جدال سوپراسپرت‌ها، درگ لامبورگینی تمراریو با فراری ۲۹۶ و مک‌لارن 765LT

صنعت خودرو در دوران گذار حساسی قرار دارد؛ دورانی که قدرت نوظهور سیستم‌های هیبریدی در برابر سنت‌های کهن پیشرانه‌های بنزینی قد علم کرده‌اند. لامبورگینی تمراریو به‌عنوان جدیدترین سوپراسپرت سنت آگاتا، موتور V10 افسانه‌ای را کنار گذاشته و به سراغ یک پیشرانه ۴ لیتری V8 توئین توربو با میل‌لنگ تخت رفته که با سه موتور الکتریکی پشتیبانی می‌شود. این سوپرکار هرچند با ۹۲۰ اسب بخار قدرت، بسیار نیرومند است اما با وزن ۱۹۱۰ کیلوگرمی بسیار از هوراکان سنگین‌تر شده است. در سوی دیگر، فراری ۲۹۶ در نسخهٔ روباز GTS با پیشرانه ۳ لیتری V6 توئین توربو و یک موتور الکتریکی، ۸۳۰ اسب بخار قدرت تولید می‌کند و با وزن ۱۷۲۸ کیلوگرمی، تلاش کرده تا چابکی بیشتری نسبت به رقیب ایتالیایی خود داشته باشد. درنهایت، مک‌لارن 765LT به‌عنوان نماینده سنت خالص بنزین، با تکیه بر موتور ۴ لیتری V8 توئین توربو و بدون هیچ سیستم کمکی الکتریکی، ۷۶۵ اسب بخار قدرت تولید می‌کند و با وزن تنها ۱۴۵۶ کیلوگرمی، نسبت قدرت به وزن بسیار بهتری را ارائه می‌دهد.

در مسابقهٔ درگ، لامبورگینی تمراریو با بهره‌گیری از سیستم چهارچرخ محرک الکتریکی، چنان شروع خیره‌کننده‌ای دارد که در عرض ۲.۲ ثانیه به سرعت ۹۶ کیلومتر بر ساعت رسیده و مسیر ۴۰۰ متر را در ۹.۶ ثانیه طی می‌کند. فراری 296 GTS اگرچه رقیب سریعی است اما به دلیل انتقال قدرت دیفرانسیل عقب، در لحظه لانچ دچار چالش کشش شده و مسیر ۴۰۰ متر را در ۱۰.۴ ثانیه به پایان می‌رساند. مک‌لارن 765LT نیز با وجود برتری نسبت قدرت به وزن، به دلیل عدم برخورداری از سیستم لانچ الکتریکی، با ثبت زمان ۱۰.۶ ثانیه، در رده سوم قرار می‌گیرد. نکته جالب‌توجه، رقابت در حالت تمام برقی بود که فراری با ثبت زمان ۱۷.۵ ثانیه، عملکرد بهتری نسبت به لامبورگینی (۱۹.۱ ثانیه) داشت.

این آزمایش به‌خوبی نشان داد که اگرچه سنت‌گرایی مکانیکیِ مک‌لارن 765LT برای بسیاری از علاقه‌مندان ستودنی است اما در شتاب‌گیری از حالت سکون، سیستم‌های کنترل کشش و کنترل گشتاور خودروهای هیبریدی چنان سرعتی ایجاد می‌کنند که عملاً برای خودروهای سنتی غیرقابل‌رقابت است. درنهایت، تمراریو ثابت کرد که حتی با وزن دو تنی، به لطف تکنولوژی هیبریدی می‌توان شتابی تولید کرد که عملاً مرزهای فیزیک را به چالش بکشد. این نتایج نشان می‌دهد که تعریف خودروی راننده محور در دنیای مدرن، اکنون در حال گسترش است تا دنیای پیچیده، سنگین، اما به‌شدت سریعِ خودروهای هیبریدی را نیز در بربگیرد.