پولاستار از آمریکا میرود؛ نمایندگیها زیر بار ضرر میمانند
پولاستار در آمریکا به نقطهای رسیده که عقبنشینی، از خودِ ممنوعیت هم دردناکتر شده؛ برندی که قرار بود در بازار خودروهای برقی جای پای محکمی بسازد، حالا تصمیم گرفته مسیر اعتراض را کنار بگذارد و از پایان فروش پس از مدلسال ۲۰۲۷ عبور کند.
بهگزارش کارزکوپس، وزارت بازرگانی آمریکا، از طریق دفتر امنیت صنعت و تجارت، ماه گذشته اعلام کرد که پولاستار اجازهی فروش خودروهای جدید در این کشور را پس از مدلسال ۲۰۲۷ نخواهد داشت؛ دلیل هم مالکیت و فناوری چینی این برند عنوان شد. ولوو در همین پرونده توانست معافیت بگیرد، اما پولاستار حتی سراغ همان مسیر هم نمیرود و ترجیح داده از نبرد حقوقی و اداری صرفنظر کند.
تصمیم، معنای سادهای دارد. بازار آمریکا برای پولاستار دیگر میدان جنگ نیست؛ میدان خروج است.
سخنگوی پولاستار، مایکل اوفیارا، به والاستریت ژورنال گفت شرکت سرمایهگذاریهایش را به سمت بازارهایی میبرد که در آنها موقعیت برند قویتر و امکان رشد سودآور بیشتر است، با تمرکز سنگین بر اروپا. در عمل، همین جمله توضیح میدهد چرا آمریکا اولویت خود را از دست داده؛ جایی که سهم فروش پولاستار در سال گذشته فقط ۶ درصد از فروش جهانی بود.
عددها کوچک بودند، اما ضربه بزرگتر از آن چیزی است که در نگاه اول دیده میشود. پولاستار در سال گذشته فقط ۵٬۷۴۷ دستگاه در آمریکا فروخت؛ رقمی که برای برندی با دو محصول مهم، Polestar 3 و Polestar 4، ناچیز به نظر میرسد. هر دو خودرو از نگاه فنی در ردهی محصولاتی جدی قرار میگیرند، اما بازار آمریکا به آن اندازه که انتظار میرفت با آنها همراه نشد.
همین جاست که ماجرا از سطح یک تصمیم شرکتی به بحران شبکهی فروش میرسد. ۳۲ نمایندگی پولاستار در آمریکا حالا با آیندهای روبهرو هستند که در آن سرمایهگذاریهای سنگین، بازگشت روشن ندارد. بسیاری از این نمایندگیها همزمان ولوو را هم میفروشند، اما برای برند برقیِ پولاستار هزینههایی میلیونی خرج کردهاند؛ از طراحی فضا گرفته تا ساخت و تجهیز سالنها، با این امید که برند در مسیر رشد قرار بگیرد و شاید به رقیبی برای نامهای اروپایی و حتی تسلا تبدیل شود.
یکی از نمونههای برجسته، متیو هایکن، مالک نمایندگی، است که به والاستریت ژورنال گفت برای یک نمایندگی جدید پولاستار در ایست هانوورِ نیوجرسی «میلیونها» دلار هزینه کرده بود. او پس از اعلام اولیهی ممنوعیت، ساختوساز را متوقف کرد و حالا شنیدن اینکه پولاستار هم قصد اعتراض ندارد، به گفتهی خودش «واقعا ناراحتکننده» بوده است.
فشار اصلی دقیقا همینجاست؛ خودروها ممکن است از خط تولید بهسوی بازارهای دیگر بروند، اما نمایندگیها با هزینههای قفلشده باقی میمانند. در بسیاری از ایالتها، قوانین خودروساز را ملزم میکنند که هنگام خروج از بازار به نمایندگیها غرامت بدهد. به گفتهی وکیل نیویورکی، راسل مکریوری, راه معمول برای فرار از چنین تعهدی، ورشکستگی است. پولاستار فعلا فقط از همکاری برای «مدیریت این گذار» حرف زده و جزئیات روشنی ارائه نکرده است.
در همین حال، شرکت برای خالی کردن انبارها دست به تخفیفهای سنگین زده است. در آغاز ماه جاری، روی Polestar 3 و Polestar 4 تا ۲۵٬۰۰۰ دلار کاهش قیمت گذاشته شد؛ تخفیفی که نشان میدهد خروج از بازار آمریکا صرفا یک تصمیم اداری نیست، بلکه تلاشی برای پاک کردن موجودی پیش از بسته شدن پرونده است. با این حال، خرید از برندی که مسیر خروج را طی میکند، ریسک خودش را دارد.
با وجود همهی این نشانهها، پولاستار از فروپاشی حرف نمیزند. فعالیت شرکت در سایر بازارها ادامه دارد و مراکز خدماتی در آمریکا هم برای پشتیبانی از خودروهای فروختهشده باز میمانند. سخنگوی شرکت به همان رسانه گفت فروش موجودی فعلی در آمریکا ادامه پیدا میکند و خردهفروشان نیز خدمات فروش، سرویس و پس از فروش را حفظ خواهند کرد.
اما برای نمایندگیهایی که میلیونها دلار خرج کردهاند، باقیماندنِ خدمات پس از فروش، جای خالی فروش تازه را پر نمیکند. موجودی ممکن است تخلیه شود، اما هزینهی فضا، تجهیزات و نیروی انسانی میماند. نتیجه، بازاری است که از اوجِ امید به پایینِ زیان رسیده؛ و برای ۳۲ نمایندگی پولاستار در آمریکا، این پایان بیشتر شبیه یک ترکِ صحنهی بیسر و صداست تا یک خداحافظی حسابشده.
شما این عقبنشینی پولاستار را چگونه میبینید؟