یادی از موستانگ SVT کبرا 2003، رقیب بی‌ ام‌ و M3 E46

اوایل قرن بیست و یکم دوران غم‌انگیزی برای ماسل کارها بود. در آن سال‌ها، شاسی‌بلندهای عضلانی، کوپه‌ها را به حاشیه راندند و جنرال موتورز را مجبور کردند به تولید شورلت کامارو و پونتیاک فایربرد پایان دهد. از سوی دیگر، موستانگ همچنان روی همان پلت‌فرم فاکس بادی سال 1979 ساخته می‌شد و فورد حتی سعی کرده بود این ماسل کار مشهور را با کوپهٔ دیفرانسیل جلوی پراب جایگزین کند؛ بنابراین، به نظر می‌رسید دوران ماسل کارها رو به پایان است و این خودروها به‌زودی جای خود را به شاسی‌بلندها خواهند داد. بااین‌حال، هیچ‌کس نمی‌دانست که پس‌ازاین دوران افول، قرار است رنسانسی در بازار ماسل کارها رخ دهند.

آغازگر این جریان فورد با معرفی نسل پنجم موستانگ با طراحی رترو در سال 2004 بود و به دنبال آن دوج چلنجر و شورلت کامارو هم احیا شدند. رفته‌رفته رقابت بین این سه تفنگدار بالا گرفت و فورد در سال 2007 با معرفی شلبی GT500 که به پیشرانهٔ V8 سوپرشارژ 500 اسب بخاری مجهز شده بود، دوباره روزهای خوش عضلانی‌ها را زنده کرد. بااین‌حال، دراین‌بین یک موستانگ فراموش‌شده هم وجود داشت که به نظر می‌رسید پلی بین گذشته و آینده بوده است. این خودرو قدرت قابل‌توجهی داشت و همان حلقهٔ گمشده‌ای بود که سعی کرد برای مدت کوتاهی هیجان را به دوران تاریک عضلانی‌ها بازگرداند. در ادامه بیشتر با این موستانگ کمیاب سوپرشارژ آشنا خواهیم شد.

ازآنجایی‌که جنرال موتورز در سال 2002 به تولید خودروهای عضلانی خود پایان داده بود، فورد می‌توانست در بازاری بدون رقیب به تولید همان موستانگ ضعیف معمولی ادامه دهد ولی این شرکت نمی‌خواست تسلیم شود و باور داشت که می‌تواند دوران طلایی دههٔ 70 ماسل کارها را دوباره احیا کند. درنتیجه، مردان تیم خودروهای ویژهٔ فورد یا SVT، پروژه‌ای را برای ساخت یک موستانگ قدرتمند آغاز کردند.

هرچند این موستانگ رسماً SVT کبرا نام داشت ولی لقب ترمیناتور گرفته بود. افسانه‌ها حاکی از آن است که فورد می‌خواست با یک ضربهٔ کُشنده، به رقابت در بخش ماسل کارها پایان دهد و کل این قلمرو را برای خود تصرف کند. موستانگ SVT کبرا که در سال‌های 2003 و 2004 تولید شد، برای آن سال‌ها خودروی بسیار قدرتمندی بود. پیشرانهٔ V8 سوپرشارژ این ماشین در حالی 390 اسب بخار قدرت تولید می‌کرد درحالی‌که ب‌ام‌و M3 نسل E46 در همان سال‌ها تنها 340 اسب بخار قدرت داشت.

دلیل اصلی تولید چنین قدرتی، استفاده از یک سوپرشارژر ایتون بود که از F150 لایتنینگ گرفته و روی پیشرانهٔ 4.6 لیتری V8 موستانگ GT نصب شده بود. به لطف این سوپرشارژر، موتور 32 سوپاپ فورد حالا 390 اسب بخار قدرت و 530 نیوتن متر گشتاور تولید می‌کرد که این موستانگ ویژه را واقعاً سریع می‌کرد. پیشرانهٔ موردبحث هرچند بلوک چدنی داشت اما به سرسیلندر آلومینیومی، پیستون‌های فورج‌کاری شده و فلایویل آلومینیومی مجهز شده بود. وجود یک اینترکولر نیز همه‌چیز را بهتر می‌کرد درحالی‌که انتقال نیرو فقط توسط یک گیربکس شش سرعته دستی صورت می‌گرفت.

علاوه بر تقویت پیشرانه، تیم SVT سیستم تعلیق موستانگ را هم با کمک‌فنرهای بلیشتین، نرخ بالاتر فنرها و رینگ‌های آلیاژی جدید پنج پره با لاستیک‌های 275 گودیر ایگل F1 ارتقاء بخشیدند که هندلینگ دقیق‌تری را نسبت به موستانگ‌های معمولی فراهم می‌کرد. به لطف این تغییرات، SVT کبرا پرفورمنسی فوق‌العاده پیدا کرده بود. این خودرو ظرف تنها 4.5 ثانیه از صفر به سرعت 96 کیلومتر بر ساعت می‌رسید و 400 متر را در 12.9 ثانیه طی می‌کرد. حداکثر سرعت خودرو هم روی 250 کیلومتر بر ساعت محدود شده بود. این اعداد برای مغلوب کردن ب‌ام‌و M3 با شتاب 4.8 ثانیه و 400 متر 13.5 ثانیه کافی بودند.

SVT کبرا موستانگ کمیابی محسوب می‌شود زیرا درحالی‌که فورد در سال 2003 بیش از 140 هزار دستگاه موستانگ به فروش رساند، از SVT کبرا در نسخه‌های کوپه و کانورتیبل مجموعاً تنها 13,476 دستگاه ساخته شده که این رقم در سال 2004 به 5,664 دستگاه کاهش یافت. این موستانگ قدرتمند در نسخهٔ کوپه 34,750 دلار قیمت داشت که بیش از 10 هزار دلار از ب‌ام‌و M3 با قیمت 46 هزار دلار ارزان‌تر بود. امروز نیز ارزش این خودرو افزایش پیدا کرده و در نمونه‌های تمیز به حدود 30 هزار دلار رسیده است.