غیبت طولانیمدت یکی از اسطورهایترین شاسیبلندهای جهان بالاخره به پایان رسید. مدل جهانی پاجرو پنج سال پیش از خط تولید کنار رفت و بازار ایالاتمتحده نیز خیلی زودتر و در سال ۲۰۰۶ با این نام خداحافظی کرده بود. نسل اول این آفرودر محبوب که نخستین بار در سال ۱۹۸۲ متولد شد، طی سالها حضور در بیش از ۱۷۰ کشور جهان توانست فروشی فراتر از ۳.۳ میلیون دستگاه را به ثبت برساند اما میتسوبیشی در سال ۲۰۲۱ بدون معرفی جانشین مستقیم، پرونده آن را بست. حالا این نام بزرگ پس از مدتها انتظار با نسل پنجم خود بازگشته است. میتسوبیشی قصد دارد این آفرودر احیاشده را در حدود ۱۰۰ کشور جهان عرضه کند که برنامهریزی فروش آن ابتدا از تایلند آغاز شده و تا پایان مارس ۲۰۲۷ به بازارهای ژاپن و استرالیا نیز میرسد؛ هرچند هنوز تصمیم قطعی درباره عرضه آن در بازار آمریکا گرفته نشده است.
هرچند میتسوبیشی نسلهای گذشته را بهعنوان الهامبخش طراحی این مدل معرفی میکند اما پاجرو جدید در عمل شباهت بسیار کمی با پیشینیان خود دارد. زبان طراحی این خودرو درواقع نسخه بزرگشدهای از استایلی است که پیشتر در محصولات منطقهای این شرکت مثل دستینیتور و XForce دیده بودیم؛ البته این بار با گلگیرهای برآمده، جلوپنجرهای عضلانیتر و بدنهای تراشخورده که سقفی صاف و محافظهای زیربندی مستحکم را در خود جای داده است. گلپخشکنهای ضخیم، رکابهای جانبی و سیستم تعلیق با بازی بلند، همگی گواهی بر این هستند که با یک آفرودر واقعی طرف هستیم، نه یک کراساوور نمایشی.
این خودرو بسته به تیپ انتخابی روی لاستیکهای ۲۰ اینچی تویو یا بریجستون با ابعاد 255/55 سوار میشود. نکته جالب اینکه درِ پنجم سنتی حذف شده و جای خود را به یک درِ صندوق عقب یکپارچه داده است تا چرخ زاپاس در زیر خودرو نصب شود. ابعاد بدنه این شاسیبلند بهگونهای است که هم در سفرهای جادهای و هم در مسیرهای سخت آفرودی کاملاً مقتدر ظاهر میشود. طول، عرض و ارتفاع پاجرو جدید به ترتیب برابر با ۴,۹۲۰، ۱,۹۲۵ و ۱,۹۱۰ میلیمتر بوده و فاصله بین دو محور آن به ۲,۸۷۰ میلیمتر میرسد.
برخلاف ظاهر بیرونی که برای بیراهه طراحی شده، فضای داخلی پاجرو یکی از لوکسترین کابینهایی است که طی سالهای اخیر در محصولات میتسوبیشی دیدهایم. چیدمان سه ردیفه این خودرو ظرفیت نشستن هفت سرنشین را فراهم میکند؛ صندلیهای ردیف دوم قابلیت جابجایی طولی تا ۱۵۰ میلیمتر را دارد و صندلیها بهگونهای طراحی شدهاند که بهراحتی برای دسترسی به ردیف سوم جمع میشوند. خط سقف صاف باعث شده تا سرنشینان ردیف سوم نیز فضای کافی برای سر داشته باشند. در بالاترین تیپ، تقریباً تمامی سطوح کابین با چرم پوشانده شده و تریم نرم روی داشبورد حس حضور در یک اتاق پذیرایی لوکس را تداعی میکند؛ دستگیرههای کمکی روی ستونها نیز یادآور ماهیت سرسخت آفرودی خودرو هستند.
