شرکت هورس پاورترین (Horse Powertrain) که در سال ۲۰۲۴ با سرمایه‌گذاری مشترک جیلی چین و رنو فرانسه تأسیس شد، یکی از جدیدترین و تاثیرگذارترین بازیگران جهانی در حوزه‌ی تولید پیشرانه‌های درون‌سوز و هیبریدی به‌شمار می‌رود. این شرکت که دفتر مرکزی خود را در لندن قرار داده، با پیوستن آرامکو عربستان به جمع سهامداران در پایان همان سال، ارزشی حدود ۷٫۴ میلیارد یورو پیدا کرد.

هورس پاورترین با در اختیار داشتن ۱۷ کارخانه در سه قاره و پنج مرکز تحقیق و توسعه، توانسته است نیروی کاری نزدیک به ۱۹ هزار نفر را مدیریت کند. نیمی از فعالیت‌های این شرکت در چین متمرکز است و علاوه بر تامین نیاز جیلی و رنو، با خودروسازان مطرحی چون نیسان، میتسوبیشی، مرسدس بنز، ولوو و پروتون نیز همکاری دارد. در تازه‌ترین اقدامات، این شرکت با برندهای چینی مانند لیپ‌موتور، چری و GAC برای پروژه‌های صادراتی وارد همکاری شده و موفق به دریافت جایزه‌ی معتبر PACE برای پلتفرم هیبریدی خود در چین شده است. همه‌ی اینها نشان می‌دهد که هورس پاورترین هورس پاورترین با تکیه بر توانمندی‌های فنی چین و رویکرد جهانی خود، نقش مهمی در گذار صنعت خودرو به سوی آینده‌ای با مصرف سوخت کمتر و آلایندگی پایین‌تر ایفا می‌کند.

بازار خودروهای برقی و هیبریدی چین بار دیگر دو خبر هم‌زمان را روی میز گذاشت؛ یکی از دل پیشرانه‌های هیبریدی بیرون آمد و دیگری از دل باتری‌ها. هورس پاورترین، از سامانه‌ی 3DHT200 رونمایی کرد و در سوی دیگر، زیکر برای 7X به‌روزرسانی تازه‌ای با باتری ۸۵ کیلووات‌ساعتی را تأیید کرده است.

به‌گزارش CarNewsChina، سامانه‌ی 3DHT200 یک درایو PHEV با چینش ۱۳در۱ و گیربکس سه‌سرعته‌ی هیبریدی اختصاصی است که روی شاسی‌بلند آینده‌ی گلکسی کروزر Geely Galaxy Cruiser 700 نصب شود؛ مدلی که با توان ۸۳۰ کیلووات، معادل ۱۱۱۳ اسب‌بخار، به‌عنوان نخستین شاسی‌بلند «جعبه‌ای» جیلی معرفی شده است.

خروجی این مجموعه در نگاه اول عددی اغراق‌آمیز به نظر می‌رسد، اما مهندسی پشت آن برای چنین ادعایی طراحی شده است. هورس پاورترین می‌گوید حداکثر گشتاور خروجی چرخ‌ها به ۴۹۲۰ نیوتن‌متر می‌رسد و خودروهای مجهز به آن می‌توانند از شیب ۴۵ درجه بالا بروند. تمرکز اصلی هم روشن است؛ آفرود، بارکشی سنگین و حرکت پایدار در سرعت‌های پایین.

سامانه‌ی 3DHT200 چه چیزی را ارایه است؟

نام ۱۳در۱ صرفا یک برچسب تبلیغاتی نیست. هورس پاورترین می‌گوید در این مجموعه قطعاتی مانند موتورهای P1 و P3، کنترلرهای P1 و P3، شارژر درون‌بورد، مبدل DC-DC، واحد PDU، TCU، PVC، THM، TMS، گیربکس 3DHT و گیربکس موتور در یک بسته‌ی فشرده ادغام شده‌اند. نتیجه، طبق ادعای شرکت، ۱۰ درصد کاهش حجم واحد است.

در این ساختار، موتور P1 با توان ۱۱۰ کیلووات، معادل ۱۴۸ اسب‌بخار، وظیفه‌ی روشن‌کردن پیشرانه‌ی درون‌سوز و تولید برق را بر عهده دارد. موتور P3 هم با توان ۲۳۰ کیلووات، معادل ۳۰۸ اسب‌بخار، نیروی کشش اصلی را فراهم می‌کند و مستقیما چرخ‌ها را به حرکت درمی‌آورد.

