موتور ۳ لیتری شش سیلندر خطی توئین توربو استلانتیس که با نام هوریکن شناخته میشود، پیشازاین هم عملکرد قدرتمند و قابلیتهای خوبی از خود نشان داده است اما تیمی از مهندسان SRT دست روی دست نگذاشتهاند و برای ارتقای هرچه بیشتر عملکرد این پیشرانه و رفع بزرگترین نقطهضعف موتورهای توربوشارژ یعنی تأخیر توربو، دست به نوآوری جدیدی زدهاند. نتیجه این تلاشها توسعه فناوری نوآورانهای به نام eBoost Air است که موتورهای توربوشارژ را از نظر سرعت پاسخگویی پدال گاز به پیشرانههای سوپرشارژ نزدیک میکند. توسعه این سیستم تنها در مدتزمان هفت هفته از ایده تا نمونه اولیه انجام شده و SRT برای نشان دادن قابلیتهای آن، این مجموعه را روی یک جیپ گرند چروکی نصب کرده است. اگرچه مقامات شرکت تأکید میکنند که این طرح فعلاً در مرحله پروتوتایپ قرار دارد و آماده ورود به خط تولید نیست اما ایده پشت آن نویدبخش تحولی بزرگ در دنیای خودروهای عملکردی است.
موتورهای توربوشارژ برای افزایش توان به گازهای خروجی اگزوز وابسته هستند؛ بنابراین در دورهای پایین موتور که فشار گازها ضعیف است، توربوها زمان میبرند تا به مدار بیایند و اصطلاحاً دچار تأخیر میشوند. سیستم eBoost Air برای حل این مشکل طراحی شده و از سه جزء اصلی شامل یک کمپرسور الکتریکی ۴۸ ولتی، یک سوپاپ بایپس و یک دستگاه ذخیرهسازی انرژی تشکیل شده است. این کمپرسور برقی پیش از توربوشارژرهای اصلی قرار میگیرد و هنگامیکه راننده تقاضای گشتاور میکند، از طریق یک مسیر ورودی ثانویه و به کمک سوپاپ کنترلشونده الکترونیکی، هوا را با سرعت بالا به داخل موتور پمپاژ میکند تا بوست به سرعت ایجاد شود.
این سیستم قادر است تنها در مدت ۶۵۰ میلیثانیه به فشار ۱۰ psi رسیده و ۹۰ درصد حداکثر گشتاور را در اختیار راننده قرار دهد. البته در پروتوتایپ فعلی، به دلیل محدودیت منبع ذخیره انرژی، سیستم eBoost هر بار تنها برای سه ثانیه کار میکند. بااینحال، به گفته جوئل بیکر، مدیر بخش پیشرانه SRT، این سیستم گشتاور واقعی و ملموسی تولید میکند که شتابگیری را به شکلی باورنکردنی بهبود میبخشد. نمونه اولیه نصبشده روی جیپ گرند چروکی به لطف کاهش نسبت تراکم، کالیبراسیون جدید و سیستم eBoost، قدرتی در حدود ۶۴۰ اسب بخار و گشتاوری نزدیک به ۸۱۳ نیوتنمتر تولید میکند که نشاندهنده افزایشی چشمگیر نسبت به نسخه استاندارد هوریکن است.
اگرچه سیستم eBoost Air عملکردی خیرهکننده دارد و میتواند تجربهای شبیه به موتورهای V8 سوپرشارژر را ارائه دهد اما پیادهسازی نهایی آن با چالشهایی همراه است. این سیستم به انرژی الکتریکی، فضای کافی زیر کاپوت و سیستم خنککننده پیشرفته نیاز دارد که هزینهها و پیچیدگیهای فنی را افزایش میدهند. بااینوجود، ازآنجاکه شرکتهای دیگری مانند مرسدس، آئودی و ولوو نیز فناوریهای مشابهی را به کار گرفتهاند، مسیر توسعه آن هموارتر به نظر میرسد. هنوز مشخص نیست که این فناوری دقیقاً چه زمانی روی مدلهای تولیدی دوج یا جیپ دیده خواهد شد یا حتی آیا روی نسخه کوچکتر موتور هوریکن چهار سیلندر قابلنصب است یا خیر. بااینحال، تلاشهای پشت پرده SRT نشان میدهد که عصر خودروهای قدرتمند و پرهیجان همچنان با قدرت ادامه دارد.