نبرد جنگنده‌های افسانه‌ای؛ F-15 ایگل برتر است یا F-18 سوپر هورنت؟

در یک سو، F-15EX ایگل II ایستاده است. یک غول پرنده با قدرت موتورهایی که زمین را به لرزه درمی‌آورند. در سوی دیگر، F/A-18 سوپر هورنت قرار دارد؛ جنگنده‌ای چندمنظوره که مثل یک چاقوی سوئیسی ارتش، برای هر مأموریتی آماده است. هر دو از دل جنگ سرد بیرون آمدند اما مسیر تکاملی کاملاً متفاوتی را طی کردند. این رویارویی، داستان تقابل دو فلسفهٔ متفاوت است؛ قدرت محض و بی‌چون‌وچرا در برابر انعطاف‌پذیری و بقاپذیری هوشمندانه. F-15 برای یک هدف ساخته شد که شکار جنگنده‌های دشمن و کسب برتری هوایی مطلق بود. سرعت، ارتفاع پروازی و ظرفیت حمل موشک، اولویت‌های اصلی آن بودند اما سوپر هورنت از ابتدا قرار بود یک آچارفرانسهٔ پرنده باشد؛ جنگنده‌ای که هم از روی ناو هواپیمابر بلند شود، هم اهداف زمینی را بکوبد و هم در نبردهای هوایی از خود دفاع کند.

در نبردهای خارج از میدان دید، F-15EX یک پادشاه بی‌رقیب است. بدنهٔ بزرگ این جنگنده به آن اجازه می‌دهد یک رادار غول‌پیکر را حمل کند که می‌تواند دشمن را از فواصل بسیار دور شناسایی و ردیابی کند. F-15EX با توانایی پرواز در ارتفاعات بالاتر و سرعت بیشتر، موشک‌های خود را با انرژی جنبشی ویرانگری به سمت هدف شلیک می‌کند. این جنگنده عملاً یک انبار مهمات پرنده است. ظرفیت حمل تعداد شگفت‌انگیزی از موشک‌های هوا به هوا، آن را به یک کامیون موشک تبدیل کرده که می‌تواند آسمان را برای جنگنده‌های دیگر پاک‌سازی کند. در این سناریو، سوپر هورنت کار سخت‌تری در پیش دارد.

اما اگر نبرد به فاصلهٔ نزدیک و درگیری تن‌به‌تن یا همان داگ‌فایت کشیده شود، داستان کاملاً عوض می‌شود. اینجا جایی است که جثهٔ بزرگ و قدرت عظیم F-15EX می‌تواند به پاشنه آشیل آن تبدیل شود. این جنگنده شعاع گردش بیشتری دارد و به‌اندازهٔ رقیبش چابک نیست. در مقابل، سوپر هورنت برای مانورهای سنگین در سرعت‌های پایین و زوایای حملهٔ تند طراحی شده است. این جنگنده می‌تواند در یک چشم به هم زدن بچرخد، پشت F-15EX قرار بگیرد و ضربهٔ نهایی را وارد کند. البته در یک داگ‌فایت کلاسیک، مهارت خلبان حرف اول را می‌زند اما روی کاغذ، چابکی سوپر هورنت یک مزیت تعیین‌کننده است.

آیا این دو جنگنده هرگز رودرروی هم قرار خواهند گرفت؟ هرگز زیرا هردو توسط ایالات‌متحده و متحدان نزدیکش استفاده می‌شوند و احتمال رویارویی آن‌ها در یک نبرد مرگ و زندگی نزدیک به صفر است. در دنیای واقعی، این دو رقیب قدیمی، هم‌تیمی‌های قدرتمندی هستند. سناریوی محتمل‌تر این است که F-15EX به‌عنوان یک سکوی شلیک دوربرد عمل کند و با استفاده از رادار قدرتمند خود، آسمان را زیر نظر بگیرد و موشک‌ها را به سمت اهداف شلیک کند. در همین حین، سوپر هورنت‌ها به‌عنوان حسگرهای خط مقدم، به دل منطقهٔ خطر نفوذ کرده و اطلاعات را برای عقاب ارسال می‌کنند. آن‌ها مکمل یکدیگرند؛ یکی سپر است و دیگری شمشیر. درنهایت، F-15EX برای دفاع از حریم هوایی و برتری در فواصل دور ساخته شده درحالی‌که سوپر هورنت، جنگندهٔ همه‌کارهٔ نیروی دریایی برای عملیات‌های ضربتی و دفاعی از ناوگان است. هرکدام در قلمرو خود یک قهرمان هستند و برای بیش از یک نسل، مأموریت خود را با موفقیت خیره‌کننده‌ای انجام داده‌اند.