درگ دوج چارجر بنزینی با کوروت استینگری، کدام اسپرت آمریکایی سریع‌تر است؟

سم کارلیجن رقابت جدیدی را ترتیب داده است که این بار روی تنها خودروی اسپرت باقی‌مانده از خانواده موپار یعنی دوج چارجر متمرکز است. درحالی‌که نماینده جنرال موتورز یعنی شورلت کامارو دیگر تولید نمی‌شود و شایعات بازگشت آن بر پایه پلتفرم کادیلاک CT5 به گوش می‌رسد، دوج چارجر نسل هشتم به همراه فورد موستانگ نسل هفتم باید به‌تنهایی باهم مبارزه کنند. بااین‌حال، در جبههٔ جنرال موتورز خودرویی حضور دارد که شاید رقیب مستقیم این ماسل کارها نباشد اما برای هردوی آن‌ها تهدید بزرگی است. منظور، کوروت C8 است، خودرویی که با تنوع بالای مدل‌ها، برای هر نسخه از موستانگ و چارجر پاسخی دارد.

در این درگ چارجر بنزینی حضور دارد که با نام سیکس‌پک شناخته می‌شود از پیشرانه ۳ لیتری شش سیلندر خطی با توئین توربو با ۵۵۰ اسب بخار قدرت بهره می‌برد. دوج علاوه بر قدرت بیشتر، از گشتاور ۷۲۰ نیوتن‌متری و سیستم چهار‌چرخ محرک بهره می‌برد که روی کاغذ مزیت بزرگی برای استارت روی آسفالت معمولی است. در سمت دیگر، نسخهٔ پایهٔ کوروت یعنی استینگری حضور دارد که به پیشرانه ۶.۲ لیتری V8 تنفس طبیعی با ۴۹۰ اسب بخار قدرت و ۶۳۰ نیوتن‌متر گشتاور مجهز است و نیرو را تنها به چرخ‌های عقب منتقل می‌کند. با وجود قدرت کمتر، کوروت به دلیل ساختار موتور وسط، وزن بسیار کمتر و نسبت قدرت به وزن بهتر، رقیبی خطرناک برای دوج سنگین‌وزن محسوب می‌شود.

در طول مسابقه مشخص شد که برتری عددی دوج تنها روی کاغذ معنا دارد زیرا راننده کوروت با یک استارت بی‌نقص بلافاصله پیشتازی را از آن خود کرد. نکته جالب اینجاست که علیرغم قدرت و گشتاور بسیار بالاتر دوج چارجر، این خودرو حتی نتوانست فاصله خود را با رقیب کاهش دهد و کوروت تا انتهای مسیر به پیشتازی خود ادامه داد. نتایج نهایی کاملاً گویای واقعیت بود. کوروت استینگری موفق شد شتاب صفر تا ۹۶ کیلومتر بر ساعت را در ۲.۹ ثانیه ثبت کند و مسافت ۴۰۰ متر را در ۱۱.۴ ثانیه پشت سر بگذارد. در مقابل، رقیب قدرتمندتر اما سنگین‌تر برای رسیدن به سرعت ۹۶ کیلومتر به ۳.۷ ثانیه زمان نیاز داشت و مسافت ۴۰۰ متر را در ۱۲.۲ ثانیه به پایان رساند. این نتایج نشان می‌دهد که کوروت C8 اکنون در سطحی از پرفورمنس قرار دارد که رقابت با آن برای خودروهای عضلانی سنتی دشوار شده است.