جا شدن در آن فضای تنگ به شکل L طراحی شوند؛ بااین‌حال فضای زانوی عقب در آلپین حتی وضعیت بهتری نسبت به ماکان دارد.

پورشه ماکان نیز پلتفرمی مشترک با آئودی Q6 e-tron دارد اما مهندسان پورشه روح متفاوتی در آن دمیده‌اند. تنوع تیپ‌های ماکان بسیار بیشتر است؛ نسخه پایه دیفرانسیل عقب با قیمت ۶۹,۸۶۵ پوند عرضه می‌شود و نسخه ماکان 4 حدود ۳,۳۰۰ پوند گران‌تر است. تیپ 4S که در این رقابت حاضر شده قیمت پایه‌ای معادل ۷۸,۳۶۵ پوند دارد و تیپ‌های بالاتر GTS و توربو به ترتیب ۹۰,۸۶۵ پوند و ۹۹,۳۶۵ پوند قیمت خورده‌اند. پرچم‌دار این خانواده یعنی ماکان توربو با شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت ۳.۳ ثانیه‌ای، یک هیولای واقعی است. تمامی نسخه‌های ماکان به باتری بزرگ ۱۰۰ کیلووات ساعتی مجهز هستند.

یکی از نکات جذاب ماکان 4S، امکان سفارش قلاب یدک‌کشی است که قابلیت کشیدن بار تا وزن ۲,۵۰۰ کیلوگرم را به آن می‌دهد. این رقم در مقایسه با آئودی Q6 e-tron (با ۲,۴۰۰ کیلوگرم) و تسلا مدل Y (با ۱,۶۰۰ کیلوگرم) بسیار چشمگیر است. سیستم صوتی استاندارد ماکان ۱۵۰۰ وات قدرت دارد اما خریداران می‌توانند سیستم حرفه‌ای بوز با ۱۴ بلندگو و قیمت ۹۶۳ پوند یا سیستم فوق‌العاده باکیفیت برمستر با ۲۱ بلندگو و قدرت ۱,۴۷۰ وات را با قیمت نزدیک به ۴ هزار پوند سفارش دهند که البته ساب‌ووفر سیستم برمستر بخشی از فضای صندوق عقب را اشغال می‌کند.

آلپین A390 با وجود بهره‌گیری از رینگ‌های ۲۱ اینچی سواری نرم و غافلگیرکننده‌ای ارائه می‌دهد اما سیستم تعلیق بادی پورشه ماکان دست راننده را برای انتخاب میان راحتی مطلق یا کنترل تیز و دقیق باز می‌گذارد. آرایش سه‌موتوره آلپین باعث شده تا خودرو در پیچ‌ها بسیار چابک و زنده عمل کند اما عملکرد ترمزهای آن وابسته به سیستم بازیابی انرژی است که تا حدی حس طبیعی پدال را می‌گیرد.

در مقابل، ترمزها، فرمان‌پذیری و هندلینگ ماکان به‌گونه‌ای تنظیم شده‌اند که حس رانندگی با یک پورشه اصیل را منتقل می‌کنند، درحالی‌که آلپین بیشتر شبیه به یک خودروی برقی است که ویژگی‌های اسپرت به آن تزریق شده است. در بخش فناوری‌های کابین، آلپین از یک فرمان چندمنظوره شبیه به خودروهای فرمول یک استفاده کرده که دارای دکمه تنظیم حالت رانندگی، کلید چرخشی بازیافت انرژی و یک دکمه قرمزرنگ OV برای ارائه حداکثر قدرت به مدت ۱۰ ثانیه جهت سبقت‌گیری است. نمایشگر لمسی پورشه نیاز به اندکی زمان برای یادگیری دارد اما پس از آشنایی، کار با آن بسیار ساده است.

طراحی فست‌بک آلپین تا حدی فضای سر عقب را محدود کرده اما صندوق عقب آن به لطف دهانه عریض و کف مربع شکل، بسیار کاربردی است؛ هرچند فضای بار زیر کاپوت جلو ندارد. پورشه ماکان فضای صندلی عقب کم‌عرض‌تری دارد و نشستن سه نفر در ردیف دوم کمی فشرده خواهد بود اما در عوض صندوق عقب ۵۴۰ لیتری آن با یک فضای بار ۸۴ لیتری در کاپوت جلو تکمیل می‌شود. از نظر ایمنی، آلپین با فشردن دو بار کلید My Safety روی داشبورد به راننده اجازه می‌دهد تنظیمات دلخواه دستیار راننده را فعال کند درحالی‌که در پورشه می‌توان این میانبر را روی دکمه‌های فرمان تنظیم کرد. آلپین موفق به دریافت چهار ستاره ایمنی از موسسه یورو انکپ شده درحالی‌که ماکان پنج ستاره کامل ایمنی را کسب کرده است.

علت اصلی برتری پورشه ماکان این است که پیش از برقی بودن، یک پورشه تمام‌عیار است. وزن عالی فرمان، پاسخ‌دهی دقیق پدال گاز و ترمزهایی با حس طبیعی، رانندگی با آن را در هر شرایطی لذت‌بخش می‌کند. اگرچه قیمت خودرو بالا است اما حتی نسخه پایه آن نیز جذابیت‌های فراوانی دارد و تیپ 4S فراتر از نیاز اکثر رانندگان عمل می‌کند. ماکان یک شاسی‌بلند برقی همه‌چیزتمام و فوق‌العاده است.

برای کسانی که به دنبال یک شاسی‌بلند برقی متفاوت و خاص هستند، آلپین A390 کاملاً ارزش بررسی دارد. طراحی بدنه جذاب، سیستم سه‌موتوره و تنظیمات شاسی عالی باعث شده تا این خودرو رفتاری چابک‌تر از ابعاد و وزنش نشان دهد. وجود قطعات مشترک فراوان با محصولات اقتصادی رنو برای خودرویی که نزدیک به ۷۰ هزار پوند قیمت دارد یک نقطه‌ضعف محسوب می‌شود اما اگر بتوانید با این مسئله و فضای محدود سر در ردیف عقب کنار بیایید، صاحب یک شاسی‌بلند برقی هیجان‌انگیز و پر از فناوری خواهید شد.

منبع: Autoexpress