بازتولید ابرخودروی رکوردشکن ۱۶ سیلندر آئودی پس از ۹۰ سال
آئودی یکی از خارقالعادهترین ماشینهای دوران پیش از جنگ خود را احیا کرده است؛ دورانی که در نبردی بیپایان برای کسب رکورد سرعت با پیکانهای نقرهای مرسدس بنز قرار داشت و خبری از محدودکنندههای سرعت امروزی نبود. این خودرو لوکا نام دارد که به یاد شهری در ایتالیا نامگذاری شده است؛ مکانی که نسخهای خاص از خودروی مسابقهای تایپ A اتویونیون موفق شد به سرعت باورنکردنی ۳۲۷ کیلومتر بر ساعت دست یابد و رکورد ۳۱۷ کیلومتر بر ساعتی را که پیش از آن توسط رودولف کاراچیولا با مرسدس ثبت شده بود را شکست. در سال ۱۹۳۵ که خودروهای معمولی بهزحمت به سرعت ۸۰ کیلومتر بر ساعت میرسیدند، ثبت چنین سرعتی با یک پیشرانه ۵ لیتری V16 با قدرت ۳۴۳ اسب بخار، فراتر از تصور بود.
سرنوشت نسخه اصلی این خودرو در هالهای از ابهام قرار دارد؛ بسیاری از خودروهای مسابقهای اتویونیون در طول جنگ جهانی دوم به پشت پرده آهنین در روسیه کمونیستی منتقل شدند و دیگر هرگز دیده نشدند. به همین دلیل، وظیفه بازسازی لوکا از نقطه صفر بر عهده متخصصان بریتانیایی در مجموعه «کراسویت و گاردینر» قرار گرفت که پیشتر پروژههایی نظیر تایپ ۵۲ را برای بخش میراث تاریخی آئودی انجام داده بودند. این فرآیند تنها شامل اسکن نقشههای قدیمی نبود زیرا تیم سازنده با وجود دسترسی به برخی اسناد در مخازن آئودی، در طول فرآیند ساخت سهساله خود، بهشدت به عکسهای اصلی و قدیمی تکیه کردند تا بتوانند جزئیات را بهدقت پیادهسازی کنند.
نتیجه این تلاش، حتی با استانداردهای ابرخودروهای امروزی نیز خیرهکننده است. بدنه خودرو گویی توسط خودِ باد تراشیده شده؛ چرخهای پوشیده، کابین حبابی صاف و دمی که در یک نقطه تیز به پایان میرسد، همگی نشان از نبوغ آیرودینامیکی دارند. درحالیکه طراحی خودروهای جادهای تا دهه ۱۹۸۰ بهطور کامل با علم آیرودینامیک ادغام نشده بود، در دهه ۱۹۳۰ برای ثبت رکورد سرعت، حتی کوچکترین ضرایب درگ نیز اهمیت حیاتی داشتند. این بازسازی بهخوبی نشان میدهد که چگونه مهندسان آن دوران بدون ابزارهای دیجیتال، به فرمهایی دست یافتند که هنوز هم کارآمد و پیشرو به نظر میرسند.
اگرچه خودروی نهایی بسیار به نسخه اصلی وفادار است اما در ساخت آن تغییرات ظریفی با الهام از مدلهای بعدی اتویونیون اعمال شده است. برای جلوگیری از داغ شدن بیشازحد بدنه، سیستم تهویه قویتری تعبیه شده که مهندسان اتویونیون اولین بار در مسابقه آووس برلین در می ۱۹۳۵ معرفی کرده بودند. همچنین برای پیشرانه نیز از موتور ۶ لیتری متعلق به اتویونیون تایپ C با ۵۲۰ اسب بخار قدرت استفاده شده که از نظر ظاهری کاملاً مشابه نسخه اصلی است اما قابلیت اطمینان بیشتری دارد و یافتن قطعات آن آسانتر است. بااینحال، گیربکس پنج سرعته خودرو فاقد سینکرونایزر است و راننده باید با مهارت بالایی از تکنیک گاز میان تعویض دنده استفاده کند.
از نظر تئوری، این خودروی ۹۶۰ کیلوگرمی با ضریب درگ ۰.۴۳ اکنون باید سریعتر از هر زمان دیگری باشد و هرچند آئودی برنامهای برای آزمایش حداکثر سرعت آن ندارد اما قرار است این جواهر نقرهای در جشنواره سرعت گودوود در جولای ۲۰۲۶ تواناییهای خود را به نمایش بگذارد.
