موتورسیکلت الکتریکی نینجا کاوازاکی برای مدل ۲۰۲۷ برگشته است اما دلیلی منطقی برای خرید آن نمیتوان پیدا کرد. نینجا e-1 مجهز به ترمز ABS با قیمت ۷,۸۹۹ دلار به فروش میرسد و در بالاترین حالت تنها ۱۲ اسب بخار قدرت تولید میکند. در اروپا، عملکرد بسیار ضعیف این موتورسیکلت کاملاً توجیهپذیر است اما در آمریکا شبیه به یک شوخی به نظر میرسد. دلیل این موضوع آن است که موتورسیکلتسواران اروپایی با دستهبندیهای سختگیرانه گواهینامه رانندگی روبهرو هستند که راکبان جوانتر یا تازهکار را به استفاده از مدلهای کمقدرت محدود میکند. نینجا e-1 بهگونهای طراحی شده که با رده پایین گواهینامه A-1 در اروپا سازگار باشد.
بااینحال، آمریکا محدودیت قدرت مشابهی را اعمال نمیکند و به کسی که به دنبال خرید نخستین موتورسیکلت خود است، اجازه میدهد آزادانه به سراغ گزینههای بسیار قدرتمندتر برود؛ بهویژه که با مبلغ ۷,۸۹۹ دلار میتوان گزینههای بسیار بهتری خرید. مدلهای بنزینی کوچک خود کاوازاکی این مشکل را بهخوبی نمایان میکنند. برای مثال، مدل بنزینی نینجا ۳۰۰ مجهز به ترمز ABS که ۳۹ اسب بخار قدرت دارد، تنها ۴,۹۹۹ دلار قیمت دارد و مدل ۵۰۰ مجهز به ترمز ABS با قدرت ۵۱ اسب بخار تنها ۵,۷۹۹ دلار قیمتگذاری شده است. حتی مدل نینجا ۶۵۰ نیز با قدرت ۶۷ اسب بخار و برچسب قیمتی ۸,۱۹۹ دلاری (یا ۷,۵۹۹ دلار بدون ترمز ABS) ارزش خرید بالایی دارد.
نکته مهمتر اینکه این میزان قدرت در مدلهای بنزینی در هر بار چرخش دسته گاز در اختیار راکب است اما در نینجا e-1 تنها برای مدت ۱۵ ثانیه و با فعال کردن حالت e-Boost به حداکثر شتاب دست پیدا میکنید و در حالت عادی قدرت موتور به ۷ اسب بخار محدود میشود. هر سه موتورسیکلت بنزینی یادشده با هر بار سوختگیری حداقل ۲۷۵ کیلومتر مسافت را طی میکنند درحالیکه نینجا e-1 ادعای برد ناامیدکننده ۶۶ کیلومتری را دارد و این در حالی است که تنها در حالت اقتصادی (ECO) رانندگی کنید و قید استفاده از e-Boost را بزنید.
برای خریداران سنتی موتورسیکلت، این مدل هیچ توجیه منطقی ندارد اما کاوازاکی بر این باور است که این محصول همچنان میتواند گروه کوچکی از خریداران متفاوت را جذب کند. نینجا e-1 عملاً یک موتورسیکلت شهری با ظاهری اسپرت است که رانندگی با آن بسیار ساده و در حد گاز دادن و ترمز کردن است. ازآنجاکه این موتورسیکلت برقی است، نیازی به درگیر شدن با کلاچ نیست، خبری از پیشرانه بنزینی نیست و حالت پیادهروی نیز برای کمک به جلو و عقب بردن این وسیله ۱۴۰ کیلوگرمی در زمان مانور دادن در نظر گرفته شده است.
باتریهای این موتورسیکلت قابل جدا شدن هستند به این معنی که ساکنان آپارتمانها میتوانند آنها را برای فرآیند شارژ ۳.۷ ساعته به داخل خانه ببرند و نیازی به پارکینگهای اختصاصی با دسترسی به برق نداشته باشند؛ البته راکبان در صورت تمایل میتوانند باتریها را درحالیکه روی موتورسیکلت نصب شدهاند نیز شارژ کنند؛ بنابراین، این موتور برای گروه خاصی از افراد که به دنبال کارکرد بیصدا، شارژ آسان و استایل ظاهری یک موتورسیکلت هستند، جذابیتهایی دارند اما برای سایر افراد، این مدل کاملاً غیرقابلقبول است.