تویوتا لندکروزر سری ۷۰ یکی از عجیب‌ترین خودروهای صنعت خودرو است که از سال ۱۹۸۴ تا به امروز روی خط تولید قرار داشته و طی دهه‌های مختلف دستخوش به‌روزرسانی‌های متعددی شده است. آخرین فیس‌لیفت این خودرو بازگشت چراغ‌های گرد کلاسیک را به همراه داشت که حس نوستالژی دلپذیری را زنده کرد اما یک ویژگی عجیب را هم برای بازار ژاپن به دنبال داشته که کاورهای هم‌رنگ بدنه بجای چراغ‌های عمودی عقب است؛ اما چرا تویوتا دست به چنین طراحی عجیبی زده است؟ پاسخ این سؤال در کتاب قانون و استانداردهای تأیید نوع خودرو (همولوگیشن) در بازارهایی مانند ژاپن و اروپا نهفته است.

طبق این قوانین، چراغ‌های عقب در زمان مشاهده خودرو از زوایای جانبی خاص و هنگامی‌که درب صندوق باز است، باید به‌طور کامل قابل‌دیدن و بدون مانع باشند. نکته چالش‌برانگیز اینجاست که در لندکروزر چرخ زاپاس روی درب صندوق عقب نصب شده و همین لاستیک، چراغ‌های عمودی را از برخی زوایای خاص مسدود می‌کند. تویوتا به‌جای اینکه قالب بدنه و ورق‌های فلزی را از نو طراحی کند، چراغ‌های اصلی را به روی سپر عقب منتقل کرد. البته در برخی بازارها مانند استرالیا، این چراغ‌های سپر در کنار چراغ‌های اصلی بالایی کار می‌کنند اما خریداران در ژاپن و برخی بازارهای آسیایی دیگر، کاورهای همرنگ بدنه را به‌جای چراغ تحویل می‌گیرند. با وجود اینکه لندکروزر سری ۷۰ بازار ژاپن از اواخر سال ۲۰۲۳ به این پنل‌های کورکننده مجهز شد اما این ترفند طراحی پیشینه طولانی در خانواده لندکروزر دارد و نمونه‌های مشابه آن را در برخی مدل‌های صادراتی دههٔ ۸۰ میلادی مانند مدل‌های اروپایی LJ70 نیز دیده بودیم.

ازآنجایی‌که تویوتا از قالب‌های بدنه یکسانی در خطوط تولید جهانی خود استفاده می‌کند، برداشتن کاورها و فعال کردن چراغ‌ها به یک ترفند محبوب در تعمیرگاه‌های لوازم افترمارکت تبدیل شده است. بررسی‌ها می‌دهد که در نمونه‌های بازار ژاپن لندکروزر ۷۰ همچنان نقاط اتصال فابریک کارخانه در پشت این پنل‌ها پنهان شده‌اند اما دردسر اصلی در این میان، مسئله سیم‌کشی است. ازآنجاکه کارخانه هیچ مدار الکتریکی فعالی را پشت این کاورها نگذاشته است، نصابان باید سیم‌های رابط را از سپر پایین به سمت پنل‌های گلگیر عقب بکشند. پس از کشیده شدن سیم‌کشی، ادامه کار بسیار ساده است. تکنسین‌ها کاورهای فابریک را باز کرده، سوکت‌ها را به مجموعه چراغ‌های اصلی مدل‌های جهانی متصل می‌کنند و قاب‌ها را در جای خود پیچ می‌کنند. این تغییر، روشنایی کامل چراغ‌های عقب را بازمی‌گرداند و ظاهر خودرو را به همان طراحی اولیه‌ای که برای آن خلق شده بود، نزدیک می‌کند.

لندکروزر ۷۰ تنها خودرویی نیست که از این راهکار طراحی استفاده کرده است. سوزوکی چراغ‌های اصلی را در چند نسل از مدل‌های جیمنی، ویتارا و گراند ویتارا روی سپر نصب کرد و بریدگی‌های بدنه در بخش بالایی را با پنل‌های کورکننده یا شبرنگ‌های غیرفعال باقی گذاشت تا زاپاسِ روی درب صندوق، دید چراغ‌ها را مختل نکند. ترفند مشابهی در خودروهای آفرود دیگری همچون میتسوبیشی پاجرو، نیسان پاترول و ایسوزو تروپر نیز به کار گرفته شد. حتی مدل‌های اروپایی نیز از این قاعده مستثنی نبودند و در نسل اول لندروور فریلندر نیز چراغ‌های اصلی عقب روی سپر تعبیه شد تا زاپاس روی درب پشتی مانع از دید چراغ‌ها نشود.