آزمون سرعت جاده و آفرود ابروانت‌های امریکایی؛ مقایسه‌ی فورد F-150 R رپتور با رم TRX

بازگشت رم 1500TRX در مدل ۲۰۲۷، رقابت در بازار پیکاپ‌های اسپرت و قدرتمند آمریکا را دوباره جذاب کرده است. این خودرو که پس از چند سال غیبت به خانواده محصولات رم بازگشته، حالا باید با یکی از جدی‌ترین رقبای خود، یعنی فورد F-150 رپتور R رقابت کند. هر دو خودرو به پیشرانه هشت سیلندر V شکل سوپرشارژر مجهز هستند و برای ارائه عملکردی فراتر از پیکاپ‌های معمولی طراحی شده‌اند.

رقابت این دو پیکاپ فقط به قدرت موتور محدود نمی‌شود؛ سیستم انتقال قدرت، وزن، نحوه انتقال نیرو به چرخ‌ها و عملکرد سیستم تعلیق نیز در تعیین برنده نقش مهمی دارند. در یک آزمایش مقایسه‌ای، دو خودرو در شرایط استاندارد کارخانه‌ای و بدون تغییرات فنی، در مسابقات شتاب از حالت سکون، مسابقه رولینگ و رانندگی خارج از جاده با یکدیگر مقایسه شدند.

یکی از مهم‌ترین تفاوت‌های این دو پیکاپ به حجم موتور و میزان قدرت تولیدی آن‌ها مربوط می‌شود. رم TRX مدل ۲۰۲۷ از پیشرانه ۶٫۲ لیتری HEMI V8 سوپرشارژر استفاده می‌کند. این موتور در نسخه جدید توانایی تولید ۷۷۷ اسب بخار قدرت و ۹۲۲ نیوتن‌متر گشتاور را دارد. افزایش قدرت نسبت به نسل قبلی، یکی از مهم‌ترین تغییرات این خودرو محسوب می‌شود.

در طرف دیگر، فورد F-150 رپتور R از موتور ۵٫۲ لیتری V8 سوپرشارژر بهره می‌برد. این پیشرانه با تولید ۷۲۰ اسب بخار قدرت و ۸۶۸ نیوتن‌متر گشتاور، همچنان یکی از قدرتمندترین موتورهای نصب‌شده روی پیکاپ‌های تولید انبوه است.

نکته جالب اینجاست که با وجود حجم کمتر موتور فورد، اختلاف قدرت دو خودرو چندان زیاد نیست. رم در این رقابت ۵۷ اسب بخار قدرت و حدود ۵۴ نیوتن‌متر گشتاور بیشتری ارائه می‌کند. هر دو پیشرانه از سوپرشارژر برای افزایش فشار هوای ورودی استفاده می‌کنند و به همین دلیل، در دورهای مختلف موتور پاسخ مناسبی به فشردن پدال گاز می‌دهند.

در مسابقات درگ، قدرت موتور تنها عامل تعیین‌کننده نیست. وزن خودرو، ضرایب دنده، چسبندگی لاستیک‌ها و نحوه توزیع نیرو بین چرخ‌ها تأثیر زیادی بر نتیجه دارند. رم TRX با وجود وزن بیشتر، از قدرت بالاتری برخوردار است. موتور ۶٫۲ لیتری این خودرو به لطف سوپرشارژر خود، گشتاور زیادی تولید می‌کند و در شروع حرکت می‌تواند نیروی قابل توجهی در اختیار چرخ‌ها قرار دهد.

فورد رپتور R نیز با موتور کوچک‌تر، وزن کمتر و گیربکس ۱۰ سرعته اتوماتیک وارد رقابت می‌شود. تعداد دنده‌های بیشتر به گیربکس اجازه می‌دهد نسبت انتقال قدرت را با شرایط رانندگی هماهنگ‌تر کند. این موضوع به‌خصوص در شتاب‌گیری از سرعت‌های متوسط اهمیت دارد. رم TRX برای رسیدن به سرعت ۹۶ کیلومتر بر ساعت، معادل ۶۰ مایل بر ساعت، به حدود ۳٫۵ ثانیه زمان نیاز دارد.

یکی از مهم‌ترین بخش‌های رقابت این دو پیکاپ، سیستم انتقال قدرت آن‌هاست. رم TRX از سیستم چهارچرخ محرک دائم استفاده می‌کند. در این ساختار، نیروی موتور از طریق مجموعه انتقال قدرت به هر چهار چرخ می‌رسد. چنین سیستمی هنگام شروع حرکت و شتاب‌گیری روی سطوح لغزنده، مزیت قابل توجهی ایجاد می‌کند.

در مقابل، فورد رپتور R از سیستم چهارچرخ محرک انتخابی بهره می‌برد و راننده می‌تواند در شرایط مناسب از حالت دیفرانسیل عقب نیز استفاده کند. این قابلیت در مسابقات رولینگ می‌تواند اهمیت داشته باشد؛ زیرا امکان تغییر نحوه انتقال نیرو و کاهش تلفات ناشی از درگیری مجموعه انتقال قدرت جلو را فراهم می‌کند.

