عبور هواپیمای بدون پنجره از موانع اصلی و آمادگی برای پرواز در سال ۲۰۲۷
صنعت هوانوردی مدتهاست که تحت سلطه غولهای بزرگ قرار دارد اما استارتاپهایی مانند «اوتو ایروسپیس» با به چالش کشیدن روشهای سنتی، آینده متفاوتی را متصور شدهاند. این شرکت تگزاسی که در سال ۲۰۰۸ تأسیس شد، هدف خود را ساخت هواپیمایی با کمترین میزان درگ و مصرف سوخت قرار داده است. با اعلام موفقیت در بازبینی اولیه طراحی (PDR)، هواپیمای این شرکت بنام فانتوم ۳۵۰۰ از روی کاغذ به دنیای واقعی نزدیکتر شده است. در این بازبینی، پیکربندی، معماری، عملکرد و بلوغ کلی طراحی تأیید شده و هیچ مشکلی برای ادامه پروژه یافت نشده است. این بدان معناست که ساخت اولین وسیله آزمایشی پرواز آغاز شده و انتظار میرود اولین پرواز رسمی آن در سال ۲۰۲۷ انجام شود.
ایده فانتوم ۳۵۰۰ ریشه در آزمایشهای مدل قبلی این شرکت یعنی «سلرا ۵۰۰» دارد. در سال ۲۰۱۷، این شرکت برنامهای آزمایشی را با سلرا ۵۰۰ آغاز کرد که از یک موتور ۵۵۰ اسب بخاری دیزلی پیستونی مدل RED A03 بهره میبرد. طی سه سال و ۵۰ پرواز آزمایشی، ثابت شد که بدنه شبیه به نهنگ آبی این هواپیما میتواند ۵۹ درصد درگ کمتری نسبت به هواپیماهای همرده ایجاد کند که منجر به کاهش ۸۰ درصدی هزینههای عملیاتی شد. جریان لامینار به حرکت منظم و موازی لایههای هوا روی سطح گفته میشود که در هواپیماهای معمولی به دلیل وجود موانعی چون پرچها، شکاف پانلها و پنجرهها، بهسرعت به توربولانس (تلاطم) تبدیل شده و مقاومت هوا را افزایش میدهد.
فانتوم ۳۵۰۰ نسخه تکاملیافتهای است که برای دستیابی به حداکثر جریان لامینار، سطحی کاملاً صاف و بدون پنجره دارد. این پرنده به دو پیشرانه توربوفن ویلیامز مجهز میشود که درمجموع ۳۲ کیلونیوتن رانش تولید میکنند. این قدرت، هواپیما را بهسرعت کروز ۷۴۰ کیلومتر بر ساعت میرساند. برد حرکتی این هواپیما ۶۵۰۰ کیلومتر اعلام شده که برای پروازی مستقیم از نیویورک تا برلین کافی است. همچنین فانتوم ۳۵۰۰ برای پرواز در ارتفاع ۱۵,۵۰۰ متری طراحی شده است؛ ارتفاعی فراتر از اکثر هواپیماهای تجاری که باعث حذف ترافیک هوایی، شرایط بد جوی و توربولانس از معادلات شده و بهرهوری سوخت را بهشدت افزایش میدهد.
یکی از نوآوریهای جذاب این هواپیما، حذف پنجرههای فیزیکی برای بهبود آیرودینامیک است. برای جلوگیری از حس حبسشدگی مسافران، سیستم دید فوقطبیعی جایگزین شده است که شامل نمایشگرهای دیجیتال با وضوح بالا در کنارهها و سقف کابین است و تصاویر زنده بیرون را پخش میکند. از نظر زیستمحیطی، این طراحی ۳۵ درصد درگ کمتری ایجاد کرده و نیاز به سوخت را تا ۶۰ درصد کاهش میدهد. در صورت استفاده از سوخت پایدار هوانوردی نیز میزان آلایندگی دیاکسید کربن تا ۹۲ درصد کاهش مییابد. تولید انبوه این هواپیما برای سال ۲۰۳۰ در فلوریدا برنامهریزی شده و شرکت Flexjet از هماکنون سفارش خرید ۳۰۰ فروند از آن را ثبت کرده است.