سریع‌ترین مدل‌های هر نسل از فورد موستانگ، از کبرا تا شلبی

فورد موستانگ برای بیش از شش دهه و در طول هفت نسل، نام خود را به‌عنوان یکی از مشهورترین نمادهای تاریخ خودرو ثبت کرده است. این اسب سرکش آمریکایی، ترکیبی از طراحی جوان‌پسند، قیمت مناسب و روح اسپرت را در یک پکیج کاربردی به خریداران هدیه داد و از همان روز اول به یک موفقیت دیوانه‌وار دست یافت. اگرچه برخی نسل‌ها محبوب‌تر از بقیه هستند اما هرکدام یک نسخهٔ پرچم‌دار پرفورمنس داشتند؛ مدلی که روح اصیل یک خودروی عضلانی را حفظ می‌کرد و هم‌زمان، آینهٔ تمام‌نمای دورانی بود که در آن شکل گرفته بود. این شما و این سلاطین هر نسل موستانگ.

در ابتدا، پرفورمنس بی‌رحمانه اولویت اصلی موستانگ نبود اما موفقیت خودروهایی مانند پونتیاک GTO همه‌چیز را تغییر داد. فورد دریافت که خریداران جوان تشنهٔ قدرت هستند. تا سال ۱۹۶۹، این پونی کار محبوب با موتورهای V8 قدرتمندتر، رسماً وارد قلمرو خودروهای عضلانی شده بود. فورد در آن سال تیپ جدیدی به نام مک‌وان را معرفی کرد که فقط با بدنهٔ فست‌بک عرضه می‌شد و ظاهری تهاجمی با خط‌کشی‌ها، اسپویلرها و یک ورودی هوای بزرگ روی کاپوت داشت. مک‌وان فقط با موتورهای V8 عرضه می‌شد که قوی‌ترین آن‌ها، موتور ۷ لیتری 428 کبرا جت بود. این موتور روی کاغذ ۳۳۵ اسب بخار قدرت داشت اما در دنیای واقعی قدرتی نزدیک به ۴۰۰ اسب بخار داشت و مک‌وان را در مسیر مستقیم سریع‌تر از هر موستانگ دیگری، حتی مدل کمیاب بأس ۴۲۹ می‌کرد. مک‌وان نماد تمام‌عیار یک موستانگ عضلانی نسل اولی بود.

نسل دوم که در سال ۱۹۷۳ معرفی شد، از نگاه طرفداران بدترین موستانگ تاریخ است اما تصمیم فورد برای استفاده از پلتفرم کوچک‌تر و موتورهای کم‌مصرف‌تر، نام موستانگ را در دوران تاریک صنعت خودروی آمریکا زنده نگه داشت؛ دورانی که با بحران سوخت و قوانین سخت‌گیرانهٔ آلایندگی تعریف می‌شد. با وجود حذف موتورهای غول‌پیکر، فورد با معرفی نسخهٔ محدود کینگ کبرا در سال ۱۹۷۸، هوای طرفداران را داشت. این مدل با یک موتور ۴٫۹ لیتری V8 که تنها ۱۳۹ اسب بخار قدرت تولید می‌کرد، شاید سریع نبود اما با ظاهر تهاجمی، خط‌کشی‌های خاص و طرح یک مار کبرای بزرگ روی کاپوت، آن‌قدر جذاب بود که به‌عنوان بهترین مدل نسل دوم در تاریخ ثبت شود.

موستانگ نسل سوم که روی پلتفرم جدید فاکس ساخته شد، یک پیشرفت بزرگ نسبت به نسل قبلی بود و با ۱۵ سال حضور در خط تولید، به یکی از بادوام‌ترین نسل‌های این خودرو تبدیل شد. پرفورمنس نسل سوم در ابتدا خیلی بهتر از نسل دوم نبود اما رفته‌رفته تا اواخر دههٔ ۸۰ بهبود پیدا کرد. اوج عملکرد این نسل در آخرین سال تولیدش رقم خورد. در سال ۱۹۹۳، بخش خودروهای ویژهٔ فورد یا SVT، مدل SVT کبرا را عرضه کرد. این مدل به یک نسخهٔ تقویت‌شده از موتور ۴٫۹ لیتری V8 با قدرت ۲۳۵ اسب بخار و ارتقاهای فنی متعدد مجهز بود که به آن اجازه می‌داد مسافت ۴۰۰ متر را در ۱۴.۵ ثانیه طی کند. یک نسخهٔ مخصوص پیست به نام SVT کبرا R نیز معرفی شد که به لطف وزن کمتر، در پیست‌های مسابقه از هر موستانگ دیگری قبل از خود تواناتر بود.

