اولین رانندگی با فراری ۸۴۹ تستاروسا، بازگشت هیجان‌انگیز نامی افسانه‌ای

بدون شک، در دنیای سوپراسپرت‌ها، ظاهر یکی از مؤلفه‌های مهم محسوب می‌شود. فراری SF90 که برای سال ۲۰۲۱ معرفی شد، یک جهش بزرگ بود؛ اولین مدل پلاگین‌هیبریدی، اولین خودروی چهارچرخ محرک و اولین پرچم‌دار فراری با پیشرانه V8 محسوب می‌شد. از آن زمان، فرمول ترکیب موتور بنزینی، نیروی کمک الکتریکی و سیستم چهارچرخ محرک، به الگوی اصلی ساخت ابرخودروهای سریع تبدیل شد اما مشکل این بود که طراحی SF90 به‌اندازه پیشرانه انقلابی‌اش چشمگیر نبود؛ مشکلی که فراری با تستاروسای ۸۴۹ آن را کاملاً برطرف کرده است. (عدد ۸ در ۸۴۹ به هشت سیلندر اشاره دارد و ۴۹ نیز به حجم هر سیلندر ۴۹۹ سی‌سی است).

درحالی‌که بخش فنی و شاسی میراث‌دار SF90 هستند، طراحی یک نقطه عطف کامل به شمار می‌رود. شاید برخی نمای جلوی دوتکه تستاروسا را عجیب بدانند، اما آیا ترجیح نمی‌دهید در میان انبوهی از خودروهای مشابه، به‌یادماندنی باشید؟ نسخه مجهز به پکیج سبک‌وزن استو فیورانو، با اسپویلرهای دوتکه عقب، ادای احترامی به میراث مسابقه‌ای فراری در اواخر دهه ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰، یعنی مدل‌های 512S و 512M، است. در همین حال، تریم مشکی در قسمت جلو یادآور طرح چراغ‌های مخفی قدیمی است. با وجود تأثیر اولیه کمتر، پس از مدتی تماشای تستاروسا، کم‌کم مجذوب طراحی آن خواهید شد. بهترین طراحی‌ها اغلب در ابتدا کمی غیرعادی هستند و زمان می‌برند تا نبوغ خود را آشکار سازند؛ طرحی که بلافاصله عالی به نظر می‌رسد، معمولاً نوآوری چندانی به همراه نداشته است.

اگرچه می‌توان بر سر طراحی بحث کرد، اما در مورد زیرساخت‌های فنی جایی برای انتقاد باقی نمی‌ماند؛ تستاروسا به معنای واقعی کلمه بی‌نقص است. موتور V8 میل‌لنگ تخت تستاروسا نسبت به قبل، صدای بم عمیق‌تری در محدوده میانی دور موتور دارد. کافی است پدال گاز را فشار دهید تا پیشرانه پس از عبور از دور ۶ هزار rpm، آشوبی تمام‌عیار به پا کند و تا ردلاین ۸,۳۰۰ دور در دقیقه به کشش ادامه دهد.

فراری ادعا می‌کند تستاروسا کمی سریع‌تر از SF90 عمل می‌کند؛ خودرویی که در حال حاضر شتاب صفر تا ۹۷ کیلومتر بر ساعت را در ۲ ثانیه ثبت کرده و با پورشه ۹۱۱ توربو S جدید، سریع‌ترین خودروی مجهز به پیشرانهٔ بنزینی محسوب می‌شود. کشیدن پدال‌های بزرگ روی فرمان، پاسخ‌های تعویض دنده‌ای در گیربکس هشت سرعته دوکلاچه را به‌صورت آنی و با شتاب‌گیری‌های عالی همراه می‌کند. در حالت‌های تهاجمی، کمتر پیش می‌آید که گیربکسی سریع‌تر از این سیستم را تجربه کنیم؛ تعویض دنده‌ها گاهی آن‌قدر قاطعانه است که حس یک تصادف خفیف از عقب را القا می‌کند. موتور نیرو را به‌گونه‌ای به چرخ‌های عقب پرتاب می‌کند که گویی برای انتقام آمده است و ازآنجاکه تقریباً ۸۰ درصد قدرت به عقب می‌رسد، خودرو به‌اندازه‌ای که شما جسارت کنید، در چرخ‌های عقب بازی خواهد داشت. بافت سطح جاده به‌خوبی از طریق فرمان منتقل می‌شود و نیروی کمکی در حالت عادی عالی است اما در پیچ‌های تند این نیرو چندان افزایش نمی‌یابد. همچنین، سیستم ترمز با سیم، اندکی خلاصی بیشتر از حد مطلوب دارد اما این‌ها نکات جزئی هستند.

در بخش‌هایی از جاده‌های پرپیچ‌وخم و خیس جنوب اسپانیا، مطمئنیم هیچ خودروی دیگری که تابه‌حال رانده‌ایم، قادر به پیمودن آن پیچ‌ها با سرعتی بالاتر از تستاروسا نبوده است. بخشی از این جادو به سیستم‌های کمکی برمی‌گردد که اکنون با دقتی بیشتر کار می‌کنند. فراری می‌گوید تخمین‌های تستاروسا از سرعت خودرو و زاویه لغزش اکنون ۵ تا ۱۰ درصد دقیق‌تر شده است. این دقت بالا امکان مداخله دقیق‌تر دیفرانسیل عقب الکترونیکی، سیستم توزیع گشتاور در جلو و کنترل پایداری را فراهم می‌کند تا حداکثر چسبندگی ممکن را از شرایط موجود استخراج کند.

