دعوا بر سر نام لوچه، وقتی مزدا به فراری درس تاریخ میدهد!
حواشی فراری لوچه تمامی ندارد. پس از انتقادات فراوان از طراحی این خودرو کاهش ارزش سهام فراری، حالا مزدا و فراری در حال حاضر وارد یک جنگ جدی بر سر نام لوچه شدهاند. داستان ازاینقرار است که مزدا سالها پیشازاین نام استفاده کرده بود اما فراری ادعا میکند که حق مالکیت جهانی این نشان تجاری را در اختیار دارد. بااینحال، ژاپنیها به این سادگیها میدان را خالی نمیکنند؛ مزدا همچنان در کشور ژاپن حق مالکیت لوچه را در دست دارد و این یعنی اگر کوتاه نیاید، فراری مجبور خواهد شد نام خودروی برقی جدیدش را تغییر دهد؛ اتفاقی که به نظر میرسد مزدا با تمام توان به دنبال آن است.
پسازاینکه ایتالیاییها از سوپرکار برقی خود با نام لوچه پردهبرداری کردند، طراحان و مدیران مزدا دستبهکار شدند تا به شیوهای هوشمندانه رقیب خود را در فضای مجازی به توپ ببندند. آنها ابتدا تصویری از نخستین سدان لوکس تاریخ خود را در شبکههای اجتماعی منتشر کردند و با کنایهای سنگین نوشتند: «کسی حرف از لوچه زد؟» ماجرا به همینجا ختم نشد و مزدا یک داستان مصور کوتاه منتشر کرد که در آن به پیشینه عمیق خود با استودیوهای طراحی ایتالیایی اشاره کرده بود. در این میان، فراری که این روزها سخت درگیر جمع کردن این حواشی حقوقی است، ترجیح داده سکوت کند و هنوز پاسخی به این کنایهها نداده است.
لوچه نخستین تلاش جدی مزدا برای ورود به بازار سدانهای لوکس بود. این خودرو بهعنوان پرچمدار مزدا بین سالهای ۱۹۶۶ تا ۱۹۹۱ روی خط تولید قرار داشت و در طول این ۲۵ سال، در قالب پنج نسل مختلف به بازار عرضه شد. این خودرو جایگاهی والا در تاریخ مزدا دارد زیرا سنگ بنای هویت این برند را پایهگذاری کرد و به جهان نشان داد که مزدا خودروسازی جسور، نوآور و بیباک است.
ادعای مزدا مبنی بر اصالت ایتالیایی این خودرو نیز صرفاً یک شعار تبلیغاتی برای فخر فروختن نیست. ریشه این داستان به سال ۱۹۶۰ و نمایشگاه خودروی تورین برمیگردد؛ جایی که «هیوکی میاکاوا» و «ماریسا باسانو» با یکدیگر آشنا شدند. این زوج که مدتی بعد باهم ازدواج کردند، واسطه و پل ارتباطی میان مزدا و استودیوی طراحی مشهور برتونه شدند. آنها دو شخصیت بزرگ دنیای خودرو یعنی «تسونجی ماتسودا» مدیرعامل وقت مزدا و «جورجتو جوجارو» جوان که در آن دوران بهعنوان طراح در استودیو برتونه کار میکرد را به هم متصل کردند.
نتیجه این وصلت، خلق دو محصول جاودانه بود که فلسفه طراحی مینیمال ژاپنی را با ظرافت مینیاتوری ایتالیایی ترکیب کرد. اولین ثمره این همکاری مدل فامیلیا در سال ۱۹۶۳ بود و سه سال بعد، در سال ۱۹۶۶، نوبت به شاهکاری به نام لوچه رسید. البته کار جوجارو با مزدا در اینجا به پایان نرسید و او در سال ۱۹۶۹ مدل لوچه روتاری کوپه را هم برای آنها طراحی کرد. حتی در مدلهای دیگری مثل خودروی شهری و کوچک کارول یا کوپه اسپرت و افسانهای کاسمو که مستقیماً توسط این طراح ایتالیایی خلق نشده بودند نیز میتوان تأثیرپذیری از سبک بدنه شیک اروپایی را بهوضوح دید.
طبیعی است که در اولین نگاه به مزدا لوچه، آن را با محصولات آلفارومئو، فیات یا لانچیا اشتباه بگیرید. چراغهای جلو و جلوپنجره در یک قاب یکپارچه و کشیده جا خوش کردهاند و کاپوت بلند خودرو، با وقار تمام به آن ابهت بخشیده است. اتاق شیشهای و مرتفع این مدل نیز کاملاً هماهنگ با سدانهای ایتالیایی دهه ۶۰ طراحی شده و در نمای عقب همهچیز در اوج سادگی طراحی شده است. این خودرو یک نسخه استیشن هم داشت که در جذابیت ظاهری دستکمی از مدل سدان نداشت اما شاهکار واقعی این خانواده، مدل روتاری کوپه بود که چشمها را خیره میکرد.
این نسخه برخلاف مدل سدان، ارتفاع کمتری داشت، کشیدهتر بود و اصلاً شبیه برادر کاربردی و خانوادگی خود نبود. درهای بدون ستون این کوپه لوکس، نمایی یکپارچه و سیال به بخش جانبی خودرو بخشیده بود که اوج ظرافت طراحان را نشان میداد. طراحی کوپهٔ ژاپنی در اوج سادگی و بهدوراز هرگونه شلوغکاری و قطعات اضافه انجام شده بود یعنی دقیقاً نقطه مقابل فراری لوچه امروزی که کاملاً از ظرافت ایتالیایی فراری فاصله گرفته است.