خانواده آستون‌مارتین ونتیج قرار است بسیار خشن‌تر از قبل شود زیرا عکاسان جاسوسی یک پروتوتایپ به‌شدت استتارشده از مدل جدید ونتیج RS را در حال تست در نزدیکی پیست نوربرگ‌رینگ شکار کرده‌اند که به لطف تجهیزات آیرودینامیکی جدید، ماشینی کاملاً رادیکال و وحشی به نظر می‌رسد. طی ماه‌های گذشته چندین پروتوتایپ از این مدل پیست محور دیده شده بود اما این نخستین بار است که خودرویی با بدنه و قطعات آیرودینامیکی ظاهراً آماده برای تولید انبوه رؤیت می‌شود.

تغییرات زیادی در بخش جلویی خودرو به چشم می‌خورد. آستون‌مارتین جلوپنجره و اسپلیتر جدیدی برای این مدل توسعه داده که بدون شک هدف از آن بهبود سیستم خنک‌کاری و افزایش چسبندگی به زمین است. پرده‌های هوایی تعبیه‌شده در دو طرف سپر نیز کمی با پروتوتایپ‌های قبلی تفاوت دارند. این به‌روزرسانی‌ها در بخش کناری نیز ادامه یافته است؛ جایی که خودرو روی رینگ‌های مشکی‌رنگ خاصی سوار شده که با لاستیک‌های پیرلی P زیرو R پوشیده شده‌اند و کالیپرهای ترمز سبزرنگ فسفری به‌وضوح از پشت آن‌ها خودنمایی می‌کنند. دریچه‌های بزرگ‌تری نیز پشت چرخ‌های جلو قرار گرفته‌اند تا به تخلیه هوای داغ از داخل محفظه چرخ‌ها کمک کنند.

برخلاف نمونه آزمایشی دیگری که قبلاً با بال عقب موقت فیبر کربنی دیده شده بود، این خودرو ظاهراً به یک بال استاندارد و مخصوص نسخه تولیدی مجهز شده است؛ بالی شبیه به نمونه به‌کاررفته در مدل پیش از فیس‌لیفت و تولید محدود ونتیج V12 با این تفاوت که ارتفاع آن حتی از مدل قبلی هم بیشتر است. تکمیل‌کننده این تغییرات، یک دیفیوزر جدید و دیوانه‌وار به همراه چهار سراگزوز در وسط سپر است.

فراتر از تغییرات آیرودینامیکی، قطعاً آستون‌مارتین پیشرانه ۴ لیتری توئین توربوی V8 ونتیج را نیز برای این مدل تقویت خواهد کرد. این پیشرانه در مدل ونتیج S قدرت ۶۸۰ اسب بخار و ۸۰۰ نیوتن متر گشتاور تولید می‌کند اما با کمی دست‌کاری در سیستم مدیریت موتور، به‌راحتی می‌توان قدرت را به فراتر از ۷۰۰ اسب بخار و گشتاور را به بیش از ۸۰۰ نیوتن متر رساند. هرچند بعید نیست آستون‌مارتین پیشرانه ۵.۲ لیتری توئین توربو V12 خود را در سینه این مدل قرار دهد اما از نظر تجاری احتمال کمی دارد زیرا به فروش مدل ونکوئیش لطمه می‌زند. تصاویر جاسوسی هیچ دیدی از فضای داخلی کابین ارائه نمی‌دهند اما انتظار داریم تغییراتی نیز در داخل رخ دهد که استفاده گسترده‌تر از متریال فیبر کربن و آلکانترا محتمل‌ترین آن‌ها خواهد بود.