اگر قصد خرید یک شاسیبلند را دارید، مانند بسیاری از خریداران امروزی، پیش از انتخاب خودرو با تصمیمهای زیادی روبهرو هستید. عنوان SUV امروزه طیف بسیار گستردهای از خودروها را شامل میشود؛ از مدلهای کوچک و جمعوجور گرفته تا شاسیبلندهای سهردیفه با فاصله محوری زیاد و پیشرانههایی که از موتورهای سه سیلندر توربوشارژ کوچک تا V8 های حجیم را در بر میگیرند.
یکی از اساسیترین تفاوتها میان شاسیبلندها، نوع ساختار آنهاست؛ یعنی اینکه خودرو از ساختار یکپارچه بدنه و شاسی Unibody استفاده میکند یا بدنه روی شاسی مستقل Body-on-Frame دارد. بحث بر سر برتری این دو ساختار سالهاست ادامه دارد و در واقع نمیتوان یکی را بهطور مطلق بهتر از دیگری دانست. هرکدام از این دو نوع ساختار در زمینههای خاصی عملکرد بهتری دارند و برای گروه متفاوتی از خریداران مناسب هستند. به همین دلیل است که خودروسازانی مانند فورد، جنرال موتورز و تویوتا، هم شاسیبلندهای یکپارچه و هم مدلهای مجهز به شاسی مستقل را در سبد محصولات خود دارند.
شاسیبلندهای دارای شاسی مستقل میتوانند توانایی بسیار بالایی داشته باشند و در بعضی شرایط به مسیرهایی بروند یا کارهایی انجام دهند که یک شاسیبلند یکپارچه از عهده آنها برنمیآید. با این حال، این ساختار معایب قابلتوجهی هم دارد. در ادامه پنج مورد از مهمترین نقاط ضعف خودروهای شاسیبلند با بدنه روی شاسی را بررسی میکنیم. جزئیات بسته به مدل متفاوت است، اما این موارد در بسیاری از آنها، از مدلهایی مانند تویوتا 4 رانر و جیپ رانگلر گرفته تا شاسیبلندهای بزرگی مانند شورولت تاهو و فورد اکسپدیشن، دیده میشود.
قیمت اولیه بالاتر
یکی از نخستین نکاتی که هنگام خرید یک شاسیبلند متوجه آن میشوید، قیمت بالاتر مدلهای مجهز به شاسی مستقل در مقایسه با کراساوورهای هماندازه و دارای ساختار یکپارچه است. در بازار امروز، شاسیبلندهای شاسی مستقل عمدتاً شامل مدلهای آفرودی مانند تویوتا 4 رانر و جیپ رانگلر یا مدلهای بزرگ و مبتنی بر پلتفرم وانت مانند تویوتا سکویا و شورولت تاهو هستند. در هر دو گروه، قیمت پایه معمولاً بهمراتب بالاتر از یک شاسیبلند یکپارچه مشابه است.
برای مثال، شورولت تاهو که یک شاسیبلند فولسایز با شاسی مستقل است، قیمت پایهای بیش از ۶۰ هزار دلار دارد؛ رقمی که حدود ۲۰ هزار دلار بیشتر از گرانترین شاسیبلند یکپارچه شورولت یعنی تراورس است. البته این موضوع به معنای گرانفروشی تاهو یا ارزان بودن تراورس نیست. تاهو و سابربن قابلیتهای زیادی دارند، اما برای دستیابی به این تواناییها باید هزینه بیشتری پرداخت کرد.
در محصولات جیپ نیز شرایط مشابهی دیده میشود. حتی نسخه پایه و ساده رانگلر چهاردر حدود ۴ هزار دلار گرانتر از مدل پایه چروکی با ساختار یکپارچه است؛ درحالیکه چروکی در کابین تجهیزات بیشتری ارائه میدهد. تویوتا سکویا نیز بیش از ۲۰ هزار دلار از بزرگترین و گرانترین شاسیبلند یکپارچه این شرکت، یعنی گرند هایلندر گرانتر است.
وزن و ابعاد بیشتر
یکی از دلایل محبوبیت شاسیبلندهای امروزی این است که با رواج کراساوورها، این خودروها نسبت به گذشته بیشتر به خودروهای سواری شباهت پیدا کردهاند؛ بهخصوص از نظر ابعاد و وزن. مدلهای دارای شاسی مستقل در مقابل، معمولاً به دلیل توانایی بیشتر در یدککشی و آفرود، وزن و ابعاد بزرگتری دارند. برای نمونه، شورولت تاهو که یک شاسیبلند سهردیفه با شاسی مستقل است، تقریباً ۳۶۰ کیلوگرم از تراورس سهردیفه سنگینتر است و در طول، عرض و ارتفاع نیز ابعاد بیشتری دارد.