مهندسان فراری همواره در حال اصلاح و مهندسی مجدد هستند و تستاروسا از این اصلاحات سود برده است. موتور V8 توئین توربو ۴ لیتری با میل‌لنگ تخت که پیشینه‌اش به مدل کالیفرنیا T در سال ۲۰۱۵ بازمی‌گردد، از آن زمان بارها مورد بازبینی قرار گرفته است. تستاروسا از توربوشارژرهایی تقریباً ۱۰ درصد بزرگ‌تر از SF90 بهره می‌برد که بزرگ‌ترین توربوهای نصب‌شده روی یک فراری خیابانی محسوب می‌شوند و خروجی آن را به ۸۳۰ اسب بخار قدرت و ۸۴۲ نیوتن‌متر گشتاور افزایش داده است (افزایشی معادل ۵۰ اسب بخار و ۴۲ نیوتن‌متر نسبت به SF90).

برای جبران افزایش وزن ناشی از توربوهای بزرگ‌تر، فراری وزن بلوک موتور و میل‌سوپاپ‌ها را با حذف مواد غیرضروری و استفاده از اتصالات تیتانیومی کاهش داده است. همچنین بلوک موتور برای اولین بار کاملاً از آلومینیوم بازیافتی ساخته شده است. همانند قبل، هر چرخ جلو توسط یک موتور الکتریکی شار شعاعی تغذیه می‌شود که امکان توزیع گشتاور را فراهم می‌آورد و یک موتور برقی شار محوری هم بین موتور و گیربکس دوکلاچه جای گرفته است. خروجی کلی الکتریکی ۲۲۰ اسب بخار است که مجموع خروجی را به ۱۰۵۰ اسب بخار می‌رساند و باتری ۷ کیلووات ساعتی باید بردی در حدود ۱۳ کیلومتر را در حالت تمام الکتریکی فراهم کند.

در ادامه روند کنار گذاشتن کنترل‌های لمسی، تستاروسا دکمه استارت قرمز کلاسیک را به فرمان بازگردانده است به‌علاوه دکمه‌های فیزیکی که جایگزین کنترل‌های خازنی روی فرمان SF90 شده‌اند؛ هرچند برخی کنترل‌های سیستم تهویه و تنظیم آینه‌ها همچنان لمسی باقی مانده‌اند. پکیج پرفورمنس استو فیورانو هم با عناصر آیرودینامیکی بزرگ‌تر در جلو، باله‌های دوگانه عقب و حدود ۳۰ کیلوگرم کاهش وزن (به لطف رینگ‌های فیبر کربن و صندلی‌های سبک‌تر) قابل سفارش است. این پکیج شامل کمک‌فنرهای ثابت مالتی‌متیک و فنرهای تیتانیومی سفت‌تری است که منجر به ۱.۵ سانتی‌متر کاهش در دامنه حرکت چرخ می‌شود.

وزن خشک ادعا شده مشابه مدل قبلی و در حدود ۱۷۴۵ کیلوگرم با پکیج استو فیورانو است. این رقم به طرز شگفت‌انگیزی ۱۶۰ کیلوگرم سبک‌تر از لامبورگینی تمراریو محسوب می‌شود. حداکثر داون‌فورس با تجهیزات آیرودینامیکی اضافه پکیج استو فیورانو در سرعت ۲۵۰ کیلومتر بر ساعت، ۲۵ کیلوگرم بیشتر از SF90 است، درحالی‌که خنک‌کاری پیشرانه و ترمزها ۱۵ درصد بهبود یافته است. از مجموع بیش از ۴۱۰ کیلوگرم داون‌فورس کلی، حدود ۱۰۰ کیلوگرم به دلیل وجود اسپویلر فعال عقبی است که در کمتر از یک ثانیه باز می‌شود. مدل استاندارد حدود ۲۵ درصد داون‌فورس کمتری تولید می‌کند. این بهینه‌سازی‌های آیرودینامیکی احتمالاً دلیل کاهش اندک سرعت نهایی ادعایی به ۳۳۰ کیلومتر بر ساعت در مقایسه با ۳۳۹ کیلومتر بر ساعت SF90 است.

لاستیک‌های جدید میشلن پایلوت اسپرت کاپ ۲ با اندازهٔ ۲۶۵ جلو و ۳۲۵ عقب، هردو ۱۰ میلی‌متر عریض‌تر از SF90 هستند و دیسک‌های کربن سرامیکی برمبو نیز کمی بزرگ‌تر شده‌اند. مجموع این ارتقاءها منجر به ۱.۵ ثانیه بهبود در زمان دور زدن پیست ۳ کیلومتری توسعه فراری (فیورانو) نسبت به SF90 استراداله شده است که سهم لاستیک‌های کاپ ۲، از این بهبود، یک ثانیه است. با توجه به سرعت حیرت‌انگیز و دینامیک درگیرکننده این سوپرکار پرچم‌دار فراری، ما بدون در نظر گرفتن ظاهرش، امتیاز کامل را به آن می‌دهیم، هرچند که قیمت آن با حدود ۱۰ درصد افزایش به ۵۶۵,۶۸۵ دلار رسیده است.

 منبع: Car&Driver