هورس پاورترین می‌گوید سامانه‌ی جدید سه حالت کاری را پوشش می‌دهد؛ تمام‌برقی، هیبرید سری و هیبرید موازی. در حرکت شهری و سرعت‌های پایین، سامانه بیشتر به‌صورت سری کار می‌کند و رفتاری نزدیک به افزایش‌دهنده‌ی برد دارد. در سرعت‌های بالاتر، منطق عملکرد به حالت موازی و درایو مستقیم تغییر می‌کند تا بازده حفظ شود.

بهبود دیگری هم در لایه‌ی الکتریکی دیده می‌شود. هورس پاورترین اعلام کرده چیدمان آهنربای دائم از الگوی «2V / VV» به «3V / VVV به موتور اجازه می‌دهد در ابعاد مشابه، خروجی بیشتری تولید کند.

موتور محرک P3 می‌تواند از ۲۰ هزار دور در دقیقه عبور کند؛ قابلیتی که برای پایداری عملکرد در سرعت‌های بالا اهمیت دارد. ترکیب همین ویژگی‌هاست که هورس پاورترین را به ادعای شتاب صفر تا صد در محدوده‌ی ۳ ثانیه رسانده، هرچند این عدد باید در خودرو نهایی و تحت شرایط واقعی سنجیده شود.

روی کاغذ، مصرف سوخت هم کم‌عدد است. هورس پاورترین برای Galaxy Cruiser 700 رقم ۵ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر را مطرح می‌کند؛ عددی که برای شاسی‌بلندی بزرگ با توان بالا، تنها در صورت هم‌افزایی دقیق میان موتور درون‌سوز، موتورهای برقی و مدیریت انرژی معنا پیدا می‌کند.

جعبه‌دنده‌ی سه‌سرعته به موتور درون‌سوز وصل شده و نیروی موتور P3 از راه کاهش‌دهنده‌ی تک‌سرعته به چرخ‌ها می‌رسد. هورس پاورترین می‌گوید همین آرایش، راندمان بالایی را در محیط‌های مختلف، از رانندگی آهسته و پرفشار آفرود گرفته تا حرکت‌های جاده‌ای، ممکن می‌کند. در Galaxy Cruiser 700، این سامانه با یک موتور عقب هم جفت می‌شود و آرایش e-4WD را شکل می‌دهد.

زیکر 7X و باتری تازه‌ی ۸۵ کیلووات‌ساعتی

در سوی دیگر، زیکر برای 7X مسیر متفاوتی را دنبال می‌کند. مقام‌های برند تأیید کرده‌اند که مدل ۲۰۲۷ این شاسی‌بلند برقی به باتری ۸۵ کیلووات‌ساعتی از نوع LFP با نام Aegis Golden Brick مجهز خواهد شد. این بسته از سلول‌های کوتاه تیغه‌ای استفاده می‌کند و به‌احتمال زیاد جایگزین باتری ۷۵ کیلووات‌ساعتی نسخه‌ی پایه می‌شود تا فاصله‌ی نسخه‌ی استاندارد و نسخه‌ی بردبلند کمتر شود.

زیکر 7X نخستین‌بار در سپتامبر ۲۰۲۴ در چین معرفی شد و همان سال راهی اروپا هم شد. در اکتبر ۲۰۲۵، نسخه‌ی به‌روزشده‌ی آن با افزایش توان اوج از ۶۳۷ اسب‌بخار به ۷۸۴ اسب‌بخار عرضه شد. طبق داده‌های China EV DataTracker، مجموع تحویل داخلی این مدل به ۱۳۶٬۳۵۶ دستگاه رسیده است.

باتری جدید ۸۵ کیلووات‌ساعتی هنوز برد یا سرعت شارژ رسمی ندارد، اما با توجه به ترکیب فعلی سبد محصول، انتظار می‌رود جایگاه میانی تازه‌ای برای 7X بسازد. نسخه‌ی فعلی با باتری ۷۵ کیلووات‌ساعتی LFP، موتور عقب ۳۷۰ کیلوواتی، معادل ۴۹۶ اسب‌بخار، و برد CLTC برابر ۶۲۰ کیلومتر عرضه می‌شود. این بسته با ولتاژ ۶۱۸ ولت، شارژ ۱۰ تا ۸۰ درصد را در ۱۰ دقیقه و ۳۰ ثانیه انجام می‌دهد.

