معرفی هواپیمای دوطبقه بال یکپارچه ناتیلوس؛ به دنبال تحول حمل‌ونقل هوایی

چهارشنبه 29 بهمن 1404 - 16:00
مطالعه 3 دقیقه
هواپیمای ناتیلوس هورایزون اوو
شرکت آمریکایی ناتیلوس طرح انقلابی هواپیمای بال یکپارچه‌ای را معرفی کرده که در دوطبقه می‌تواند به‌طور هم‌زمان به جابجایی بار و مسافر بپردازد.
تبلیغات

دوران هواپیماهای استوانه‌ای با بال‌های جداگانه شاید به پایان خود نزدیک می‌شود. شرکت هوافضای آمریکایی ناتیلوس با جذب سرمایه‌ای ۲۸ میلیون دلاری، از طرحی انقلابی پرده‌برداری کرده که شبیه هیچ‌چیز دیگری نیست. این یک هواپیمای غول‌پیکر با بال‌های یکپارچه و بدنه‌ای دوطبقه است که آمده تا معادلات حمل‌ونقل هوایی را برای همیشه تغییر دهد. این پرندهٔ آینده‌نگرانه که هورایزون اوو نام دارد، تکامل‌یافتهٔ طرح‌های مفهومی قبلی این شرکت است. ناتیلوس از سال ۲۰۱۶ در حال توسعهٔ هواپیماهایی با طراحی بال ترکیبی یا بال-بدنه یکپارچه بوده است؛ طرحی که در آن کل بدنه مانند یک بال بزرگ عمل کرده و نیروی بالابر تولید می‌کند.

برخلاف هواپیماهای سنتی، این طراحی یکپارچه نیروی درگ کمتری ایجاد می‌کند که این به معنای ظرفیت بار بیشتر، مصرف سوخت کمتر و پایداری بالاتر خواهد بود؛ اما هورایزون اوو یک قدم فراتر رفته و با تبدیل شدن به یک هواپیمای دوطبقه، کارایی را به اوج رسانده است. در این طراحی هوشمندانه، طبقهٔ بالا به مسافران اختصاص دارد و طبقهٔ پایین می‌تواند تا ۱۲ کانتینر استاندارد بار را در خود جای دهد. این ویژگی به شرکت‌های هواپیمایی اجازه می‌دهد تا با یک پرواز، هم مسافران را به مقصد برسانند و هم درآمد قابل‌توجهی از حمل بار کسب کنند؛ آن‌هم بدون نیاز به تغییر زیرساخت‌های فرودگاهی موجود.

یکی از انتقادهای همیشگی به طرح‌های بال-بدنه یکپارچه، فاصلهٔ زیاد برخی صندلی‌ها تا خروجی‌های اضطراری بوده است اما ناتیلوس با باریک‌تر کردن بدنهٔ هورایزون اوو بدون قربانی کردن حجم داخلی، این مشکل را حل کرده است. این تغییر نه‌تنها خروج اضطراری را آسان‌تر می‌کند، بلکه تعداد صندلی‌های کنار پنجره را نیز افزایش می‌دهد. حتی به فرود اضطراری روی آب هم فکر شده است. ساختار دوطبقه باعث می‌شود بخش بزرگ‌تری از بدنه زیر خط آب قرار بگیرد و این موضوع، شناوری هواپیما را در چنین شرایط بحرانی به‌طرف چشمگیری بهبود می‌بخشد.

هورایزون اوو که با دو موتور توربوفن قدرتمند و بدنه‌ای از کامپوزیت کربن ساخته خواهد شد، مشخصات فنی خیره‌کننده‌ای دارد. حجم داخلی آن ۴۰ درصد بیشتر از یک هواپیمای باریک‌پیکر معمولی است، درحالی‌که ۳۰ درصد سوخت کمتری می‌سوزاند و هزینه‌های عملیاتی را تا ۵۰ درصد کاهش می‌دهد. این هواپیما با سرعت کروز حدود ۹۸۰ کیلومتر بر ساعت، بردی معادل ۶۵۰۰ کیلومتر خواهد داشت و بسته به چینش صندلی‌ها، می‌تواند بین ۱۵۰ تا ۲۵۰ مسافر را با ظرفیت بار کلی ۲۵ تن حمل کند. ناتیلوس قصد دارد این پرندهٔ انقلابی را در اوایل دههٔ ۲۰۳۰ وارد خدمت کند تا شکاف ۱۷ هزار فروندی پیش‌بینی‌شده در بازار هواپیماهای باریک‌پیکر را پر کند.

نظرات

تبلیغات

©1404 - 1393 کپی بخش یا کل هر کدام از مطالب پدال تنها با کسب مجوز مکتوب امکان پذیر است.