امکانات رفاهی پاجرو جدید با مواردی مثل شیشههای دوجداره برای تمام درها، شیشه جلوی آکوستیک برای کاهش سروصدا، محفظه سردکن زیر زیرآرنجی، سیستم صوتی حرفهای یاماها با ۱۲ بلندگو، تهویه مطبوع اتوماتیک سهمنطقهای، آفتابگیرهای دستی برای صندلیهای عقب و گرمکن صندلیهای ردیف دوم، فراتر از حد انتظار است. دو نمایشگر بزرگ ۱۴.۳ اینچی بخش عمدهای از داشبورد را تسخیر کردهاند اما میتسوبیشی هوشمندی به خرج داده و کلیدهای فیزیکی کاربردی را برای مواردی مثل تنظیمات تهویه مطبوع حفظ کرده است. یک کلید چرخشی روی کنسول به راننده اجازه میدهد تا در حال حرکت وضعیت سیستم چهارچرخ محرک را تغییر دهد و درگاههای USB در هر سه ردیف صندلی تعبیه شدهاند. همچنین سیستم دیجیتال موسوم به مالتیمتر که اطلاعاتی نظیر زاویه شیب خودرو، ارتفاع، قطبنما و توزیع گشتاور را نمایش میدهد، بهصورت دیجیتالی درون نمایشگر مرکزی بازگشته است.
پاجرو جدید روی یک شاسی نردبانی توسعه یافته که با پیکاپ ترایتون مشترک است اما میتسوبیشی تأکید میکند که با استفاده بیشتر از فولاد استحکام بالا، شاسی این خودرو بهشدت مقاومتر شده است. این استحکام بیشتر هم در جاده و هم در آفرود خود را نشان میدهد و دوام خودرو را بالا میبرد. تعلیق جلوی دوجناقی و محور عقب پنجاتصالی جدید، تعادل بینظیری میان سواری نرم جادهای و توانایی عبور از مسیرهای ناهموار ایجاد کردهاند. پاجرو همچنین با ۲۳۰ میلیمتر فاصله از زمین و زاویه ورود ۳۰.۴ درجه، زاویه شکست ۲۲.۶ درجه و زاویه خروج ۲۵.۸ درجه، آماده فتح سختترین مسیرهاست.
میتسوبیشی در ابتدا پاجرو را تنها با پیشرانه دیزلی روانه بازار میکند. این پیشرانه همان نمونه ۲.۴ لیتری چهار سیلندر توربودیزل بهکاررفته در پیکاپ ترایتون است اما برخلاف آن از یک توربوشارژر تکی بهره میبرد و با ۱۰ نیوتن متر گشتاور بیشتر، حداکثر گشتاور خروجی آن به ۴۸۰ نیوتن متر میرسد. حداکثر قدرت این پیشرانه نیز بدون تغییر نسبت به ترایتون روی عدد ۲۰۴ اسب بخار باقیمانده است. وظیفه انتقال قدرت بر عهده یک گیربکس اتوماتیک هشت سرعته نسل جدید گذاشته شده است که شباهت زیادی به نمونه مورداستفاده در پاجرو اسپرت قدیمی دارد و ارتقایی ارزشمند نسبت به گیربکس شش سرعته ترایتون محسوب میشود.
پاجرو مانند برادر وانت خود، به سیستم چهارچرخ محرک قابل انتخاب سوپر سلکت 4WD-II مجهز است که حالتهای 2H، 4H، 4HLc و 4LLC را در اختیار راننده قرار میدهد. این خودرو همچنین به سامانه چهارچرخ محرک S-AWC مجهز است که با مدیریت هوشمند گشتاور و ترمز هر چرخ، پایداری خودرو را تضمین میکند. این خودرو همچنین به سامانه کنترل چهارچرخ محرک S-AWC هم مجهز است که با مدیریت هوشمند گشتاور و ترمز هر چرخ، پایداری خودرو را افزایش میدهد. مجموعه این قابلیتها با هفت حالت مختلف رانندگی شامل اقتصادی، نرمال، سنگريزه، برف، گِل، شن و سنگ تکمیل میشود.
میتسوبیشی قصد دارد نام پرافتخار پاجرو را به خانوادهای از محصولات تبدیل کند؛ درست مشابه کاری که تویوتا با لندکروزر انجام داده است. دستکم دو مدل آفرودی کوچکتر نیز در راه هستند تا بازار شاسیبلندهای آفرودی بیشازپیش داغ شود.
