راز موتور چهار سیلندر انقلابی جنرال موتورز که بهتر از هشت سیلندرها عمل کرد

شش سال پیش، وقتی جنرال موتورز اعلام کرد که می‌خواهد یک موتور چهار سیلندر را در سینهٔ پیکاپ‌های غول‌پیکر شورلت سیلورادو و جی‌ام‌سی سی‌یرا قرار دهد، بسیاری با ناباوری پوزخند زدند. ایده قرار دادن یک موتور کوچک در سینهٔ چنین خودروهایی، بیشتر شبیه به یک شوخی بود؛ اما آن موتور که بعدها توربومکس نام گرفت، نه‌تنها یک شوخی نبود، بلکه به یک پدیدهٔ مهندسی تبدیل شد که امروز، پس از شش سال، همچنان قواعد بازی را در این کلاس تعیین می‌کند. این یک حرکت جسورانه از سوی جنرال موتورز بود. در بازاری که قدرت با تعداد سیلندر و حجم موتور سنجیده می‌شد، آن‌ها مسیری کاملاً متفاوت را انتخاب کردند. درحالی‌که فورد و رم به موتورهای V6 تنفس طبیعی به‌عنوان گزینه‌های پایه پایبند بودند، جنرال موتورز با معرفی یک موتور ۲.۷ لیتری توربوشارژ با ۳۱۰ اسب بخار قدرت و ۴۷۰ نیوتن متر گشتاور، یک شوک واقعی به بازار وارد کرد.

راز موفقیت توربومکس در طراحی منحصربه‌فرد آن نهفته است. مهندسان جنرال موتورز به‌جای استفاده از یک موتور سواری معمولی، این پیشرانه را با الهام از موتورهای دیزل جان‌سخت طراحی کردند. آن‌ها می‌دانستند که این موتور باید تحت فشار بوست بالا و برای مدت طولانی کار کند، بنابراین از قطعات داخلی تماماً فورج‌کاری شده، میل‌لنگ تقویت‌شده و بوش‌های سیلندر آهنی استفاده کردند؛ تکنیک‌هایی که معمولاً برای موتورهای دیزلی پرقدرت به کار می‌رود. این رویکرد نتیجه داد اما نقطه عطف واقعی در سال ۲۰۲۲ رقم خورد. جنرال موتورز با یک به‌روزرسانی اساسی، بلوک سیلندر را مستحکم‌تر کرد، قطعات داخلی را بازهم تقویت کرد و با یک برنامه‌ریزی مجدد، گشتاور موتور را از ۳۴۸ به عدد حیرت‌انگیز ۵۸۰ نیوتن متر رساند. این جهش، توربومکس را به سلطان بی‌رقیب گشتاور در میان تمام موتورهای پایه در کلاس خود تبدیل کرد.

شاید بزرگ‌ترین شگفتی، مقایسهٔ این موتور چهار سیلندر با موتور نام‌آشنای ۵.۳ لیتری V8 جنرال موتورز باشد. در مدل ۲۰۲۶ شورلت سیلورادو، موتور توربومکس به‌عنوان پیشرانهٔ پایه عرضه می‌شود و حدود ۳ هزار دلار ارزان‌تر از نسخهٔ V8 است. نکته جالب اینجاست که این موتور چهار سیلندر، ۱۲ درصد گشتاور بیشتری نسبت به موتور V8 با ۵۲۰ نیوتن متر تولید می‌کند و این گشتاور را در دورهای بسیار پایین‌تری در اختیار راننده قرار می‌دهد. این یعنی واکنش سریع‌تر به پدال گاز، رانندگی نرم‌تر در ترافیک شهری و کشش بهتر در زمان حمل بار. درحالی‌که موتور V8 برای رسیدن به اوج قدرت نیاز به دور گرفتن دارد، توربومکس تقریباً از حالت درجا، حداکثر نیرو را آزاد می‌کند. البته موتور V8 با ظرفیت یدک‌کشی ۵۱۰۰ کیلوگرم همچنان از توربومکس با ظرفیت ۴۳۰۰ کیلوگرم پیش است اما هزینهٔ سوخت سالانهٔ موتور چهار سیلندر کمتر است.

وقتی به رقبا نگاه می‌کنیم، برتری توربومکس آشکارتر می‌شود. فورد در سال ۲۰۲۴، موتور پایه ۳.۳ لیتری V6 خود را با یک موتور ۲.۷ لیتری توئین توربوی V6 اکوبوست جایگزین کرد که ۵۴۰ نیوتن متر گشتاور تولید می‌کند؛ عددی که هرچند قابل‌احترام است اما همچنان از توربومکس کمتر است. در همین حال، پیکاپ رم ۱۵۰۰ همچنان از موتور ۳.۶ لیتری V6 تنفس طبیعی پنتاستار با تنها ۳۶۵ نیوتن متر گشتاور استفاده می‌کند. درنهایت، داستان توربومکس، داستان یک مهندسی هوشمندانه است. جنرال موتورز ثابت کرد که با طراحی درست، یک موتور چهار سیلندر نه‌تنها می‌تواند در دنیای پیکاپ‌های غول‌پیکر زنده بماند، بلکه می‌تواند به یک معیار جدید برای قدرت، گشتاور و کارایی تبدیل شود.

منبع: Carbuzz