بازار واردات خودرو در ایران ظاهری پرزرقوبرق دارد اما در واقع با مشکلات جدی روبهروست؛ نبود ارتباط رسمی با شرکتهای مادر، ضعف خدمات پس از فروش و آشفتگی ساختاری باعث شده واردکنندگان بیشتر نقش واسطه تجاری را ایفا کنند تا نمایندگی صنعتی. طبق آمار، ۵۳ شرکت در این عرصه فعالند و ۱۳ شرکت بهصورت مولتیبرند فعالیت دارند؛ ترکیبهای نامتجانس برندها و عرضه خودروهای تولید چین با نامهای ژاپنی یا آلمانی، نمونهای از این بینظمی است.
بیشتر بخوانید:
این آشفتگی نهتنها در سطح مجوزها بلکه در تجربه خریداران نیز دیده میشود؛ مواردی مانند عرضه تویوتا کرولا با قیمت نامشخص و تأخیر طولانی، یا تحویل کیا اپتیما و اسپورتیج با مغایرت نسبت به وعده اولیه و اختلاف قیمت، نشان میدهد مشتریان عملاً قربانی نبود نمایندگی رسمی و انضباط برند شدهاند. در چنین شرایطی، واردکنندگان بدون پشتوانه کارخانهای، خودروهایی را وارد میکنند که فاقد شفافیت و ثبات هستند.
پیامد این وضعیت سه آسیب اصلی است: نبود تخصص فنی یکپارچه، ضعف جدی خدمات پس از فروش و فقدان پشتیبانی کارخانهای. شرکتهای چندسبدی نمیتوانند استانداردهای آموزشی و نرمافزاری برندهای مختلف را رعایت کنند، بنابراین کیفیت خدمات کاهش یافته و اعتماد مشتریان از بین میرود. علاوه بر این، خودروهای وارداتی نه بهروزرسانی نرمافزاری دریافت میکنند و نه مشمول فراخوانهای ایمنی جهانی هستند؛ نتیجه آن بازاری پرهزینه و بیثبات برای خریداران ایرانی است.