پسازآنکه پورشه در سال ۲۰۲۲ از مدل ۹۱۱ داکار رونمایی کرد، خودروهای سوپراسپرت با قابلیتهای خارج از جاده توجه بسیار بیشتری را به خود جلب کردند بهویژه زمانی که لامبورگینی هم با مدل هوراکان استراتو وارد این بخش از بازار شد اما گزینههای کارخانهای تنها انتخابهای موجود نیستند و پروژههای سفارشی متعددی توسط تیونرهای مستقل اجرا شدهاند. در همین راستا، جوئی سیلی از مجموعه پارادوکس پرفورمنس پروژه رالی بر پایه پورشه ۹۱۱ توربو S را با نام توربو سافاری معرفی کرده است. این پروژه خواهناخواه با ۹۱۱ داکار مقایسه میشود اما سیلی معتقد است که ساختار خودروی او کاربردیتر و خشنتر از نسخه آفرود کارخانهای پورشه طراحی شده است.
درحالیکه پورشه ۹۱۱ داکار از لاستیکهای آلترین و سیستم تعلیق با قابلیت تنظیم ارتفاع بهره میبرد، توربو سافاری به رینگهای ۱۸ اینچی و لاستیکهای ۲۹ اینچی فالکن وایلدپیک A/T Trail مجهز شده و ارتفاع ثابتی دارد که به لطف کمکفنرهای KW کامپتیشن افزایش یافته است. در بخش عقب خودرو یک سپربند لولهای سرتاسری نصب شده تا بدنه در برابر ضربات ضربهگیرهای خارج از جاده کاملاً مقاوم باشد. تجهیزات حفاظتی دیگری نیز روی خودرو قرار گرفته که شامل سپر لولهای جلو، سینیهای زیر بدنه سفارشی و پنلهای محافظ کولار در زیر خودرو است. در بخش جلو، کاپوت و رادیاتور با الهام از مدل مسابقهای GT3 R تغییر یافتهاند بهطوریکه سه رادیاتور اصلی جلو با یک واحد مجزا درون صندوق جلو تعویض شدهاند. این تغییر علاوه بر باز کردن فضای کافی برای لاستیکهای بزرگتر، رادیاتور را از مسیرهای آسیبپذیر جلوی بدنه دور میکند.
از نظر فنی و پیشرانه، توربو سافاری به توربوشارژرهای ارتقاءیافته، اینترکولرهای جدید و نرمافزار اختصاصی مجهز شده که خروجی آن به ۸۰۰ اسب بخار قدرت میرسد. برای مقایسه، نسخه استاندارد پورشه ۹۱۱ توربو S نسل ۹۹۱.۲ قدرتی معادل ۵۸۰ اسب بخار تولید میکند. این خروجی، پروژه سافاری را ۳۲۰ اسب بخار قویتر از ۹۱۱ داکار میسازد؛ البته ۹۱۱ داکار از پیشرانه ۳ لیتری شش سیلندر تخت توئین توربو مشترک با مدل کاررا GTS استفاده میکند. از دیگر تغییرات این پروژه میتوان به بازوهای کنترل جدید تعلیق و گلگیرهای عریضشده اشاره کرد. فضای داخلی خودرو تا حد زیادی دستنخورده و استاندارد باقیمانده بهجز حذف صندلیهای عقب که جای خود را به یک کفی سفارشی برای حمل سگ صاحب خودرو داده است.
به گفته سیلی، اجرایی کردن پروژهای در این سطح حدود ۳۰۰ هزار دلار هزینه دارد البته به شرطی که مشتری خودروی پایه را خودش تأمین کند. برای مقایسه، پورشه ۹۱۱ داکار با قیمت پایه ۲۲۲ هزار دلار و بهصورت محدود در ۲,۵۰۰ دستگاه عرضه شده بود. برای علاقهمندانی که به دنبال هزینههای پایینتر هستند، یک پکیج ارتقای پایهایتر شامل بازوهای کنترل، کمکفنرها، رینگ، لاستیک، گلگیرهای عریض و سینیهای زیرین حدود ۸۰ هزار دلار قیمتگذاری شده است. از سوی دیگر، گزارشها نشان میدهند پورشه قصد دارد ۹۱۱ داکار را با فیسلیفت نسل ۹۹۲.۲ و احتمالاً با پیشرانه هیبریدی T-Hybrid دوباره عرضه کند.