در بالاترین سطح، نسخه‌ی لانگ‌رنج از باتری ۱۰۳ کیلووات‌ساعتی NMC سه‌تایی استفاده می‌کند و برد ۸۰۲ کیلومتری CLTC را ثبت می‌کند. شارژ ۱۰ تا ۸۰ درصد هم برای همین نسخه ۱۰ دقیقه و ۱۵ ثانیه زمان می‌برد.

زیکر هنوز عدد رسمی برد نسخه‌ی ۸۵ کیلووات‌ساعتی را اعلام نکرده، اما با توجه به فاصله‌ی فعلی میان ۷۵ و ۱۰۳ کیلووات‌ساعت، این باتری می‌تواند نسخه‌ی میانی را به محدوده‌ای بالاتر از ۷۰۰ کیلومتر در شرایط CLTC برساند. چنین عددی آن را در برابر رقبایی مانند Li Auto i6 قرار می‌دهد که با باتری ۸۷٫۳ کیلووات‌ساعتی LFP تا ۷۲۰ کیلومتر پیمایش دارد.

به‌روزرسانی تازه‌ی 7X در سه‌ماهه‌ی چهارم ۲۰۲۶ وارد بازار چین می‌شود. زیکر برای مدتی کوتاه برخی مزیت‌های خرید را هم کنار خودرو می‌گذارد؛ از جمله صندلی عقب برقی، یخچال داخلی و رینگ‌های چندپره‌ی ۲۰ اینچی. مجموع ارزش این بسته به ۱۸٬۹۹۹ یوان، معادل ۲٬۸۳۰ دلار، می‌رسد.

جایگاه 7X در سبد فعلی زیکر

ابعاد نسخه‌ی چینی 7X برابر ۴۸۲۵ در ۱۹۳۰ در ۱۶۶۶ میلی‌متر است و فاصله‌ی محوری آن ۲۹۲۵ میلی‌متر اعلام شده. در این بازار، دو تیپ قوای محرکه وجود دارد؛ RWD با توان ۳۷۰ کیلووات، معادل ۴۹۶ اسب‌بخار، و AWD با توان ۵۸۵ کیلووات، معادل ۷۸۴ اسب‌بخار.

بازه‌ی قیمتی این مدل در چین از ۳۴٬۲۰۰ تا ۴۰٬۱۵۰ دلار، آغاز و تمام می‌شود. نسخه‌ی جهانی هم با ابعاد ۴۷۸۷ در ۱۹۳۰ در ۱۶۵۰ میلی‌متر و فاصله‌ی محوری ۲۹۰۰ میلی‌متر عرضه می‌شود. در آن بازار، نسخه‌ی پایه موتور عقب ۳۱۰ کیلوواتی، معادل ۴۱۶ اسب‌بخار، و باتری ۷۵ کیلووات‌ساعتی LFP دارد که برد WLTP آن ۴۸۰ کیلومتر اعلام شده است.

مدل بردبلند جهانی از همان موتور برقی و بسته‌ی ۱۰۰ کیلووات‌ساعتی NMC دارد و تا ۶۱۵ کیلومتر در WLTP می‌پیماید. نسخه‌ی رده‌بالا هم با دو موتور برقی و توان اوج ترکیبی ۴۷۵ کیلووات، معادل ۶۳۷ اسب‌بخار، عرضه می‌شود.

در مجموع، دو خبر امروز یک تصویر مشترک می‌سازند. صنعت خودرو چین همچنان در حال بازتعریف مرزهای بازده، توان و بسته‌بندی فنی است؛ یک‌سو، سامانه‌ای هیبریدی برای آفرود سنگین با ۴۹۲۰ نیوتن‌متر گشتاور چرخ؛ سوی دیگر، شاسی‌بلندی برقی با باتری بزرگ‌تر که می‌خواهد فاصله‌ی میان نسخه‌های استاندارد و بردبلند را کمتر کند.

برای بازار، معنای این دو مسیر روشن است؛ هم برقی‌سازی عمیق‌تر در مدل‌های هیبریدی، هم پیشروی در بهبود چگالی انرژی و مدیریت باتری در خودروهای تمام‌برقی. هر دو، در عمل، بر سر یک چیز رقابت می‌کنند؛ اینکه یک خودرو در فضای محدود بدنه، چقدر بیشتر کار انجام دهد.

شما آینده‌ی این دو مسیر را چگونه می‌بینید؟