در دوران نسل چهارم، فورد حتی به فکر دیفرانسیل جلو کردن موستانگ بر پایهٔ پلت‌فرم مزدا افتاد اما خوشبختانه مهندسان مانع این کار شدند و این نسل بر اساس نسخه‌ای اصلاح شده از پلت‌فرم فاکس شکل گرفت. این مدل که با کد SN95 شناخته می‌شد، ظاهر بسیار مدرن‌تری داشت و در تمامی بخش‌ها بهبود یافت تا هندلینگ و عملکرد بهتری داشته باشد؛ مانند نسل قبلی، نسل چهارم نیز نسخه SVT داشت و سه مدل مختلف کبرا در طول عمر آن تولید شد اما مدلی که بین سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۴ عرضه شد، به لطف موتور افسانه‌ای‌اش که لقب ترمیناتور را یدک می‌کشید، در تاریخ ماندگار شد. این مدل از یک موتور ۴.۶ لیتری V8 بهره می‌برد اما مهندسان فورد یک سوپرشارژر ایتون روی آن نصب کردند که قدرت را به رقم چشمگیر ۳۹۰ اسب بخار می‌رساند. با این نیروگاه، آخرین کبرا SVT می‌توانست مسافت ۴۰۰ متر را در ۱۲.۶ ثانیه طی کند.

نسل پنجم با طراحی رترو و الهام‌گرفته از نسل اول، یک بازگشت شکوهمند به ریشه‌ها بود. در این نسل، نام کبرا جای خود را به نام اسطوره‌ای شلبی GT500 داد. اولین شلبی مدرن در سال ۲۰۰۷ عرضه شد و در سال ۲۰۱۳ به اوج خود رسید. قلب این هیولا، یک موتور ۵.۸ لیتری سوپرشارژ آلومینیومی V8 بود که ۶۶۲ اسب بخار قدرت تولید می‌کرد. این قدرت ویرانگر به شلبی GT500 اجازه می‌داد تا مسافت ۴۰۰ متر را در حدود ۱۱.۵ ثانیه بپیماید و عصر جدیدی از قدرت را برای موستانگ تعریف کند.

در سال ۲۰۱۵، فورد نسل ششم را معرفی کرد که اگرچه کمتر از نسل قبل به گذشته وفادار بود اما همچنان ظاهر خیره‌کننده‌ای داشت و هندلینگ آن بسیار بهتر شده بود. در زمانی که هلکت‌های دوج صحنه را به آتش کشیده بودند، فورد با معرفی شلبی GT500 جدید بر پایهٔ نسل ششم، پاسخی دندان‌شکن به رقیب داد. این خودرو که در سال ۲۰۲۰ عرضه شد، چیزی فراتر از یک خودروی عضلانی بود و یک شکارچی تمام‌عیار محسوب می‌شد. زیر کاپوت عضلانی آن، یک موتور ۵.۲ لیتری سوپرشارژ V8 به نام پردتور قرار داشت که ۷۶۰ اسب بخار قدرت تولید می‌کرد. این نیروگاه عظیم باعث می‌شد GT500 در یک پیست آماده، مسافت ۴۰۰ متر را در ۱۰.۶ ثانیه طی کند و جایگاه خود را به‌عنوان پادشاه بلامنازع ماسل کارها تثبیت کند.

نسل فعلی موستانگ در سال ۲۰۲۲ رونمایی و از سال ۲۰۲۳ وارد بازار شد. طراحی آن انقلابی نبود اما در تمامی بخش‌ها بهبود یافت. ازآنجایی‌که تنها دو سال از تولید نسل هفتم می‌گذرد، هنوز نمی‌دانیم فورد چه نقشه‌هایی برای آینده دارد اما مدل GTD، موستانگ را از یک ماسل کار سنتی به یک سوپراسپرت تبدیل کرده است. هرچند مدل‌های GT350 و GT500 نسل قبل هم در پیست عالی بودند اما GTD با نسخهٔ تقویت‌شده موتور سوپرشارژ پردتور با ۸۱۵ اسب بخار قدرت و لیست بلندی از ویژگی‌های اختصاصی، کاملاً وارد قلمرو سوپر اسپرت‌ها شده است. این خودرو که درواقع یک ماشین مسابقه‌ای خیابانی است، پیشرفته‌ترین و بدون شک، تأثیرگذارترین موستانگ پرفورمنسی است که فورد تا به امروز ساخته و نشان می‌دهد که افسانهٔ این اسب آمریکایی همچنان با قدرت ادامه دارد.

 منبع: Autoevolution