ملاقات نزدیک با لانزانته 95-59، ادای احترام به مکلارن F1 با ابرخودروی سهنفره
سال گذشته، مهندسان خلاق شرکت لانزانته ایده خود را برای بازتولید مدرن مکلارن F1 با معرفی مدل 95-59 رونمایی کردند؛ ابرخودرویی سهنفره که بهافتخار پیروزی مکلارن F1 GTR شماره ۵۹ در مسابقهٔ لمان ۱۹۹۵ با رانندگی لانزانته شکل گرفته است. روند توسعه این خودرو برای تولید محدود ۵۹ دستگاهی بهسرعت روبهجلو حرکت میکند و اکنون لانزانته یک نسخه پروتوتایپ از آن را به فستیوال سرعت گوودوود آورده که فرصت ملاقات نزدیک با این جواهر کمیاب را فراهم کرده است. این خودرو که بر پایه مکلارن 750S توسعه یافته، برچسب قیمتی سنگین ۱.۲ میلیون پوندی (حدود ۱.۵ میلیون دلار) را یدک میکشد.
طراحی بدنه؛ آمیزهای از مهندسی مسابقهای و آیرودینامیک
تغییرات ظاهری این مدل توسط «پل هاوس»، طراح نامآشنای مدلهای P1، 720S و آرتورا صورت گرفته است. چراغهای مکلارن 750S حفظ شدهاند اما بدنه تمام کربنی خودرو کاملاً بازطراحی شده تا ظاهری پختهتر و باوقارتر پیدا کند. ورود به کابین این ابرخودرو از طریق درهای خفاشی عظیمی صورت میگیرد که در بخش بالایی خود به پنلهای شیشهای مجهزند؛ این ترفند هوشمندانه نور طبیعی بیشتری را به کابین تزریق کرده و حس تنگنای فضا را برای سه سرنشین از بین میبرد. دماغه خودرو با شیبی تند به سمت جلو و پایین کشیده شده تا فرم چراغهای آن یادآور لوگوی مکلارن باشد و درعینحال، به لطف شیشه جلوی یکپارچه و خمیده، دید روبهجلوی فوقالعادهای برای راننده فراهم کند.
اسپلیتر عمیق جلو نویدبخش داونفورس عظیمی است و رینگهای آلومینیومی فورجکاریشده به کاهش وزن غیرفنرسوار کمک شایانی میکنند. با بسته شدن درها، بدنه کربنی خودرو با رنگ خاکستری خاص خود ظاهری کاملاً سیال و یکدست پیدا میکند جایی که تنها بخشهای ظریف فیبر کربن بدون رنگ در نزدیکی گلگیر جلو و ستون A این یکپارچگی بصری را میشکنند. در بخشهای پایینی درها نیز شیارهای مشکیرنگی دیده میشود که برای هدایت هوای متلاطم پشت چرخ جلو طراحی شدهاند درحالیکه بخش مشکیرنگ بالای درها، مجرای تنفس پیشرانه است. نصب آینههای جانبی در بالاترین قسمت درها، یادآور مکلارن F1 است و رنگ خاکستری بدنه با نام Ueno Grey دقیقاً همان کدهای رنگی خودروی قهرمان لمان ۱۹۹۵ است.
کابین پیشرفته با سه صندلی نمادین
با باز کردن درِ بزرگ خودرو، شاسی مونوکوک فیبر کربنی و رکابهای پهن آن خودنمایی میکنند که شاید ورود کاملاً بینقص و بدون برخورد سر به سقف را به یک چالش تبدیل کند اما کیفیت ساخت و ظرافت متریال بهقدری بالا است که پس از نشستن، هیچکس بهسختی سوار شدن فکر نخواهد کرد. صندلیهای سرنشینان جانبی درواقع حفرههایی در دل مونوکوک کربنی هستند که زاویه پشتی تندی دارند تا فضای پای کافی ایجاد شود. برخلاف گوردون موری T.50، در اینجا خبری از گیربکس دستی نیست و درنتیجه زانوی سرنشینان مزاحمتی برای تعویض دنده راننده ایجاد نمیکند؛ بااینحال، استفاده از پدهای نازک روی فیبر کربن خشک نشان میدهد که راحتی در مسافتهای بسیار طولانی، اولویت اصلی این صندلیها نبوده است. غربیلک فرمان در اوج سادگی طراحی شده و پدالهای فلزی در کنار ترکیب رنگی کرم و قهوهای این نسخه، جلوه لوکسی به فضای داخلی بخشیدهاند. کیفیت مونتاژ این پروتوتایپ حتی از برخی خودروهای لوکس صفرکیلومتر بازار نیز بالاتر به نظر میرسد.
غرش نیروگاه V8
با حرکت به سمت عقب خودرو، المانهای مدرن مکلارن نظیر چراغهای منحنی و باریک پنهانشده در زیر باله متحرک هیدرولیکی نمایان میشوند. سیستم اگزوز مرکزی که در ارتفاع بالا نصب شده، نمایی شبیه به مدل P1 ایجاد کرده و دیفیوزر عظیم و یکپارچه زیر بدنه، پتانسیل پرفورمنس وحشتناک خودرو را به رخ میکشد. در قلب این سوپرکار خاص همان پیشرانه ۴ لیتری V8 توئین توربوی آشنای مکلارن قرار دارد که البته حالا ۸۵۰ اسب بخار قدرت و ۸۸۰ نیوتنمتر گشتاور تولید میکند. این اعداد نشاندهنده افزایش ۱۱۰ اسب بخاری قدرت و ۸۰ نیوتنمتری گشتاور نسبت به نسخه استاندارد 750S است. قدرت این پیشرانه هم از طریق همان گیربکس هفت سرعته دوکلاچه به چرخهای عقب منتقل میشود
همچنین پکیج LM30 که یادآور پیروزی سه دهه پیش در لمان است هم قابل سفارش خواهد بود که رینگهای فورجکاریشده، هدرز اگزوز اینکونل، اتصالات تیتانیومی بدنه و عایقهای حرارتی با روکش طلا را برای محوطه موتور و اگزوز به همراه دارد و درمجموع ۲۰ کیلوگرم از وزن خودرو میکاهد. این پکیج همچنین شامل نشانهای ویژه، نقشه پیست لمان روی پشتسری صندلی راننده و پلاکهای مخصوص است. با سفارش این پکیج، وزن خودرو به تنها ۱۲۵۰ کیلوگرم میرسد.
با وجود این ویژگیهای مسابقهای، لانزانته تأکید دارد که 95-59 خودرویی مخصوص پیست نیست و با فضای بار مناسب و باک ۷۰ لیتری برای شعاع حرکتی بالا، راحتی کافی را برای استفادههای مداوم شهری فراهم میکند. با توجه به سابقه درخشان لانزانته در تبدیل خودروهای مخصوص پیست به نمونههای مجاز شهری برای برندهایی چون مکلارن، پاگانی و پورشه، ورود به دنیای اتاقسازی گامی منطقی برای این شرکت به شمار میرود. نصف ظرفیت تولید این شاهکار ۱.۲ میلیون پوندی از هماکنون پیشفروش شده است.