بررسی مرسدس بنز SLC 2016 دیزلی

سه‌شنبه 18 آبان 1395 - 09:30

مطالعه 5 دقیقه

باد در موهای شما، خورشید پشت سر شما، جاده‌ی دلخواه شما و صدایی زیبا از پیشرانه! تصوری زیبا که اکثر افراد در هنگام فکر کردن به خودرویی رودستر دارند.

تبلیغات

اما کاربردی بودن و هزینه‌های زندگی مدرن اغلب تأثیرات خود را دارند و به همین دلیل است که مرسدس بنز روی نسخه‌های دیزل رودستر SLC خود بیشتر از پیشرانه‌های بنزینی مانور می‌دهد. ما مدل جدید SLC 250 d را آزمایش کرده‌ایم تا ببینیم که مرسدس بنز چه تحفه‌ای را به ارمغان آورده است.

پیش از این مدل بنزینی SLC 300 را تست کرده‌ایم اما باید گفت که آن خودرو آن‌طور که باید ما را تحت تأثیر قرار نداد. هرچند مدل 250 d روی کاغذ حرف‌های بیشتری برای گفتن دارد. سرخط خبرها در مورد این خودرو مصرف سوخت ادعایی فوق‌العاده‌ی 4.4 لیتر در هر صد کیلومتر است که باعث می‌شود این خودرو در لیست خرید مصرف‌کننده‌های خوش‌شانس قرار بگیرد. دست‌یابی به مصرف سوخت 5.6 لیتری به آسانی صورت می‌گیرد اگرچه که مصرف سوخت این خودرو اولویت اصلی شما نیست. پس شاید گشتاور 500 نیوتون متری آن مورد مهم‌تری باشد.

این میزان گشتاور از دل پیشرانه‌ی 4 سیلندر 2.1 لیتری سالخورده به دست می‌آید. تجارب قبلی به ما می‌گوید که این پیشرانه بهترین نسخه از نظر رفاه و آسایش نیست و همین موضوع در هنگام استارت ثابت می‌شود، زمانی که صدایی خشن از زیر کاپوت برمی‌خیزد.

خوشبختانه پیشرانه در سرعت‌های بالا به‌صورت شگفت‌انگیزی نرم و روان کار می‌کند و تا زمانی که دور آن زیر 3 هزار بماند در همین وضعیت باقی می‌ماند. مرسدس همچنین تلاش نکرده تا همانند برخی رقبا صدای غیرواقعی از اگزوز را خلق کند.

حداکثر گشتاور خودرو از دور 1600 در دسترس است و اکثر اوقات تندوتیز احساس می‌شود و شتاب صفر تا 100 کیلومتر در ساعت 6.6 ثانیه‌ای خودرو مؤید همین نکته است. به لطف سقف فلزی تاشدنی صدای باد و جاده به خوبی سرکوب شده است.

متأسفانه همین‌جا اکثر خبرهای خوب به پایان می‌رسد. در جاده SLC دیزلی از همان مشکلات مدل بنزینی رنج می‌برد؛ و البته این موضوعات با پیشرانه‌ی سنگین‌تر دیزلی بدتر نیز می‌شود. فرمان خودرو توزیع وزن خوبی دارد اما کاملاً بی‌حس و مبهم است؛ و وزن 1605 کیلوگرمی آن باعث شده تا احساس لنگر انداختن در پیچ‌ها به سرنشین دست دهد. پورشه 718 باکستر هیجان بیشتری داشته درحالی‌که آئودی TT رودستر دیفرانسیل جلو نیز دینامیک بهتری دارد.

فکر نکنید که سواری نرم خودرو می‌تواند این موارد را بپوشاند. خودروی حاضر در تست دارای پکیج اسپورت 995 پوندی به همراه دامپرهای تطبیقی است اما هنوز هم سواری خودرو در حالت کامفورت ناآرام و در حالت اسپورت نامطلوب نشان می‌دهد.

علیرغم نام جدید، SLC در چندین مورد سالخورده احساس می‌شود. سقف خودرو ایمن است اما عملکرد کندی داشته و طراحی داشبورد نیز در مقایسه با مدل‌های جدید بنز از مد افتاده به نظر می‌رسد. داخل کابین نیز برای راننده‌های قدبلند جادار نبوده و خودروی حاضر در تست نیز قیمت نهایی بیشتر از 50 هزار پوندی دارد زیرا باید آپشن های زیادی را برای خودرو سفارش دهید.

به‌طور شگفت‌آوری نسخه‌ی دیزلی مرسدس بنز SLC خیلی دورتر از نسخه‌ی پرچم‌دار AMG نیست. هرچند نمی‌توان آن را بهتر از رقبایی چون پورشه 718 باکستر و آئودی TT رودستر دانست. در سرعت‌های بالا این خودرو رفاه خوبی داشته و کم‌مصرف است اما C کلاس کابریولت 4 نفره خیلی گران‌تر از این خودرو نیست و البته سواری بهتری دارد. جای شرمساری است که پشت ظاهری زیبا و نامی جدید، خودروی با سن بالا قرار گرفته است.