شرکت مهندسی بریتانیایی جیسیبی (JCB) با خودروی نوآورانه و ۱۶۰۰ اسببخاری خود به نام هیدرومکس (Hydromax)، رکورد سرعت زمینی خودروهای هیدروژنی را در دشتهای نمک بونویل در ایالت یوتا شکست.
بهگزارش اتوکار، این خودروی ۱۰ متری آیرودینامیک با رانندگی اندی گرین، خلبان سابق نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا، موفق شد به میانگین سرعت ۶۶۳.۲۶۷ کیلومتر بر ساعت دست یابد و سومین رکورد جهانی این راننده باسابقه را ثبت کند.
نیروی محرکهی هیدرومکس از دو پیشرانهی احتراق داخلی هیدروژنی ۴.۸ لیتری تامین میشود که در مجموع ۱۵۹۷ اسببخار قدرت تولید میکنند. این پیشرانهها نسخههای ارتقایافتهی موتورهایی هستند که جیسیبی در بیلهای مکانیکی خود استفاده میکند و با همکاری شرکت ریکاردو به رادیاتورهای ویژه، اینترکولر و توربوشارژرهای مسابقهای مجهز شدهاند.
طبق قوانین فدراسیون بینالمللی اتومبیلرانی (FIA)، این خودرو باید دو مسیر رفتوبرگشت 16 کیلومتری را در کمتر از یک ساعت طی میکرد. گرین در مسیر رفت به سرعت ۶۴۴.۷۳۹ کیلومتر بر ساعت و در مسیر برگشت به سرعت ۶۶۳.۲۹۷ کیلومتر بر ساعت رسید تا میانگین نهایی ثبت شود.
لرد بمفورد، رئیس جیسیبی، گفت:
«این دستاورد از نظر مهندسی در بالاترین سطح قرار دارد. اثبات اینکه یک موتور احتراق داخلی میتواند بدون هیچگونه آلایندگی و با هزینهای بسیار اندک با هیدروژن کار کند، گام بزرگی است.»
رکورد قبلی خودروهای هیدروژنی در سال ۱۳۸۸ با سرعت ۴۸۷.۴۳۳ کیلومتر بر ساعت توسط یک خودروی مجهز به پیل سوختی ثبت شده بود. رکورد غیررسمی موتورهای احتراق هیدروژنی نیز در سال ۱۳۸۳ در اختیار یک نمونهی آزمایشی بیامو با سرعت ۲۹۸.۵ کیلومتر بر ساعت بود.
جیسیبی این پروژه را با هدف نمایش توانمندی موتورهای هیدروژنی خود برای تجهیزات صنعتی که در مکانهای بدون زیرساخت شارژ برقی کار میکنند، اجرا کرده است.
به نظر شما آیا موتورهای احتراق هیدروژنی میتوانند جایگزین مناسبی برای خودروهای برقی باشند؟ نظرات خود را با ما به اشتراک بگذارید.