اولین تجربه سوار شدن بر موتورسیکلت یا اسکوتر برای کسی که تاکنون با وسیلهای دوچرخ رانندگی نکرده، میتواند هم هیجانانگیز و هم کمی اضطرابآور باشد. تفاوت اصلی با خودرو فقط در تعداد چرخها نیست؛ حفظ تعادل، کنترل گاز و ترمز، نگاه کردن به مسیر و واکنش به تغییرات سطح جاده، همگی مهارتهایی هستند که باید بهتدریج آموخته شوند. به همین دلیل توصیه میشود فرد پیش از ورود به خیابان، کنترل وسیله را در محیطی امن و کنترلشده تمرین کند.
پیش از حرکت، موتورسیکلت را بشناسید
اولین قدم، نشستن روی موتورسیکلت در حالت خاموش و پیدا کردن محل و عملکرد تمام کنترلهاست. در موتورسیکلت دندهای باید با کلاچ، دسته گاز، ترمز جلو و عقب، دستهدنده و کلیدهای اصلی آشنا شوید. در اسکوترهای اتوماتیک خبری از تعویض دنده و اهرم کلاچ نیست، اما کنترل دقیق گاز و ترمز همچنان اهمیت زیادی دارد.
ارتفاع زین نیز مهم است. موتورسیکلت یا اسکوتر مناسب برای فرد مبتدی باید به اندازهای باشد که هنگام توقف بتواند وسیله را با کنترل مناسب نگه دارد و کنترلها نیز بهراحتی در دسترس باشند. پیش از روشن کردن موتور نیز باید وضعیت لاستیکها، ترمزها، چراغها، راهنماها و نشتی احتمالی سوخت یا روغن بررسی شود.
اولین حرکت را در خیابان انجام ندهید
برای اولین تمرین، محوطهای خلوت، هموار و عاری از خودرو و عابر انتخاب کنید. بهتر است تمرین با سرعت بسیار پایین آغاز شود و فرد ابتدا به حرکت مستقیم، کنترل گاز و توقف عادت کند. در موتورسیکلت دندهای، هماهنگ کردن تدریجی کلاچ و گاز از مهمترین مهارتهای اولیه است. در اسکوتر، چون انتقال قدرت بهصورت خودکار انجام میشود، تمرکز بیشتر روی کنترل نرم دسته گاز و استفاده صحیح از ترمزها خواهد بود. آموزشهای استاندارد مبتدیان نیز حرکت مستقیم، شروع و توقف، تعویض دنده و گردش را بهصورت مرحلهای آموزش میدهند.
هنگام حرکت باید نگاه به مسیر و چند متر جلوتر باشد و از خیره شدن به چرخ جلو یا موانع نزدیک پرهیز شود. پس از تسلط بر حرکت مستقیم، باید توقفهای آرام، گردشهای وسیع و سپس مانورهای کمسرعت تمرین شوند.
چه زمانی وارد خیابان شویم؟
ورود به ترافیک باید زمانی انجام شود که فرد بتواند بدون اضطراب، وسیله را روشن کند، حرکت کند، سرعت را کاهش دهد و متوقف شود و هنگام گردش نیز کنترل خود را از دست ندهد. بهتر است نخستین مسیر، کوتاه و کم تردد باشد و از خیابانهای شلوغ، سرعت بالا و شرایط نامساعد جوی دوری شود.
استفاده از کلاه ایمنی استاندارد و لباس محافظ نیز از همان نخستین تمرین ضروری است. علاوه بر کلاه ایمنی، پوشاندن دستها و پاها با لباس مناسب و استفاده از دستکش و کفش ساقدار برای کاهش آسیبهای ناشی از سقوط یا برخورد نیز توصیه میشود. مهمتر از همه اینکه یادگیری موتورسواری نباید با عجله انجام شود. گذراندن دوره آموزشی عملی زیر نظر مربی میتواند فرد مبتدی را با کنترل وسیله، ترمزگیری، گردش و مدیریت خطر در محیطی کنترلشده آشنا کند.