در سال‌های آغازین قرن بیست و یکم، لینکلن شرایط چندان خوبی نداشت و خودروهایی تولید می‌کرد که در حد برند لوکس و باسابقه‌ای مثل این نبودند. لینکلن اما با رونمایی از کانسپت مارک X در نمایشگاه دیترویت 2004 سعی داشت این شرایط را تغییر دهد. این کانسپت که ترکیب چشمگیری از نوستالژی و مدرنیته بود، با استقبالی خیره‌کننده مواجه شد و سروصدایی به راه انداخت که برندی گیر افتاده در باتلاق مثل لینکلن به آن نیاز داشت خصوصاً زمانی که به‌تازگی با پیکاپ بلک‌وود شکستی شرم‌آور را تجربه کرده بود.

کانسپت مارک X که برای یادآوری دوران اوج لینکلن طراحی شده بود، جلوپنجرهٔ آلومینیومی بزرگی داشت که توسط چراغ‌های C شکل و تریم کرومی روی لبهٔ کاپوت احاطه شده بود. طراحان همچنین برای این ماشین بدنه‌ای ساده اما چشمگیر و دستگیره‌های در مخفی آلومینیومی را طراحی کرده بودند که با فشار دادن بیرون می‌آمدند. رینگ‌های 19 اینچی و طراحی عقب به سبک دُم قایقی با چراغ‌های LED هم از دیگر ویژگی‌های بیرونی این کانسپت بودند. در آن زمان، لینکلن تأکید می‌کرد که چراغ‌های LED می‌توانند نزدیک به 200 میلی‌ثانیه سریع‌تر از لامپ‌های سنتی روشن شوند.

جذاب‌ترین ویژگی مارک X اما سقف فلزی جمع شوندهٔ آن بود که پانل اصلی آن شیشه‌ای بود. این ویژگی بسیار جالبی در آن زمان محسوب می‌شد. این سقف ظرف 30 ثانیه در صندوق بار جمع می‌شد. طراحی بیرونی لوکس این ماشین در داخل کابین هم با تودوزی سفید و تریم آلومینیومی ادامه یافته بود. آمپرهای ساعت مانند و نمایشگر اطلاعاتی-سرگرمی 7 اینچی هم از دیگر ویژگی‌های داخلی این کانسپت بودند. البته به نظر می‌رسد نمایشگر مذکور واقعی نباشد زیرا موقعیت جغرافیایی خودرو را درست نشان نمی‌دهد.

مارک X بر اساس فورد تاندربرد بدفرجام ساخته شده بود و از یک پیشرانهٔ 3.9 لیتری V8 استفاده می‌کرد که 280 اسب بخار قدرت و 387 نیوتن متر گشتاور داشت. این نیرو از طریق یک گیربکس پنج سرعتهٔ اتوماتیک به چرخ‌های عقب منتقل می‌شد. حال درحالی‌که 20 سال از زمان رونمایی مارک X در دیترویت می‌گذرد، قرار است در ماه مارس به حراج گذاشته شود. فعلاً هیچ تخمینی در مورد قیمت احتمالی این کوپهٔ کانسپت وجود ندارد اما مارک X قبلاً چند بار با قیمت‌هایی مثل 101,750 دلار و 129,250 دلار خرید و فروش شده است.