در رقابت شتاب از حالت سکون، چسبندگی بیشتر رم می‌تواند به سود این خودرو باشد؛ اما در مسابقه رولینگ، شرایط متفاوت خواهد بود. در این وضعیت، خودروها از سرعت مشخصی حرکت را آغاز می‌کنند و واکنش گیربکس، زمان معکوس دادن و توانایی موتور در دورهای مختلف اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

در آزمایش مقایسه‌ای این دو پیکاپ، ابتدا مسابقه شتاب از حالت سکون برگزار شد. شرایط هر دو خودرو تا حد امکان یکسان بود و رانندگان نیز تلاش کردند با شروع حرکت هماهنگ، نتیجه منصفانه‌ای به دست بیاورند. نتیجه رقابت بسیار نزدیک بود و اختلاف دو خودرو در حد چند سانتی‌متر توصیف شد. محدودکننده سرعت نیز در نتیجه نهایی تأثیر داشت؛ به‌طوری‌که یکی از خودروها پیش از پایان رقابت با محدودیت سرعت مواجه شد.

در مسابقه رولینگ نیز اختلاف عملکرد دو پیکاپ چشمگیر نبود. هر دو خودرو در حالت رانندگی اسپرت و تنظیمات اتوماتیک گیربکس قرار گرفتند تا تعویض دنده‌ها به‌صورت خودکار انجام شود. این نتایج نشان می‌دهد که حتی اختلاف قدرت و گشتاور روی کاغذ نیز لزوماً به معنای برتری قطعی در مسابقه نیست. وزن بیشتر TRX و سیستم انتقال قدرت متفاوت آن در کنار گیربکس سریع رپتور R، شرایط رقابت را پیچیده می‌کند.

هر دو خودرو علاوه بر عملکرد مناسب در جاده، برای رانندگی سریع در مسیرهای خاکی، بیابانی و ناهموار ساخته شده‌اند. در واقع، فلسفه طراحی آن‌ها تنها به تولید قدرت زیاد محدود نمی‌شود و سیستم تعلیق و تجهیزات شاسی نقش مهمی در عملکردشان دارند.

رم TRX از کمک‌فنرهای تطبیقی Bilstein استفاده می‌کند. این مجموعه برای جذب ضربات ناشی از حرکت با سرعت بالا روی سطوح ناهموار طراحی شده است. سیستم تعلیق خودرو نیز امکان حفظ پایداری و کنترل بهتر بدنه را در شرایط دشوار فراهم می‌کند.

فورد رپتور R در مقابل به کمک‌فنرهای پیشرفته Fox مجهز شده است. این سیستم با قابلیت تنظیم عملکرد میرایی، می‌تواند در شرایط مختلف رانندگی واکنش مناسبی داشته باشد. فناوری Dual Live Valve نیز به بهبود کنترل چرخ‌ها و جذب ضربات در مسیرهای پر از دست‌انداز کمک می‌کند.

هر دو خودرو حالت رانندگی Baja دارند که برای حرکت سریع در مسیرهای خارج از جاده طراحی شده است. در این حالت، واکنش پدال گاز، عملکرد گیربکس و تنظیمات سیستم تعلیق متناسب با رانندگی پرسرعت در مسیرهای خاکی تغییر می‌کنند.

در مسیرهای آفرودی، استفاده از سیستم تعلیق مناسب اهمیت زیادی دارد؛ زیرا قدرت زیاد موتور بدون کنترل مناسب چرخ‌ها نمی‌تواند عملکرد مطلوبی ایجاد کند. به همین دلیل، هر دو خودروساز بخش قابل توجهی از توان مهندسی خود را به توسعه شاسی و سیستم تعلیق این پیکاپ‌ها اختصاص داده‌اند.

رم 1500TRX و فورد F-150 رپتور R دو برداشت متفاوت از یک مفهوم مشترک هستند. هر دو پیکاپ برای ترکیب قدرت بالا، قابلیت‌های آفرودی و عملکرد اسپرت ساخته شده‌اند؛ اما در جزئیات فنی تفاوت‌هایی دارند.

رم TRX با موتور حجیم‌تر، قدرت ۷۷۷ اسب بخاری و گشتاور ۹۲۲ نیوتن‌متری، از نظر اعداد فنی برتری دارد. این خودرو برای افرادی مناسب است که به موتورهای بزرگ آمریکایی، صدای خاص V8 و شتاب‌گیری قدرتمند علاقه دارند.

فورد رپتور R نیز با موتور ۵٫۲ لیتری، وزن کمتر و گیربکس ۱۰ سرعته، رقیبی جدی محسوب می‌شود. سیستم تعلیق Fox و قابلیت انتخاب حالت انتقال قدرت نیز از ویژگی‌های مهم آن هستند.

در نهایت، اگر معیار اصلی انتخاب قدرت موتور و گشتاور بیشتر باشد، رم TRX برنده این مقایسه است؛ اما برای تعیین برنده واقعی در مسیر مسابقه یا آفرود، باید شرایط آزمایش، وزن دقیق هر خودرو، نوع لاستیک‌ها و تنظیمات فنی را نیز در نظر گرفت.

رقابت این دو پیکاپ نشان می‌دهد که بازار خودروهای آفرودی پرقدرت آمریکا همچنان یکی از جذاب‌ترین بخش‌های صنعت خودروسازی جهان است. بازگشت رم TRX نیز می‌تواند رقابت میان دو خودروساز آمریکایی را وارد مرحله تازه‌ای کند؛ رقابتی که در آن قدرت موتور، فناوری شاسی و توانایی‌های خارج از جاده به یک اندازه اهمیت دارند.