سرانجام داستان حضور گروه فولکس‌واگن در بوگاتی به ایستگاه پایانی رسید. پورشه پس از اخذ تأییدیه‌های قانونی، معامله فروش تمامی سهام خود در «بوگاتی ریماک» و «گروه ریماک» را نهایی کرد. پورشه از این واگذاری درآمدی حدود یک میلیارد یورو به دست می‌آورد که ۲۵۰ میلیون یورو از آن برای تأمین تعهدات صندوق بازنشستگی این شرکت اختصاص خواهد یافت. روی کاغذ، این اقدام صرفاً بازنگری پورشه در سبد سرمایه‌گذاری‌ها و تمرکز بیشتر روی فعالیت‌های اصلی‌اش اعلام شده است اما در واقعیت، این معامله نقطه پایانی بر حضور مستقیم گروه فولکس‌واگن در بوگاتی پس از نزدیک به سه دهه محسوب می‌شود. داستان بلندپروازانه‌ای که در سال ۱۹۹۸ با تلاش فردیناند پی‌ئک، مدیرعامل وقت فولکس‌واگن، برای خریداری مالکیت نام بوگاتی شروع شده بود.

پی‌ئک که به مدیریت سخت‌گیرانه و قاطعانه شهرت داشت، صرفاً به دنبال اضافه کردن یک لوگوی جدید به مجموعه برندهای لوکس فولکس‌واگن نبود بلکه رؤیاهایی بزرگ‌تر برای بوگاتی در سر می‌پروراند. تحت هدایت او، فولکس‌واگن در سال ۱۹۹۸ برندهای بوگاتی، لامبورگینی و بنتلی را خرید تا در بازار خودروهای فوق‌لوکس حضور پررنگی داشته باشد. در این میان، پروژه بوگاتی پیچیده‌ترین و تهاجمی‌ترین اقدام پی‌ئک بود. او خودرویی می‌خواست که مرزهای فنی صنعت خودرو را جابه‌جا کند؛ پروژه‌ای که درنهایت به تولد ویرون با موتور ۱۰۰۰ اسب بخاری ختم شد. این هایپرکار به یکی از مهم‌ترین پروژه‌های دهه ۲۰۰۰ تبدیل شد و بوگاتی را به‌عنوان سازنده قدرتمندترین و گران‌ترین خودروهای جهان جا انداخت.

نقش پی‌ئک در شکل‌گیری بوگاتی مدرن به‌قدری پررنگ بود که پس از درگذشتش در سال ۲۰۱۹، مدیران بوگاتی اعلام کردند این برند بدون او وجود خارجی نداشت. با گذر زمان، پورشه وارد فصل بعدی بوگاتی شد. در سال ۲۰۲۱، پورشه و ریماک شرکت مشترک «بوگاتی ریماک» را تأسیس کردند که ۵۵ درصد سهام آن در اختیار گروه ریماک و ۴۵ درصد در اختیار پورشه بود. علاوه بر این، پورشه ۲۰.۶ درصد از سهام خود «گروه ریماک» را هم در اختیار داشت. هدف اصلی، ترکیب میراث پیشرانه‌های بنزینی بوگاتی با دانش پیشرفته ریماک در زمینه خودروهای برقی بود.

این همکاری مشترک خلق محصولات هیجان‌انگیزی را به همراه داشت. پس از دوران شیرون، مدل‌های میسترال و توربیون متولد شدند. توربیون با بهره‌گیری از موتور V16 تنفس طبیعی و سیستم هیبریدی نشان داد که ورود الکتریسیته به معنای کنار گذاشتن پیشرانه‌های بنزینی در بوگاتی نیست اما حالا پورشه به‌طور کامل از این چرخه خارج شده است. کنسرسیومی به رهبری HOF Capital و با مشارکت سرمایه‌گذارانی ازجمله صندوق BlueFive Capital ابوظبی، سهام پورشه را خریداری کرده‌اند. بااین‌حال، گروه ریماک همچنان سهام‌دار عمده بوگاتی ریماک باقی می‌ماند و مت ریماک علاوه بر سمت مدیرعاملی گروه، مدیریت شرکت خودروهای بوگاتی را هم بر عهده می‌گیرد.

دلایل پورشه برای این جدایی واضح است؛ این خودروساز قصد دارد سرمایه خود را روی محصولات اصلی‌اش مانند جانشین ماکان بنزینی، نسخه‌های برقی باکستر و کیمن (در کنار حفظ مدل‌های بنزینی)، یک شاسی‌بلند سه ردیفه جدید و همچنین یک مدل اسپرت GT یا حتی یک هایپرکار اختصاصی متمرکز کند. برای بوگاتی اما این اتفاق نه یک پایان بلکه آغاز فصلی تازه است. این برند اصیل با هدایت مستقیم مت ریماک و پشتیبانی گروه جدید سرمایه‌گذاران وارد مسیر متفاوتی می‌شود. تمام ظرفیت تولید محصولات این برند فرانسوی تا سال ۲۰۲۹ پیش‌فروش شده است؛ بنابراین آینده این هایپرکارساز تحت مدیریت یکی از شیفتگان واقعی دنیای خودرو بسیار روشن خواهد بود.