نسل سوم آلپین A110 پیش از رونمایی عمومی، در قالب مجسمهای مرموز بازآفرینی شده است. آلپین اثر هنری تازهاش را «حجمی شبحگونه زیر پردهای آبی» مینامد؛ نمونهای پوشیده که طراحان برای بررسی تناسبات خودرو پیش از نهاییشدن بدنه به کار میبرند. فرم پنهانشده زیر پارچه، نخستین فرصت برای تماشای تناسبات مهمترین مدلی بهشمار میرود که خودروساز مستقر در دیئپ طی دههی جاری خواهد ساخت.
بهگزارش اتو اوولوشن، مجسمهی الهامگرفته از هواپیمای کنکورد ماه آینده روی غرفهی آلپین در نمایشگاه خودروی پاریس ۲۰۲۶ قرار میگیرد. آلپین در تاریخ ۷۱ سالهی خود تنها دو بار A110 را از نو طراحی کرده و مسیر آخرین نوسازی با کانسپت سال ۲۰۱۲ آغاز شد؛ خودرویی که موتور V6 با حجم ۳٫۵ لیتر خود را از خودروی مسابقهای رنو Megane Trophy گرفته بود. نسل تازه بهدلیل تمامبرقیبودن، در مقایسه با مدل قبلی که فقط با پیشرانهی احتراقی عرضه میشد، اهمیت و حساسیت بسیار بیشتری دارد.
آلپین در طول سال ابتدا مهندسی پنهان زیر پوسته را نمایش داد و هنوز هیچ بخشی از ورقکاری بدنهی نهایی را آشکار نکرده بود؛ ترتیبی که در صنعت خودرو چندان معمول نیست. یک نمونهی توسعهای با نام A110 Future در ماه ژوئیه طی هر چهار روز جشنوارهی سرعت گودوود از مسیر تپهنوردی بالا رفت. نمونهی آزمایشی بدنهی مدل کنونی آلپین A110 را حمل میکرد که برای تطبیق با ابعاد پلتفرم تمامبرقی کشیده شده بود. مجسمهای که اکنون رونمایی شده، به شیوهی رازآلود همیشگی آلپین فاصلهی میان نمونهی توسعهای و خودروی نهایی را پر میکند.
اطلاعات فنی خودرو در حال حاضر روشنتر از جزئیات ظاهری آن هستند. مدل سال ۲۰۲۷ بر معماری کاملا جدیدی سوار میشود که بهجای جوشکاری، از ساختار چسبکاریشده و پرچشده دارد. پلتفرم Alpine Performance Platform برخلاف بسیاری از خودروهای برقی، یک مجموعهباتری ولتاژبالای یکپارچه ندارد و دو باتری جداگانه درون شاسی جای گرفتهاند.
یکی از باتریها جلوی سلول ایمنی و دیگری پشت کابین نصب شده تا توزیع وزن ۴۰ به ۶۰ حاصل شود. آلپین با چنین آرایشی قصد دارد توزیع وزن خودروهای موتوروسط را بازسازی کند که مشخصهی آلپین A110 اصلی در دهههای ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ بود. وزن خالص کمتر از ۱٬۳۰۰ کیلوگرم نیز یکی از برجستهترین ارقام پروژه محسوب میشود؛ عددی چشمگیر برای یک خودروی تمامبرقی، بهخصوص مدلی که باتریهای ۸۰۰ ولتی و فناوری اتصال مستقیم سلولها به مجموعهی باتری دارد.
معماری ۸۰۰ ولتی سرعت شارژ جریان مستقیم را بالا نگه میدارد و امکان استفاده از سیمکشی نازکتر را فراهم میکند. ساختار سلولبهمجموعه نیز با کنارگذاشتن ماژولهای متعارف باتری، وزن را کاهش میدهد. مجموعهی فنی یادشده نشان میدهد که سبکی فقط یک مضمون هنری برای مجسمهی پوشیده نیست و از پایه در مهندسی آلپین A110 تمامبرقی دنبال شده است.
محور برقی اختصاصی آلپین در بخش عقب قرار دارد و دو موتور سنکرون آهنربای دائم را همراه با اینورترهای کاربید سیلیکون در خود جای میدهد. حداکثر دور موتورهای برقی به ۲۱٬۵۰۰ دور بر دقیقه میرسد و سامانهی پیشرفتهی توزیع فعال گشتاور بر عملکرد آنها نظارت میکند. گشتاور میتواند هر ۱۰ میلیثانیه میان چرخهای عقب جابهجا شود.
سامانهی Alpine Dynamic Model عملکرد واحدهای محرک، باتری، بازیابی انرژی، ترمز یکپارچه، فرمان و آیرودینامیک فعال را با یکدیگر هماهنگ میکند. آلپین همچنین اعلام کرده که نسخهی تولید انبوه میتواند بیش از ۵۴۷ کیلومتر مسافت را با هر بار شارژ طی کند. رقم نهایی بیشینهی قدرت هنوز اعلام نشده، اما شواهد نشان میدهند آلپین خروجی بیشتری از موتور چهارسیلندر توربوشارژ برگرفته از رنو Megane RS در قدرتمندترین نسخهی کنونی آلپین A110 تدارک دیده است.
بهگفتهی آلپین، هواپیمای کنکورد منبع اصلی الهام مجسمه بوده و فرم آن لحظهی معلق عبور از دیوار صوتی را تداعی میکند. ورای توصیف هنری برند، چند ویژگی واقعی طراحی نیز زیر پرده تشخیصدادنی هستند؛ دماغهی Vشکل، امضای نوری دوگانه و پهلوهای پیکرتراشیشده از مهمترین نشانهها بهشمار میروند. خط شانه از دماغهی کوسهمانند آغاز میشود و با حرکت بهسوی انتهای عقبِ پایینآمده امتداد پیدا میکند.
کابین قطرهایشکل نیز بهسادگی زیر پوشش آبی دیده میشود و میان قوسهای برجستهی چرخها قرار گرفته است. کمر باریک بدنه قوسها را از یکدیگر جدا میکند و بر حالت عضلانی خودرو میافزاید. آلپین مجسمهی پوشیدهشده با پارچهی آبی را تجسم قابل مشاهدهی سبکی و آیرودینامیک توصیف میکند؛ دو ویژگی که برای جاهطلبانهترین نسخهی آلپین A110 (Alpine A110) تاکنون، نقشی اساسی خواهند داشت.
نظر شما دربارهی طراحی مرموز و الهامگرفته از کنکورد آلپین A110 چیست؟