احتمال فروش لامبورگینی و دوکاتی در پی مشکلات مالی گروه فولکسواگن
خروج پورشه از سرمایهگذاری مشترک بوگاتی-ریماک برای بسیاری از علاقهمندان به دنیای خودرو، پایانی تلخ بر دورانی بود که از سال ۱۹۹۸ بوگاتی را بخشی جداییناپذیر از گروه فولکسواگن میدیدند. حالا اما به نظر میرسد که این تنها آغازی بر روند خروج از داراییهای بزرگ است. گزارشهای تازه فایننشال تایمز نشان میدهد که مشاوران مالی گروه فولکسواگن، مدیران را به بررسی دوباره طرحهای قدیمی یعنی فروش برند موتورسیکلتسازی دوکاتی یا عرضه سهام لامبورگینی در بورس تشویق میکنند. هدف از این کار، عبور از فشار مالی شدید و تأمین نقدینگی برای برنامههای اصلاحی است. این در حالی است که فولکسواگن بهتازگی بخش موتورهای دیزل دریایی Everllence خود را هم به مبلغ ۷.۴ میلیارد یورو فروخت اما با وجود ارزشگذاری فراتر از انتظار، بازهم برای پوشش هزینههای سرسامآور بازسازی و سرمایهگذاری در محصولات آینده کافی به نظر نمیرسد.
فولکسواگن با مجموعهای از بحرانهای پیچیده روبروست که آن را به سمت یکی از بزرگترین پروژههای بازسازی شرکتی در دهههای اخیر سوق داده است. این برنامه شامل حذف ۱۰۰ هزار شغل و تعطیلی چهار کارخانه است. همزمان، این گروه در جبههای دشوار با خودروسازان چینی در حال رقابت است و هزینههای گزافی را برای حفظ جایگاه خود در عصر خودروهای الکتریکی متحمل میشود. در همین حال گزارشهایی مبنی بر احتمال توقف همکاری در حوزه رانندگی خودکار بین واحد نرمافزاری CARIAD و بوش با وجود سرمایهگذاری ۱.۵ میلیارد یورویی شنیده میشود. سخنگوی فولکسواگن در پاسخ به این اخبار، برخلاف انتظارات، شایعات را تکذیب نکرد و تأکید داشت که تمام برندها و زیرمجموعهها باید تحولی عمیق را تجربه کنند زیرا به گفته اولیور بلوم، مدیرعامل گروه، مدل کسبوکار سنتی «توسعه در آلمان و تولید در اروپا برای صادرات»، دههها موفق بوده اما دیگر در شرایط کنونی کارایی ندارد.
ارزش برندهای زیرمجموعه فولکسواگن از زمان تملک توسط آئودی، رشد چشمگیری داشته است. لامبورگینی که در سال ۱۹۹۸ با ۱۱۰ میلیون دلار خریداری شد، اکنون طبق برآوردها بیش از ۲۲ میلیارد دلار ارزشگذاری میشود و سال گذشته نیز با وجود مشکلات تعرفهای، ۸۸۸ میلیون دلار سود خالص به ثبت رساند. دوکاتی نیز که در سال ۲۰۱۲ با ۹۰۹ میلیون دلار خریداری شد، جایگاه تجاری قدرتمندی دارد. پیشنهاد مشاوران در مورد لامبورگینی این است که بهجای فروش کامل، به یک شرکت سهامی عام تبدیل شود تا گروه فولکسواگن ضمن حفظ کنترل آن از طریق آئودی، بتواند با فروش سهام به مردم، سرمایه جذب کند. بااینحال، همه تحلیلگران بر این باور نیستند که این برندها فروخته خواهند شد زیرا به اعتقاد بسیاری، فولکسواگن بعید است بهراحتی قید برندهایی که بهطور مداوم سودآوری بالایی دارند را بزند. درنهایت، این بحثها نشاندهنده عمق فشاری است که بزرگترین خودروساز اروپا با آن دستوپنجه نرم میکند و این پرسش را ایجاد کرده است که اگر لامبورگینی یا دوکاتی روزی از تملک فولکسواگن خارج شوند، چه آیندهای در انتظار آنها خواهد بود؟