آیا جنگنده نسل پنجمی J-35 چین تهدیدی برای F-35 آمریکا خواهد بود؟

جنگنده J-35 جدیدترین و پیشرفته‌ترین دستاورد هوانوردی نظامی چین در رده نسل پنجم است که به‌عنوان یک پلتفرم چندمنظوره میان وزن، مکمل جنگنده سنگین J-20 محسوب می‌شود. این جنگنده در دو نسخه اصلی J-35A برای نیروی هوایی و نسخه ناونشین J-35 برای نیروی دریایی ارتش آزادی‌بخش خلق چین به مرحله تولید انبوه رسیده است. با الحاق رسمی این جنگنده به ناوگان هوایی در اکتبر ۲۰۲۵ و آمادگی برای استقرار روی ناو هواپیمابر جدید فوجیان، پکن اکنون تنها کشوری پس از آمریکا است که به‌طور هم‌زمان دو نوع جنگنده پنهان‌کار متفاوت را در خدمت فعال دارد.

اگرچه J-35 از نظر ظاهری شباهت‌های غیرقابل‌انکاری به F-35 لایتنینگ دارد اما در زیر این پوسته رادارگریز، تفاوت‌های مهندسی تعیین‌کننده‌ای نهفته است. بارزترین تفاوت، بهره‌گیری J-35 از دو موتور به‌جای تک‌موتوره F-35 است. این طراحی نه‌تنها ضریب اطمینان بیشتری برای عملیات روی دریا فراهم می‌کند بلکه پتانسیل دستیابی به سرعت‌های بالاتر تا مرز ۲۲۰۰ کیلومتر بر ساعت و ظرفیت برخاست بیشتر از روی عرشه را ایجاد کرده است. درحالی‌که F-35 در زمینه مدیریت انرژی و مانورپذیری در سرعت‌های پایین برتری دارد، جی ۳۵ با نسبت قدرت به وزن بالاتر، در نبردهای فراتر از میدان دید (BVR) و ره‌گیری‌های سریع، رقیبی جدی نشان می‌دهد.

محفظه سلاح داخلی J-35 به‌گونه‌ای طراحی شده است که می‌تواند تا شش موشک هوابه‌هوا را در خود جای دهد که از این نظر با F-22 رپتور برابری کرده و از ظرفیت داخلی چهار موشکی F-35 فراتر می‌رود. تسلیحات اصلی این جنگنده شامل موشک دوربرد PL-15 با باله‌های تاشو و موشک کوتاه‌برد PL-10 است. همچنین، در سناریوهایی که نیاز به پنهان‌کاری حداکثری نباشد، J-35 می‌تواند با استفاده از جایگاه‌های خارجی، تا ۱۲ موشک یا ترکیبی از بمب‌های هدایت‌شونده به وزن ۸ هزار کیلوگرم را حمل کند. این تنوع تسلیحاتی، J-35 را از یک مدافع صرف به یک مهاجم تمام‌عیار در نبردهای دریایی تبدیل کرده است.

در بخش آویونیک، J-35 به مجموعه‌ای از حسگرهای پیشرفته مجهز شده است که شامل رادار آرایه فازی فعال (AESA)، سیستم جست‌وجو و ردیابی فروسرخ (IRST) و سیستم هدف‌گیری الکترواپتیکی (EOTS) مشابه نمونه‌های آمریکایی است. این تجهیزات آگاهی موقعیتی ۳۶۰ درجه را برای خلبان فراهم کرده و داده‌ها را مستقیماً روی کلاه‌خود هوشمند نمایش می‌دهند. بااین‌حال، تحلیلگران معتقدند که بزرگ‌ترین چالش چین همچنان در زمینه همجوشی حسگرها و بلوغ نرم‌افزاری است؛ جایی که F-35 با بیش از یک دهه تجربه عملیاتی و به‌روزرسانی‌های مداوم، همچنان دست بالاتر را در پردازش داده‌های میدان نبرد دارد.

استقرار J-35 روی ناو هواپیمابر فوجیان که مجهز به سیستم پرتاب الکترومغناطیسی است، توانایی چین را برای پرتاب سنگین‌ترین نسخه‌های این جنگنده با سوخت و مهمات کامل فراهم می‌کند. این موضوع، شعاع عملیاتی J-35 را به حدود ۱۳۰۰ کیلومتر می‌رساند که برای به چالش کشیدن ناوگروه‌های آمریکایی در دریای جنوبی چین کافی است. اگرچه تولید انبوه این جنگنده هنوز در مراحل اولیه است اما سرعت توسعه صنعتی چین نشان می‌دهد که طی سال‌های آینده، تعداد J-35های عملیاتی می‌تواند موازنه عددی و کیفی را در منطقه هند و اقیانوس آرام به‌طورجدی تغییر دهد.