مرسدس بنز خودروبر ۱۷۰ کیلومتری بلو واندر را پس از اسقاط در دهه ۶۰، با ۶ هزار ساعت کار کارشناسی و بر اساس عکسهای تاریخی بازسازی کرد.
در دهه ۱۹۵۰، مرسدس بنز وسیلهای ساخت که قرار بود خودروهای مسابقهای این شرکت را با بیشترین سرعت ممکن میان کارخانه و پیست جابهجا کند. نتیجه این پروژه، خودروبر منحصربهفردی به نام Renntransporter بود که به دلیل رنگ آبی و عملکرد خارقالعادهاش، لقب معجزه آبی یا Blue Wonder را گرفت. این خودروبر پس از بازنشستگی از خدمت، در سال ۱۹۶۷ اسقاط شد؛ تصمیمی که مرسدس بنز چند دهه بعد با بازسازی کامل نمونهای مشابه، عملاً به آن پاسخ داد.
چرا مرسدس بنز به یک خودروبر سریع نیاز داشت؟
در میانه دهه ۱۹۵۰، مرسدس بنز با خودروهای مسابقهای موفقی مانند W196 در فرمول یک و 300 SLR در مسابقات استقامتی حضور داشت. انتقال این خودروها به پیستهای مختلف اروپا و بازگرداندن سریع آنها به کارخانه برای تعمیر و آمادهسازی، اهمیت زیادی داشت. در آن دوران، خرابی یک خودروی مسابقهای میتوانست فرصت حضور در رقابت بعدی را از تیم بگیرد. به همین دلیل، مرسدس بنز تصمیم گرفت بهجای استفاده از کامیونهای معمولی، خودروبر ویژهای طراحی کند که بتواند خودروهای مسابقهای را با سرعتی بسیار بیشتر جابهجا کند.
این خودرو در سال ۱۹۵۴ در بخش آزمایش و توسعه مرسدس بنز ساخته شد و برای فصل مسابقات ۱۹۵۵ به خدمت درآمد. شاسی آن بر پایه ساختار مدل 300 S طراحی شده بود و بخشهایی از بدنه نیز از خودروهای تولیدی این شرکت گرفته شده بود.
موتور 300 SL و سرعت ۱۷۰ کیلومتر بر ساعت
مهمترین ویژگی Blue Wonder، پیشرانه آن بود. مهندسان مرسدس بنز از موتور شش سیلندر خطی سه لیتری مدل 300 SL استفاده کردند که ۱۹۲ اسب بخار قدرت تولید میکرد. این موتور در کنار وزن نسبتاً پایین و طراحی آیرودینامیکی بدنه، امکان دستیابی به حداکثر سرعت ۱۷۰ کیلومتر بر ساعت را فراهم میکرد؛ رقمی چشمگیر برای یک خودروبر در دهه ۱۹۵۰. طول خودرو نیز حدود ۶.۷۵ متر بود و طراحی یکپارچه کابین و بخش بار، ظاهری متفاوت به آن میداد.
برای بارگیری خودروهای مسابقهای، خبری از بالابرهای هیدرولیکی امروزی نبود. چهار ریل سبک فلزی روی خودرو قرار میگرفتند و با اتصال به قسمت عقب، به رمپی برای بالا بردن خودروهای مسابقهای تبدیل میشدند. این ریلها در برخی مسابقات حتی بهعنوان سکوی موقت تعمیرات نیز کاربرد داشتند.
چرا سریعترین خودروبر جهان را اسقاط کردند؟
خروج مرسدس بنز از مسابقات کارخانهای در پایان فصل ۱۹۵۵، سرنوشت Blue Wonder را نیز تغییر داد. پس از فاجعه مرگبار مسابقه ۲۴ ساعته لمان در همان سال که به کشته شدن ۸۳ تماشاگر و راننده فرانسوی، پیر لِوِگ، انجامید، مرسدس بنز تصمیم گرفت از رقابتهای اتومبیلرانی کنارهگیری کند. در نتیجه، خودروبر ویژه این شرکت نیز کاربرد اصلی خود را از دست داد و مدتی برای امور آزمایشی مورد استفاده قرار گرفت. سرانجام در سال ۱۹۶۷، نمونه اصلی اسقاط شد.
بازسازی معجزه آبی پس از چند دهه
با گذشت زمان، اهمیت تاریخی این خودروبر بیش از پیش مشخص شد و مرسدس بنز تصمیم گرفت آن را دوباره بسازد. مشکل این بود که نقشههای فنی کاملی از نمونه اصلی در دسترس نبود؛ بنابراین کارشناسان ناچار شدند با استفاده از تصاویر آرشیوی، اسناد تاریخی و اطلاعات باقیمانده، جزئیات خودرو را بازسازی کنند. این پروژه از سال ۱۹۹۳ آغاز شد و حدود ۶۰۰۰ ساعت کار تخصصی برای تکمیل آن صرف شد. سرانجام در سال ۲۰۰۱، نمونه بازسازیشده در مراسم جشن صدسالگی مرسدس بنز و فستیوال سرعت گودوود به نمایش درآمد.
امروز Blue Wonder در موزه مرسدس بنز در اشتوتگارت نگهداری میشود و درحالیکه یک دستگاه 300 SLR روی بخش بار آن قرار دارد، یادآور دورانی است که سرعت و مهندسی خودروهای مسابقهای حتی به وسایل حملونقل آنها نیز راه پیدا کرده بود.