در مورد تویوتا سکویا نیز این تفاوت قابلتوجه است. این شاسیبلند سهردیفه بیش از ۵۹۰ کیلوگرم سنگینتر از گرند هایلندر است و در تمام ابعاد بیرونی نیز اندازه بزرگتری دارد. وزن بیشتر مستقیماً روی مصرف سوخت و عملکرد خودرو تأثیر میگذارد. ابعاد بزرگتر از سوی دیگر میتواند فضای داخلی و کاربردپذیری بیشتری ایجاد کند، اما در پارکینگهای تنگ شهری یا هنگام ورود به پارکینگ خانه، یک شاسیبلند فولسایز با شاسی مستقل میتواند دردسر بیشتری ایجاد کند.
مصرف سوخت بیشتر
مصرف سوخت یکی دیگر از بخشهایی است که شاسیبلندهای شاسی مستقل معمولاً در آن نسبت به مدلهای یکپارچه عملکرد ضعیفتری دارند. وزن و ابعاد بیشتر باعث میشود این خودروها در مقایسه با کراساوورهای مشابه سوخت بیشتری مصرف کنند.
برای مثال، اگر جیپ رانگلر مجهز به موتور V6 را با کراساوور یکپارچه جیپ کامپس مجهز به موتور چهار سیلندر توربوشارژ مقایسه کنیم، کامپس مصرف سوخت بهتری دارد. این برتری در شاسیبلندهای سهردیفه بزرگتر نیز دیده میشود. مدلهایی مانند شورولت تراورس و تویوتا گرند هایلندر مصرف سوخت بهتری نسبت به تاهو و سکویا دارند. در واقع، در اغلب موارد توانایی بیشتر یک شاسیبلند با شاسی مستقل، هزینه خود را در قالب مصرف سوخت بالاتر نشان میدهد؛ بنابراین خریدار باید بررسی کند که آیا واقعاً به این قابلیتها نیاز دارد و آیا ارزش هزینه بیشتر سوخت را دارند یا خیر.
فرمانپذیری و راحتی پایینتر
پیش از رواج کراساوورها، خرید یک شاسیبلند تقریباً به معنای پذیرفتن تجربه رانندگی شبیه وانتها بود. اگرچه خودروسازان در سالهای اخیر پیشرفت زیادی در زمینه راحتی و کیفیت سواری مدلهای شاسی مستقل داشتهاند، اما ذات خودروهای وانت مانند همچنان در بسیاری از آنها، بهخصوص مدلهای آفرودی مانند فورد برانکو، جیپ رانگلر و تویوتا 4 رانر احساس میشود.
برای نمونه، بررسی تویوتا 4 رانر مدل ۲۰۲۶ نکات مثبتی درباره تجربه رانندگی آن داشت، اما وزن زیاد و ساختار شاسی مستقل در رانندگی شهری همچنان قابل تشخیص است. برای بسیاری از خریداران، این حس رانندگی شبیه خودروهای سنگین، بهای قابل قبولی برای توانایی آفرود 4 رانر است و حتی ممکن است بخشی از جذابیت آن محسوب شود؛ اما اگر هدف شما صرفاً استفاده شهری از یک شاسیبلند باشد، احتمالاً یک مدل یکپارچه چابکی و راحتی بیشتری ارائه خواهد کرد.
البته شاسیبلندهای فولسایز لوکس مانند جی ام سی یوکان دنالی، کادیلاک اسکالید و لینکلن نویگیتور میتوانند بسیار راحت و مجهز باشند؛ اما این سطح از راحتی در یک خودروی شاسی مستقل معمولاً با قیمت بسیار بالاتری به دست میآید.
فضای داخلی کمتر
فضای مناسب برای سرنشینان و بار یکی از دلایل اصلی خرید شاسیبلندهاست. با این حال، بزرگتر بودن یک شاسیبلند از نظر ابعاد بیرونی لزوماً به معنای فضای داخلی بیشتر نیست. در بسیاری از موارد، یک شاسیبلند دارای شاسی مستقل میتواند در مقایسه با مدل یکپارچهای با ابعاد بیرونی مشابه، فضای داخلی کمتری داشته باشد.
برای نمونه تویوتا گرند هایلندر با وجود ابعاد بیرونی کوچکتر، در بسیاری از اندازهگیریهای فضای داخلی با سکویا قابل مقایسه است. گرند هایلندر حتی در بررسیهای انجامشده، به دلیل استفاده بسیار خوب از فضای کابین مورد توجه قرار گرفته است؛ درحالیکه سکویا خودرویی بزرگتر در ابعاد خارجی است.
نمونه دیگر فورد برانکو اسپرت است. این مدل با وجود اینکه از برانکو کوچکتر است، در بیشتر اندازهگیریهای فضای داخلی عملکرد بهتری دارد. البته افرادی که به تواناییهای آفرودی، یدککشی یا استحکام یک شاسیبلند شاسی مستقل نیاز دارند، احتمالاً این مصالحه را میپذیرند؛ اما اگر اولویت شما دستیابی به بیشترین فضای داخلی در برابر ابعاد بیرونی خودرو باشد، معمولاً یک شاسیبلند با ساختار یکپارچه انتخاب بهتری خواهد بود.